Księga Ezechiela, rozdział 12

1 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :

1 I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

2 Fili hominis, in medio domus exasperantis tu habitas : qui oculos habent ad videndum, et non vident, et aures ad audiendum, et non audiunt : quia domus exasperans est.

2 „Synu człowieczy, mieszkasz wpośród domu drażniącego, którzy oczy mają do widzenia, a nie widzą, i uszy do słuchania, a nie słyszą; bo dom drażniący to jest.

3 Tu ergo, fili hominis, fac tibi vasa transmigrationis, et transmigrabis per diem coram eis. Transmigrabis autem de loco tuo ad locum alterum in conspectu eorum, si forte aspiciant, quia domus exasperans est :

3 A tak ty, synu człowieczy, uczyń sobie sprzęt przesiedlenia i przesiedlisz się we dnie przed nimi, a przesiedlisz się z miejsca twego na inne miejsce przed ich oczyma, czy snadź obaczą, bo dom drażniący to jest.

4 et efferes foras vasa tua quasi vasa transmigrantis per diem in conspectu eorum : tu autem egredieris vespere coram eis, sicut egreditur migrans.

4 I wyniesiesz precz sprzęt twój, jak sprzęt przesiedlającego się, we dnie przed ich oczyma; a ty wyjdziesz wieczorem przed nimi, jak wychodzi ten, co się przesiedla.

5 Ante oculos eorum perfode tibi parietem, et egredieris per eum.

5 Przed oczyma ich przekop sobie ścianę i wyjdziesz przez nią.

6 In conspectu eorum in humeris portaberis ; in caligine effereris : faciem tuam velabis, et non videbis terram, quia portentum dedi te domui Israël.

6 Przed oczyma ich na ramionach wyniesiony będziesz, o zmierzchu wyniesiony będziesz; twarz twoją zakryjesz i ziemi widzieć nie będziesz; bo uczyniłem cię znakiem dla domu Izraelowego.”

7 Feci ergo sicut præceperat mihi Dominus : vasa mea protuli quasi vasa transmigrantis per diem, et vespere perfodi mihi parietem manu : et in caligine egressus sum, in humeris portatus in conspectu eorum.

7 Uczyniłem tedy, jak mi był Pan rozkazał: sprzęt mój wyniosłem jak sprzęt przesiedlającego się, we dnie, a wieczorem przebiłem sobie ścianę ręką i wyszedłem o zmierzchu, na ramionach niesiony przed ich oczyma.

8 Et factus est sermo Domini mane ad me, dicens :

8 I stało się słowo Pańskie rano do mnie mówiąc:

9 Fili hominis, numquid non dixerunt ad te domus Israël, domus exasperans : Quid tu facis ?

9 „Synu człowieczy, czy nie mówili do ciebie dom Izraelski, dom drażniący: „Co ty czynisz?”

10 Dic ad eos : Hæc dicit Dominus Deus : Super ducem onus istud, qui est in Jerusalem, et super omnem domum Israël, quæ est in medio eorum.

10 Mów do nich: To mówi Pan Bóg: To brzemię jest dla księcia, który jest w Jeruzalem, i dla wszystkiego domu Izraelowego, który jest wpośród nich.

11 Dic : Ego portentum vestrum : quomodo feci, sic fiet illis : in transmigrationem et in captivitatem ibunt.

11 Mów: Ja jestem znakiem waszym; jak uczyniłem, tak się im stanie: w przesiedlenie i w niewolę pójdą.

12 Et dux qui est in medio eorum, in humeris portabitur ; in caligine egredietur : parietem perfodient, ut educant eum ; facies ejus operietur, ut non videat oculo terram.

12 A księcia, który jest wpośród nich, na ramionach poniosą, o zmierzchu wyjdzie, ścianę przebiją, aby go wynieść, oblicze jego zakryte będzie, aby okiem nie widział ziemi.

13 Et extendam rete meum super eum, et capietur in sagena mea : et adducam eum in Babylonem, in terram Chaldæorum, et ipsam non videbit : ibique morietur.

13 I zastawię nań sieć moją, i będzie pojmany niewodem moim, i przywiodę go do Babilonu, do ziemi Chaldejskiej, ale jej nie ujrzy, i tam umrze.

