Księga Amosa, rozdział 6

1 Væ qui opulenti estis in Sion, et confiditis in monte Samariæ : optimates capita populorum, ingredientes pompatice domum Israël !

1 Biada wam, którzy jesteście bogaci na Syjonie, a pokładacie ufność w górze samaryjskiej, co celniejsi, głowy ludów, chodzący wyniośle do domu Izraelskiego!

2 Transite in Chalane, et videte, et ite inde in Emath magnam, et descendite in Geth Palæstinorum, et ad optima quæque regna horum : si latior terminus eorum termino vestro est.

2 Zajdźcie do Chalane i obaczcie, a stamtąd idźcie do Emat wielkiego i zstąpcie do Get filistyńskiego i do najlepszych ich królestw, czy szersze są granice ich niż granice wasze.

3 Qui separati estis in diem malum, et appropinquatis solio iniquitatis ;

3 Wy, którzy jesteście odłączeni na dzień zły, a przybliżacie się do stolicy nieprawości.

4 qui dormitis in lectis eburneis, et lascivitis in stratis vestris ; qui comeditis agnum de grege, et vitulos de medio armenti ;

4 Którzy sypiacie na łożach słoniowych, a rozpustujecie na pościelach waszych; którzy jadacie baranka z trzody i cielce spośród stada.

5 qui canitis ad vocem psalterii, sicut David putaverunt se habere vasa cantici,

5 Którzy śpiewacie przy dźwięku harfy; mniemali, że mieli jak Dawid narzędzia muzyczne.

6 bibentes vinum in phialis, et optimo unguento delibuti, et nihil patiebantur super contritione Joseph.

6 Którzy piją czaszami wino i przedniejszym olejkiem się namaszczają, a wcale się nie przejmowali upadkiem Józefa.

7 Quapropter nunc migrabunt in capite transmigrantium, et auferetur factio lascivientium.

7 Przeto teraz powędrują na przodzie wygnańców i będzie położony koniec gromadzie rozpustnych.

8 Juravit Dominus Deus in anima sua, dicit Dominus Deus exercituum : Detestor ego superbiam Jacob, et domos ejus odi, et tradam civitatem cum habitatoribus suis.

8 Przysiągł Pan Bóg na duszę swoją, mówi Pan, Bóg zastępów: Brzydzę się ja pychą Jakuba, a domów jego nienawidzę i wydam miasto z mieszkańcami jego.

9 Quod si reliqui fuerint decem viri in domo una, et ipsi morientur.

9 A jeśli pozostanie dziesięciu mężów w domu jednym, i ci pomrą.

10 Et tollet eum propinquus suus, et comburet eum, ut efferat ossa de domo ; et dicet ei, qui in penetralibus domus est : Numquid adhuc est penes te ?

10 I weźmie go bliski jego, i spali go, aby wynieść kości z domu, i powie temu, który jest wewnątrz domu: „Czy jest jeszcze u ciebie?”

11 Et respondebit : Finis est. Et dicet ei : Tace, et non recorderis nominis Domini.

11 A on odpowie: „Już koniec.” I rzecze mu: „Milcz, a nie wspominaj imienia Pańskiego.”

12 Quia ecce Dominus mandabit, et percutiet domum majorem ruinis, et domum minorem scissionibus.

12 Bo oto Pan rozkaże i skarze dom większy obaleniem a dom mniejszy porysowaniem.

13 Numquid currere queunt in petris equi, aut arari potest in bubalis ? quoniam convertistis in amaritudinem judicium, et fructum justitiæ in absinthium.

13 Czy mogą biegać konie po skałach, albo czy można orać bawołami, że przemieniliście sąd w gorzkość, a owoc sprawiedliwości w piołun?

14 Qui lætamini in nihilo ; qui dicitis : Numquid non in fortitudine nostra assumpsimus nobis cornua ?

14 Wy, którzy się radujecie niczym, którzy mówicie: „Czy nie mocą naszą wzięliśmy sobie rogi?”

15 Ecce enim suscitabo super vos, domus Israël, dicit Dominus Deus exercituum, gentem, et conteret vos ab introitu Emath usque ad torrentem deserti.

15 Bo oto wzbudzę przeciwko wam, domu Izraelów, mówi Pan, Bóg zastępów, naród, i skruszy was od wejścia do Emat, aż do potoku puszczy.