Księga Amosa, rozdział 5

1 Audite verbum istud, quod ego levo super vos planctum : domus Israël cecidit, et non adjiciet ut resurgat.

1 Słuchajcie słowa tego, które ja podnoszę nad wami jako narzekanie: „Dom Izraelów upadł i więcej nie powstanie.

2 Virgo Israël projecta est in terram suam, non est qui suscitet eam.

2 Dziewica Izraelska rzucona jest na ziemię swoją, nie ma, kto by ją podniósł.”

3 Quia hæc dicit Dominus Deus : Urbs de qua egrediebantur mille, relinquentur in ea centum ; et de qua egrediebantur centum, relinquentur in ea decem in domo Israël.

3 Bo to mówi Pan Bóg: W mieście, z którego wychodziło tysiąc, pozostanie stu, a z którego wychodziło stu, pozostanie dziesięciu w domu Izraelowym.

4 Quia hæc dicit Dominus domui Israël : Quærite me, et vivetis.

4 Bo to mówi Pan domowi Izraelowemu: Szukajcie mię, a żyć będziecie!

5 Et nolite quærere Bethel, et in Galgalam nolite intrare, et in Bersabee non transibitis, quia Galgala captiva ducetur, et Bethel erit inutilis.

5 A nie szukajcie Betelu, do Galgali nie chodźcie i do Bersabei nie przejdziecie; bo Galgala w niewolę zaprowadzone będzie, a Betel będzie niepożyteczne.

6 Quærite Dominum, et vivite (ne forte comburatur ut ignis domus Joseph, et devorabit, et non erit qui extinguat Bethel :

6 Szukajcie Pana, a żyjcie, aby snadź nie zapalił się jak ogień dom Józefa, i pożre, a nie będzie, kto by ugasił Betel.

7 qui convertitis in absinthium judicium, et justitiam in terra relinquitis) :

7 Wy, którzy sąd w piołun obracacie, a sprawiedliwość na ziemi opuszczacie.

8 facientem Arcturum et Orionem, et convertentem in mane tenebras, et diem in noctem mutantem ; qui vocat aquas maris, et effundit eas super faciem terræ ; Dominus nomen est ejus :

8 Tego, który uczynił Wóz niebieski i Kosę, i który obraca ciemność w zaranie, a dzień w noc odmienia; który woła wody morskie i wylewa je na powierzchnię ziemi, Pan imię jego.

9 qui subridet vastitatem super robustum, et depopulationem super potentem affert.

9 Który się uśmiecha w zburzeniu mocnego i spustoszenie na mocarza przywodzi.

10 Odio habuerunt corripientem in porta, et loquentem perfecte abominati sunt.

10 Nienawidzili karcącego w bramie, a mówiącym doskonale brzydzili się.

11 Idcirco, pro eo quod diripiebatis pauperem, et prædam electam tollebatis ab eo, domos quadro lapide ædificabitis, et non habitabitis in eis ; vineas plantabis amantissimas, et non bibetis vinum earum.

11 Przeto, ponieważ łupiliście ubogiego, a łup wyborny braliście od niego: domy z kamienia kwadratowego zbudujecie, a nie będziecie w nich mieszkać, winnic rozkosznych nasadzicie, a wina ich pić nie będziecie.

12 Quia cognovi multa scelera vestra, et fortia peccata vestra : hostes justi, accipientes munus, et pauperes deprimentes in porta.

12 Bo poznałem liczne występki wasze i mocne grzechy wasze: nieprzyjaciele sprawiedliwego, biorący dar, a ubogich uciskający w bramie.

13 Ideo prudens in tempore illo tacebit, quia tempus malum est.

13 Przeto roztropny w tym czasie milczeć będzie, bo czas zły jest.

14 Quærite bonum, et non malum, ut vivatis ; et erit Dominus Deus exercituum vobiscum, sicut dixistis.

14 Szukajcie dobra a nie zła, żebyście żyli, a będzie Pan, Bóg zastępów z wami, jak mówiliście.

15 Odite malum et diligite bonum, et constituite in porta judicium : si forte misereatur Dominus Deus exercituum reliquiis Joseph.

15 Miejcie zło w nienawiści, a miłujcie dobro i ustanówcie w bramie sąd, może się Pan, Bóg zastępów, zmiłuje nad ostatkiem Józefa.

16 Propterea hæc dicit Dominus Deus exercituum, dominator : In omnibus plateis planctus ; et in cunctis quæ foris sunt, dicetur : Væ, væ ! et vocabunt agricolam ad luctum, et ad planctum eos qui sciunt plangere.

16 Przeto to mówi Pan, Bóg zastępów, panujący: Po wszystkich ulicach narzekanie, a po wszystkich miejscach, które zewnątrz są, powiedzą: „Biada, biada!” I będą przyzywać oracza na płacz a do narzekania tych, którzy umieją narzekać.

17 Et in omnibus vineis erit planctus, quia pertransibo in medio tui, dicit Dominus.

17 I po wszystkich winnicach będzie narzekanie, bo przejdę przez pośrodek ciebie, mówi Pan.

18 Væ desiderantibus diem Domini ! ad quid eam vobis ? Dies Domini ista, tenebræ, et non lux.

18 Biada pożądającym dnia Pańskiego! Cóż wam po nim? Dzień ten Pański to ciemność, a nie światłość.

19 Quomodo si fugiat vir a facie leonis, et occurrat ei ursus ; et ingrediatur domum, et innitatur manu sua super parietem, et mordeat eum coluber.

19 Jak gdyby uciekał mąż przed lwem, a zabiegł mu niedźwiedź; a wszedłszy do domu i podparł się ręką swą na ścianie, a ukąsiłby go wąż.

20 Numquid non tenebræ dies Domini, et non lux ; et caligo, et non splendor in ea ?

20 Czy nie ciemnością dzień Pański, a nie światłością; i mrok, a nie jasność w nim?

21 Odi, et projeci festivitates vestras, et non capiam odorem cœtuum vestrorum.

21 Mam w nienawiści i odrzuciłem święta wasze, ani nie przyjmę woni zgromadzeń waszych.

22 Quod si obtuleritis mihi holocautomata, et munera vestra, non suscipiam ; et vota pinguium vestrorum non respiciam.

22 A jeśli mi ofiarować będziecie całopalenia i dary wasze, nie przyjmę i na śluby tłustości waszych nie spojrzę.

23 Aufer a me tumultum carminum tuorum ; et cantica lyræ tuæ non audiam.

23 Odejmij ode mnie zgiełk pieśni twoich i piosenek liry twojej słuchać nie będę.

24 Et revelabitur quasi aqua judicium, et justitia quasi torrens fortis.

24 I odkryje się sąd jak woda, a sprawiedliwość jak potok gwałtowny.

25 Numquid hostias et sacrificium obtulistis mihi in deserto quadraginta annis, domus Israël ?

25 Czy składaliście mi ofiary i obiatę na puszczy przez czterdzieści lat, domu Izraelski?

26 et portastis tabernaculum Moloch vestro, et imaginem idolorum vestrorum, sidus dei vestri, quæ fecistis vobis.

26 I nosiliście namiot Molochowi waszemu i obraz bałwanów waszych, gwiazdę boga waszego, które uczyniliście sobie.

27 Et migrare vos faciam trans Damascum, dicit Dominus : Deus exercituum nomen ejus.

27 I uczynię, że się przesiedlicie za Damaszek, mówi Pan, Bóg zastępów imię jego.