Księga Ezechiela, rozdział 20

1 Et factum est in anno septimo, in quinto, in decima mensis, venerunt viri de senioribus Israël ut interrogarent Dominum, et sederunt coram me.

1 I stało się roku siódmego, w piątym miesiącu, dziesiątego dnia miesiąca, przyszli mężowie ze starszych izraelskich, aby pytać Pana, i siedli przede mną.

2 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :

2 I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

3 Fili hominis, loquere senioribus Israël, et dices ad eos : Hæc dicit Dominus Deus : Numquid ad interrogandum me vos venistis ? vivo ego quia non respondebo vobis, ait Dominus Deus.

3 „Synu człowieczy, mów starszym izraelskim i powiesz do nich: To mówi Pan Bóg: Czy przyszliście, aby się mnie wypytać? Żyję ja, że wam nie odpowiem, mówi Pan Bóg.

4 Si judicas eos, si judicas, fili hominis, abominationes patrum eorum ostende eis.

4 Jeśli ich sądzisz, jeśli sądzisz synu człowieczy, obrzydłości ojców ich ukaż im.

5 Et dices ad eos : Hæc dicit Dominus Deus : In die qua elegi Israël, et levavi manum meam pro stirpe domus Jacob, et apparui eis in terra Ægypti, et levavi manum meam pro eis, dicens : Ego Dominus Deus vester :

5 I powiesz do nich: To mówi Pan Bóg: Dnia, którego wybrałem Izraela i podniosłem rękę moją dla potomstwa domu Jakubowego, i ukazałem się im w ziemi Egipskiej, i podniosłem rękę moją dla nich mówiąc: „Ja Pan, Bóg wasz,”

6 in die illa levavi manum meam pro eis ut educerem eos de terra Ægypti, in terram quam provideram eis, fluentem lacte et melle, quæ est egregia inter omnes terras.

6 owego dnia podniosłem rękę dla nich, aby ich wywieść z ziemi Egipskiej do ziemi, którą im upatrzyłem, opływającej mlekiem i miodem, która jest przednia między wszystkimi ziemiami.

7 Et dixi ad eos : Unusquisque offensiones oculorum suorum abjiciat, et in idolis Ægypti nolite pollui : ego Dominus Deus vester.

7 I mówiłem do nich: „Każdy obrażenia oczu swoich niech odrzuci, a bałwanami egipskimi nie kalajcie się; jam Pan, Bóg wasz.”

8 Et irritaverunt me, nolueruntque me audire : unusquisque abominationes oculorum suorum non projecit, nec idola Ægypti reliquerunt. Et dixi ut effunderem indignationem meam super eos, et implerem iram meam in eis, in medio terræ Ægypti.

8 I rozdrażnili mię, i nie chcieli mnie słuchać; żaden obrzydłości oczu swych nie porzucił ani bałwanów egipskich nie opuścili. I rzekłem, że wyleję gniew mój na nich i spełnię gniew mój nad nimi pośród ziemi Egipskiej.

9 Et feci propter nomen meum, ut non violaretur coram gentibus in quarum medio erant, et inter quas apparui eis ut educerem eos de terra Ægypti.

9 I uczyniłem dla imienia mego, aby nie było gwałcone przed narodami, wpośród których byli, i między którymi ukazałem się im, aby ich wywieść z ziemi Egipskiej.

10 Ejeci ergo eos de terra Ægypti, et eduxi eos in desertum.

10 Wyrwałem ich więc z ziemi Egipskiej i wywiodłem ich na puszczę.

11 Et dedi eis præcepta mea, et judicia mea ostendi eis, quæ faciens homo vivet in eis.

11 I dałem im przykazania moje, i pokazałem im sądy moje, przez które człowiek, pełniąc je, żyć będzie.

12 Insuper et sabbata mea dedi eis, ut essent signum inter me et eos, et scirent quia ego Dominus sanctificans eos.

12 Nadto i sabaty moje dałem im, aby były znakiem między mną a między nimi, i żeby wiedzieli, żem ja Pan, poświęcający ich.

13 Et irritaverunt me domus Israël in deserto : in præceptis meis non ambulaverunt, et judicia mea projecerunt, quæ faciens homo vivet in eis, et sabbata mea violaverunt vehementer. Dixi ergo ut effunderem furorem meum super eos in deserto, et consumerem eos :

13 I drażnił mię dom Izraelów na puszczy, według przykazań moich nie chodzili i sądy moje porzucili, przez które człowiek, pełniąc je, żyć będzie; sabaty też moje gwałcili bardzo. Rzekłem tedy, że wyleję zapalczywość moją na nich na puszczy i zniszczę ich.

