Księga Amosa, rozdział 7

1 Hæc ostendit mihi Dominus Deus : et ecce fictor locustæ in principio germinantium serotini imbris, et ecce serotinus post tonsionem regis.

1 To mi ukazał Pan Bóg: oto tworzył szarańczę na początku wyrastającej trawy deszczu późnego, a oto deszcz późny przyszedł po skoszeniu królewskim.

2 Et factum est, cum consummasset comedere herbam terræ, dixi : Domine Deus, propitius esto, obsecro ; quis suscitabit Jacob, quia parvulus est ?

2 I stało się, gdy dokończyła jeść trawę ziemi, rzekłem: „Panie, Boże, bądź miłościw, proszę; któż podniesie Jakuba, bo jest maluczki?”

3 Misertus est Dominus super hoc : Non erit, dixit Dominus.

3 Zmiłował się Pan nad tym. „Nie będzie,” rzekł Pan.

4 Hæc ostendit mihi Dominus Deus : et ecce vocabat judicium ad ignem Dominus Deus ; et devoravit abyssum multam, et comedit simul partem.

4 To mi ukazał Pan Bóg: oto wołał Pan Bóg: „Sądu!” do ognia i pożarł przepaść wielką, i zjadł część zarazem.

5 Et dixi : Domine Deus, quiesce, obsecro ; quis suscitabit Jacob, quia parvulus est ?

5 I rzekłem: „Panie, Boże, przestań, proszę; kto podniesie Jakuba, bo maluczki jest?”

6 Misertus est Dominus super hoc : Sed et istud non erit, dixit Dominus Deus.

6 Zmiłował się Pan nad tym: „Lecz i to nie będzie,” rzekł Pan Bóg.

7 Hæc ostendit mihi Dominus : et ecce Dominus stans super murum litum, et in manu ejus trulla cæmentarii.

7 To mi ukazał Pan: oto Pan stojący na murze otynkowanym, a w ręce jego kielnia murarska.

8 Et dixit Dominus ad me : Quid tu vides, Amos ? Et dixi : Trullam cæmentarii. Et dixit Dominus : Ecce ego ponam trullam in medio populi mei Israël ; non adjiciam ultra superinducere eum.

8 I rzekł Pan do mnie: „Co ty widzisz, Amosie?” i rzekłem: „Kielnię murarską.” I rzekł Pan: „Oto ja położę kielnię wpośród ludu mego izraelskiego, nie będę więcej tynkować go.

9 Et demolientur excelsa idoli, et sanctificationes Israël desolabuntur, et consurgam super domum Jeroboam in gladio.

9 I obalone będą wyżyny bałwana, a świątynie Izraela spustoszone będą, i powstanę na dom Jeroboama z mieczem.”

10 Et misit Amasias, sacerdos Bethel, ad Jeroboam, regem Israël, dicens : Rebellavit contra te Amos in medio domus Israël ; non poterit terra sustinere universos sermones ejus.

10 I posłał Amazjasz, kapłan Betelu, do Jeroboama, króla izraelskiego, mówiąc: „Powstał przeciw tobie Amos wpośród domu Izraelowego, nie będzie mogła ziemia znieść wszystkich mów jego.

11 Hæc enim dicit Amos : In gladio morietur Jeroboam, et Israël captivus migrabit de terra sua.

11 Bo to mówi Amos: „Od miecza umrze Jeroboam, a Izrael pojmany przesiedli się z ziemi swej.”

12 Et dixit Amasias ad Amos : Qui vides, gradere : fuge in terram Juda, et comede ibi panem, et prophetabis ibi.

12 I rzekł Amazjasz do Amosa: „Który widzisz, idź, uciekaj do ziemi Judzkiej, tam jedz chleb i tam prorokuj.

13 Et in Bethel non adjicies ultra ut prophetes, quia sanctificatio regis est, et domus regni est.

13 A w Betelu nie będziesz więcej prorokował, bo świątynią jest królewską i domem królestwa jest.”

14 Responditque Amos, et dixit ad Amasiam : Non sum propheta, et non sum filius prophetæ : sed armentarius ego sum vellicans sycomoros.

14 I odpowiedział Amos, i rzekł do Amazjasza: „Nie jestem prorokiem i nie jestem synem proroka, ale jestem pasterzem, skubiącym sykomory.

15 Et tulit me Dominus cum sequerer gregem, et dixit Dominus ad me : Vade, propheta ad populum meum Israël.

15 I wziął mię Pan, gdy chodziłem za bydłem, i rzekł Pan do mnie: „Idź, prorokuj do ludu mego izraelskiego.”

16 Et nunc audi verbum Domini : Tu dicis : Non prophetabis super Israël, et non stillabis super domum idoli.

16 A teraz słuchaj słowa Pańskiego: Ty mówisz: „Nie będziesz prorokował przeciw Izraelowi i nie będziesz wylewał mowy na dom bałwana.”

17 Propter hoc hæc dicit Dominus : Uxor tua in civitate fornicabitur, et filii tui et filiæ tuæ in gladio cadent, et humus tua funiculo metietur : et tu in terra polluta morieris, et Israël captivus migrabit de terra sua.

17 Przeto to mówi Pan: Żona twoja w mieście nierząd uprawiać będzie, a synowie twoi i córki twoje od miecza polegną, ziemia twoja sznurem pomierzona będzie, ty w ziemi splugawionej umrzesz, a Izrael pojmany przeniesie się z ziemi swej.”