Księga Ezechiela, rozdział 19

1 Et tu assume planctum super principes Israël,

1 A ty podnieś żałosny płacz nad książętami Izraela,

2 et dices : Quare mater tua leæna inter leones cubavit ? in medio leunculorum enutrivit catulos suos ?

2 i powiesz: „Czemu matka twoja, lwica, między lwami legała? w pośrodku lwiąt wychowała szczenięta swoje.

3 Et eduxit unum de leunculis suis, et leo factus est : et didicit capere prædam, hominemque comedere.

3 I wypuściła jedno z lwiąt swoich, i stało się lwem, i nauczył się chwytać zdobycz i człowieka pożerać.

4 Et audierunt de eo gentes : et non absque vulneribus suis ceperunt eum, et adduxerunt eum in catenis in terram Ægypti.

4 I usłyszały o nim narody, i nie bez ran swoich pojmały go, i przywiodły go w łańcuchach do ziemi Egipskiej.

5 Quæ cum vidisset quoniam infirmata est, et periit exspectatio ejus, tulit unum de leunculis suis ; leonem constituit eum.

5 A gdy obaczyła, że stała się bezsilną i zginęła nadzieja jej, wzięła jedno z lwiąt swoich, lwem je uczyniła.

6 Qui incedebat inter leones, et factus est leo : et didicit prædam capere, et homines devorare :

6 Ten chodził między lwami i stał się lwem, i nauczył się łapać zdobycz i ludzi pożerać.

7 didicit viduas facere, et civitates earum in desertum adducere : et desolata est terra et plenitudo ejus a voce rugitus illius.

7 Nauczył się wdowy czynić i miasta ich w pustynie obracać, i spustoszona została ziemia i napełnienie jej od brzmienia ryku jego.

8 Et convenerunt adversus eum gentes undique de provinciis, et expanderunt super eum rete suum : in vulneribus earum captus est,

8 I zeszły się przeciw niemu narody zewsząd z krain i zarzuciły nań sieć swoją, nie bez ran ich pojmany został.

9 et miserunt eum in caveam : in catenis adduxerunt eum ad regem Babylonis, miseruntque eum in carcerem, ne audiretur vox ejus ultra super montes Israël.

9 I wsadzili go w klatkę, w łańcuchach przywiedli do króla babilońskiego i wpuścili go do ciemnicy, aby nie było słychać więcej głosu jego na górach izraelskich.

10 Mater tua quasi vinea in sanguine tuo super aquam plantata est : fructus ejus et frondes ejus creverunt ex aquis multis.

10 Matka twoja jak winnica we krwi twojej przy wodzie zasadzona; owoce jej i gałęzie jej urosły od wód mnogich.

11 Et factæ sunt ei virgæ solidæ in sceptra dominantium, et exaltata est statura ejus inter frondes, et vidit altitudinem suam in multitudine palmitum suorum.

11 I były w niej pręty mocne na berła panujących, i podniósł się wzrost jej między gałęziami, i obaczyła wysokość swą w mnóstwie latorośli swych.

12 Et evulsa est in ira, in terramque projecta, et ventus urens siccavit fructum ejus : marcuerunt et arefactæ sunt virgæ roboris ejus : ignis comedit eam.

12 I wyrwana została w gniewie i na ziemię rzucona, a wiatr palący wysuszył owoc jej; powiędły i poschły rózgi mocy jej, ogień ją pożarł.

13 Et nunc transplantata est in desertum, in terra invia et sitienti.

13 A teraz przesadzona została na puszczę, w ziemi bezdrożnej i spragnionej.

14 Et egressus est ignis de virga ramorum ejus, qui fructum ejus comedit : et non fuit in ea virga fortis, sceptrum dominantium. Planctus est, et erit in planctum.

14 I wyszedł ogień z rózgi gałęzi jej, który owoc jej pożarł, nie było na niej rózgi mocnej ani berła panujących.” Żałosny to płacz jest i będzie żałosnym płaczem.