Księga Ezechiela, rozdział 11

1 Et elevavit me spiritus, et introduxit me ad portam domus Domini orientalem, quæ respicit ad solis ortum : et ecce in introitu portæ viginti quinque viri : et vidi in medio eorum Jezoniam filium Azur, et Pheltiam filium Banaiæ, principes populi.

1 I podniósł mię duch, i wwiódł mię do bramy domu Pańskiego wschodniej, zwróconej na wschód słońca: a oto w wejściu bramy dwudziestu pięciu mężów, i ujrzałem wpośród nich Jezoniasza, syna Azura i Feltiasza, syna Banajasza, książąt ludu.

2 Dixitque ad me : Fili hominis, hi sunt viri qui cogitant iniquitatem, et tractant consilium pessimum in urbe ista,

2 I rzekł do mnie: „Synu człowieczy, ci to są mężowie, którzy myślą nieprawość i dają złą radę w mieście tym,

3 dicentes : Nonne dudum ædificatæ sunt domus ? hæc est lebes, nos autem carnes.

3 mówiąc: „Czyż nie dawno zbudowane są domy? To jest kocioł, a myśmy mięso.”

4 Idcirco vaticinare de eis, vaticinare, fili hominis.

4 Przeto prorokuj o nich, prorokuj, synu człowieczy!”

5 Et irruit in me spiritus Domini, et dixit ad me : Loquere : Hæc dicit Dominus : Sic locuti estis, domus Israël, et cogitationes cordis vestri ego novi.

5 I przypadł na mnie duch Pański, i rzekł do mnie: „Mów: to mówi Pan: Tak rzekliście, domu Izraelów, a myśli serca waszego ja znam.

6 Plurimos occidistis in urbe hac, et implestis vias ejus interfectis.

6 Bardzo wielu pobiliście w mieście tym i napełniliście ulice jego pobitymi.

7 Propterea hæc dicit Dominus Deus : Interfecti vestri, quos posuistis in medio ejus, hi sunt carnes, et hæc est lebes : et educam vos de medio ejus.

7 Przeto to mówi Pan Bóg: Pobici wasi, których pokładliście w jego środku, ci są mięsem, a ono jest kotłem, i wywiodę was spośród niego.

8 Gladium metuistis, et gladium inducam super vos, ait Dominus Deus.

8 Baliście się miecza, a miecz przywiodę na was, mówi Pan Bóg.

9 Et ejiciam vos de medio ejus, daboque vos in manu hostium, et faciam in vobis judicia.

9 I wypędzę was spośród niego, i dam was w rękę nieprzyjaciół, i spełnię nad wami sądy.

10 Gladio cadetis : in finibus Israël judicabo vos, et scietis quia ego Dominus.

10 Od miecza polegniecie; na granicach Izraelowych osądzę was, a wiedzieć będziecie, żem ja Pan.

11 Hæc non erit vobis in lebetem, et vos non eritis in medio ejus in carnes : in finibus Israël judicabo vos,

11 Ono wam nie będzie kotłem, a wy nie będziecie wpośród niego mięsem; na granicach izraelskich osądzę was.

12 et scietis quia ego Dominus : quia in præceptis meis non ambulastis, et judicia mea non fecistis, sed juxta judicia gentium quæ in circuitu vestro sunt estis operati.

12 I wiedzieć będziecie, żem ja Pan, gdyżeście według przykazań moich nie postępowali i sądów moich nie pełniliście, ale według sądów pogan, którzy dokoła was są, działaliście.”

13 Et factum est cum prophetarem, Pheltias filius Banaiæ mortuus est : et cecidi in faciem meam clamans voce magna, et dixi : Heu ! heu ! heu ! Domine Deus, consummationem tu facis reliquiarum Israël ?

13 I stało się, gdy prorokowałem, że Feltiasz, syn Banajasza, umarł; i padłem na oblicze swe, wołając wielkim głosem, i rzekłem: „Ach, ach, ach, Panie Boże, dokończenie czynisz ostatków Izraela?”

14 Et factum est verbum Domini ad me, dicens :

14 I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

15 Fili hominis, fratres tui, fratres tui, viri propinqui tui, et omnis domus Israël, universi quibus dixerunt habitatores Jerusalem : Longe recedite a Domino : nobis data est terra in possessionem.

15 „Synu człowieczy, bracia twoi, bracia twoi, mężowie powinowaci twoi i wszystek dom Izraelski, wszyscy, do których mówili mieszkańcy jerozolimscy: „Oddalcie się od Pana, nam dana jest ziemia, abyśmy ją posiedli.”

16 Propterea hæc dicit Dominus Deus : Quia longe feci eos in gentibus, et quia dispersi eos in terris : ero eis in sanctificationem modicam in terris ad quas venerunt.

16 Przeto to mówi Pan Bóg: „Ponieważ oddaliłem ich między narody i ponieważ rozproszyłem ich po ziemiach, będę im świątynią małą w ziemiach, do których zaszli.

17 Propterea loquere : Hæc dicit Dominus Deus : Congregabo vos de populis, et adunabo de terris in quibus dispersi estis, daboque vobis humum Israël.

17 Przeto mów: To mówi Pan Bóg: Zbiorę was z narodów i skupię z ziem, po których jesteście rozproszeni, a dam wam ziemię Izraelową.

18 Et ingredientur illuc, et auferent omnes offensiones, cunctasque abominationes ejus de illa.

18 I wejdą tam, i usuną z niej wszelkie zgorszenie i wszystkie obrzydłości jej.

19 Et dabo eis cor unum, et spiritum novum tribuam in visceribus eorum : et auferam cor lapideum de carne eorum, et dabo eis cor carneum,

19 I dam im serce jedno, i ducha nowego dam do wnętrzności ich, i odejmę serce kamienne z ciała ich, a dam im serce mięsiste,

20 ut in præceptis meis ambulent, et judicia mea custodiant, faciantque ea, et sint mihi in populum, et ego sim eis in Deum.

20 żeby chodzili według przykazań moich i strzegli sądów moich i pełnili je; aby mi byli ludem, a ja bym im był Bogiem.

21 Quorum cor post offendicula et abominationes suas ambulat, horum viam in capite suo ponam, dicit Dominus Deus.

21 Tym zaś, których serce za zgorszeniem i za obrzydłościami swymi chodzi, drogę ich położę na głowę ich, mówi Pan Bóg.”

22 Et elevaverunt cherubim alas suas, et rotæ cum eis, et gloria Dei Israël erat super ea :

22 I podnieśli cherubowie skrzydła swe, i koła z nimi, a chwała Boga Izraelowego była nad nimi.

23 et ascendit gloria Domini de medio civitatis, stetitque super montem qui est ad orientem urbis.

23 I wstąpiła chwała Pańska spośród miasta, i stanęła na górze, która jest na wschód miasta.

24 Et spiritus levavit me, adduxitque in Chaldæam ad transmigrationem, in visione, in spiritu Dei : et sublata est a me visio quam videram.

24 A duch podniósł mię i przywiódł mię do Chaldejskiej ziemi do przesiedlonych w widzeniu, w duchu Bożym. I odjęte było ode mnie widzenie, które widziałem.

25 Et locutus sum ad transmigrationem omnia verba Domini quæ ostenderat mihi.

25 A mówiłem do przesiedlonych wszystkie słowa Pańskie, które mi był ukazał.