14 et feci propter nomen meum, ne violaretur coram gentibus de quibus ejeci eos in conspectu earum.

14 I uczyniłem dla imienia mego, aby nie było gwałcone przed narodami, spośród których ich wywiodłem przed ich oczyma.

15 Ego igitur levavi manum meam super eos in deserto, ne inducerem eos in terram quam dedi eis, fluentem lacte et melle, præcipuam terrarum omnium :

15 Podniosłem rękę moją przeciw nim na puszczy, żebym ich nie wprowadził do ziemi, którą im dałem, opływającej mlekiem i miodem, najprzedniejszej ze wszystkich ziem,

16 quia judicia mea projecerunt, et in præceptis meis non ambulaverunt, et sabbata mea violaverunt : post idola enim cor eorum gradiebatur.

16 ponieważ sądy moje porzucili i według przykazań moich nie chodzili, i sabaty moje gwałcili; bo za bałwanami serce ich chodziło.

17 Et pepercit oculus meus super eos, ut non interficerem eos : nec consumpsi eos in deserto.

17 I przepuściło im oko moje, że ich nie pobiłem ani ich nie wytraciłem na puszczy.

18 Dixi autem ad filios eorum in solitudine : In præceptis patrum vestrorum nolite incedere, nec judicia eorum custodiatis, nec in idolis eorum polluamini.

18 Ale mówiłem do synów ich na puszczy: „Według przykazań ojców waszych nie chodźcie ani sądów ich nie strzeżcie, ani się bałwanami ich nie plugawcie.

19 Ego Dominus Deus vester : in præceptis meis ambulate : judicia mea custodite, et facite ea,

19 Jam Pan, Bóg wasz; według przykazań moich chodźcie, sądów moich strzeżcie i pełnijcie je,

20 et sabbata mea sanctificate, ut sint signum inter me et vos, et sciatis quia ego sum Dominus Deus vester.

20 i sabaty moje święćcie, aby były znakiem między mną a między wami, i abyście wiedzieli, żem ja Pan, Bóg wasz.”

21 Et exacerbaverunt me filii : in præceptis meis non ambulaverunt, et judicia mea non custodierunt ut facerent ea, quæ cum fecerit homo, vivet in eis, et sabbata mea violaverunt. Et comminatus sum ut effunderem furorem meum super eos, et implerem iram meam in eis in deserto.

21 I rozdrażnili mię synowie, według przykazań moich nie chodzili i sądów moich nie strzegli, żeby je pełnić, przez które człowiek będzie żył, gdy je wypełni, i sabaty moje gwałcili. I zagroziłem, że wyleję zapalczywość moją na nich i spełnię gniew mój nad nimi na puszczy.

22 Averti autem manum meam, et feci propter nomen meum, ut non violaretur coram gentibus de quibus ejeci eos in oculis earum.

22 Ale pohamowałem rękę moją i uczyniłem dla imienia mego, aby nie było zelżone przed narodami, spośród których ich wywiodłem przed ich oczyma.

23 Iterum levavi manum meam in eos in solitudine, ut dispergerem illos in nationes, et ventilarem in terras,

23 Podniosłem znowu rękę moją przeciw nim na puszczy, że ich rozproszę między narody i rozwieję po ziemiach,

24 eo quod judicia mea non fecissent, et præcepta mea reprobassent, et sabbata mea violassent, et post idola patrum suorum fuissent oculi eorum.

24 dlatego że sądów moich nie pełnili i przykazaniami moimi gardzili, i sabaty moje gwałcili, a za bałwanami ojców ich były oczy ich.

25 Ergo et ego dedi eis præcepta non bona, et judicia in quibus non vivent.

25 Przeto i ja dałem im przykazania niedobre i sądy, przez które by żyć nie mogli.

26 Et pollui eos in muneribus suis, cum offerrent omne quod aperit vulvam, propter delicta sua : et scient quia ego Dominus.