14 Et omnes qui circa eum sunt, præsidium ejus, et agmina ejus, dispergam in omnem ventum, et gladium evaginabo post eos.

14 A wszystkich, którzy są wokoło niego, obronę jego i hufce jego, rozproszę na wszelaki wiatr i miecza dobędę za nimi.

15 Et scient quia ego Dominus, quando dispersero illos in gentibus, et disseminavero eos in terris.

15 I wiedzieć będą, żem ja Pan, gdy ich rozproszę między narody, i rozsieję ich po ziemiach.

16 Et relinquam ex eis viros paucos a gladio, et fame, et pestilentia, ut enarrent omnia scelera eorum in gentibus ad quas ingredientur, et scient quia ego Dominus.

16 I zostawię z nich trochę mężów od miecza, od głodu i moru, aby opowiadali wszystkie złości ich między narodami, do których wejdą; i wiedzieć będą, żem ja Pan!”

17 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :

17 I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

18 Fili hominis, panem tuum in conturbatione comede, sed et aquam tuam in festinatione et mœrore bibe.

18 „Synu człowieczy, chleb twój jedz z trwogą, ale i wodę twoją pij z pośpiechem i ze strapieniem.

19 Et dices ad populum terræ : Hæc dicit Dominus Deus ad eos qui habitant in Jerusalem, in terra Israël : Panem suum in sollicitudine comedent, et aquam suam in desolatione bibent : ut desoletur terra a multitudine sua, propter iniquitatem omnium qui habitant in ea.

19 I powiesz do ludu ziemi: To mówi Pan Bóg do tych, którzy mieszkają w Jeruzalem, w ziemi Izraelskiej: Chleb swój w strapieniu jeść będą, a wodę swą w zmartwieniu pić będą, żeby opustoszała ziemia od mnóstwa swego dla nieprawości wszystkich mieszkających w niej.

20 Et civitates quæ nunc habitantur, desolatæ erunt, terraque deserta, et scietis quia ego Dominus.

20 Miasta też, w których teraz mieszkają, spustoszone będą, a ziemia stanie się pustą i wiedzieć będziecie, żem ja Pan.”

21 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :

21 I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

22 Fili hominis, quod est proverbium istud vobis in terra Israël, dicentium : In longum differentur dies, et peribit omnis visio ?

22 „Synu człowieczy, co to za przypowieść u was w ziemi Izraelowej, że się mówi: „Na długo przeciągną się dni i zginie wszelkie widzenie”?

23 Ideo dic ad eos : Hæc dicit Dominus Deus : Quiescere faciam proverbium istud, neque vulgo dicetur ultra in Israël : et loquere ad eos quod appropinquaverint dies, et sermo omnis visionis.

23 Przeto mów do nich: To mówi Pan Bóg: Uczynię, że ustanie ta przypowieść i nie będą jej więcej publicznie powtarzać w Izraelu. I mów do nich, że się przybliżyły dni i słowo każdego widzenia.

24 Non enim erit ultra omnis visio cassa, neque divinatio ambigua in medio filiorum Israël :

24 Bo nie będzie więcej żadnego widzenia próżnego ani proroctwa wątpliwego wpośród synów Izraela.

25 quia ego Dominus loquar, et quodcumque locutus fuero verbum, fiet, et non prolongabitur amplius : sed in diebus vestris, domus exasperans, loquar verbum, et faciam illud, dicit Dominus Deus.

25 Bo ja, Pan, mówić będę, a jakiekolwiek słowo wyrzeknę, stanie się i nie odwlecze się dalej; ale za dni waszych, domu drażniący, mówić będę słowo i wypełnię je, mówi Pan Bóg.”

26 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :

26 I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

27 Fili hominis, ecce domus Israël dicentium : Visio quam hic videt, in dies multos et in tempora longa iste prophetat.

27 „Synu człowieczy, oto dom Izraelów mówi: „Widzenie, które ten widzi, na wiele dni i na czasy dalekie on prorokuje.”

28 Propterea dic ad eos : Hæc dicit Dominus Deus : Non prolongabitur ultra omnis sermo meus : verbum quod locutus fuero, complebitur, dicit Dominus Deus.

28 Przeto mów do nich: To mówi Pan Bóg: Nie odwlecze się dalej żadne słowo moje; słowo, które wymówię, wypełni się, mówi Pan Bóg.”