26 I splugawiłem ich w darach ich, gdy ofiarowali wszystko otwierające żywot, dla grzechów ich; a poznają, żem ja Pan.

27 Quam ob rem loquere ad domum Israël, fili hominis, et dices ad eos : Hæc dicit Dominus Deus : Adhuc et in hoc blasphemaverunt me patres vestri, cum sprevissent me contemnentes,

27 Przeto mów do domu Izraelowego, synu człowieczy, i powiesz do nich: To mówi Pan Bóg: Jeszcze i w tym bluźnili mi ojcowie wasi, gdy mną wzgardzili i porzucili mnie:

28 et induxissem eos in terram super quam levavi manum meam ut darem eis : viderunt omnem collem excelsum, et omne lignum nemorosum, et immolaverunt ibi victimas suas, et dederunt ibi irritationem oblationis suæ, et posuerunt ibi odorem suavitatis suæ, et libaverunt libationes suas.

28 gdy wprowadziłem ich do ziemi, nad którą podniosłem rękę moją, że ją im dam, ujrzeli wszelki pagórek wysoki i wszelkie drzewo zielone, i ofiarowali tam ofiary swe, i składali tam swe drażniące ofiary i kładli tam zapach wonności swej, i ofiarowali płynne ofiary swoje.

29 Et dixi ad eos : Quid est excelsum, ad quod vos ingredimini ? et vocatum est nomen ejus Excelsum usque ad hanc diem.

29 I mówiłem do nich: „Cóż to jest za wyżyna, dokąd wy idziecie?” I nazwano ją „wyżyną” aż do dnia tego.

30 Propterea dic ad domum Israël : Hæc dicit Dominus Deus : Certe in via patrum vestrorum vos polluimini, et post offendicula eorum vos fornicamini :

30 Przeto mów do domu Izraelowego: To mówi Pan Bóg: Zaiste drogą ojców waszych i wy się plugawicie i za obrażeniami ich wy cudzołożycie;

31 et in oblatione donorum vestrorum, cum traducitis filios vestros per ignem, vos polluimini in omnibus idolis vestris usque hodie : et ego respondebo vobis, domus Israël ? Vivo ego, dicit Dominus Deus, quia non respondebo vobis.

31 i przez ofiarowanie darów waszych, gdy przewodzicie synów waszych przez ogień, wy kalacie się wszystkimi bałwanami waszymi aż do dzisiejszego dnia, a ja wam odpowiadać mam, domu Izraelski? Żyję ja, mówi Pan Bóg, że wam nie odpowiem!

32 Neque cogitatio mentis vestræ fiet, dicentium : Erimus sicut gentes et sicut cognationes terræ, ut colamus ligna et lapides.

32 I nie spełni się myśl serca waszego, gdy mówicie: „Będziemy jak narody i jak pokolenia ziemi, że będziemy chwalić drzewo i kamienie.”

33 Vivo ego, dicit Dominus Deus, quoniam in manu forti, et in brachio extento, et in furore effuso, regnabo super vos.

33 Żyję ja, mówi Pan Bóg, że ręką mocną i ramieniem wyciągniętym i w zapalczywości wylanej będę królował nad wami.

34 Et educam vos de populis, et congregabo vos de terris in quibus dispersi estis : in manu valida, et in brachio extento, et in furore effuso, regnabo super vos.

34 I wywiodę was z narodów i zgromadzę was z ziem, do których jesteście rozproszeni, w ręce mocnej i w ramieniu wyciągniętym i w zapalczywości wylanej będę królował nad wami.

35 Et adducam vos in desertum populorum, et judicabor vobiscum ibi facie ad faciem.

35 I przywiodę was na puszczę narodów, i będę się tam sądził z wami obliczem w oblicze.

36 Sicut judicio contendi adversum patres vestros in deserto terræ Ægypti, sic judicabo vos, dicit Dominus Deus.

36 Jak się sądem rozprawiłem przeciw ojcom waszym na puszczy ziemi Egipskiej, tak was sądzić będę, mówi Pan Bóg.

37 Et subjiciam vos sceptro meo, et inducam vos in vinculis fœderis.

37 I podbiję was pod berło moje, i przywiodę was we więzach przymierza.

38 Et eligam de vobis transgressores et impios, et de terra incolatus eorum educam eos, et in terram Israël non ingredientur : et scietis quia ego Dominus.

38 I wybiorę z was przestępców i bezbożnych, i z ziemi mieszkania ich wywiodę ich, ale do ziemi Izraela nie wejdą; i poznacie, żem ja Pan.

39 Et vos, domus Israël, hæc dicit Dominus Deus : Singuli post idola vestra ambulate, et servite eis. Quod si et in hoc non audieritis me, et nomen meum sanctum pollueritis ultra in muneribus vestris et in idolis vestris :

39 A wy, domu Izraelów, to mówi Pan Bóg: Każdy za bałwanami swymi idźcie i służcie im! A jeśli i w tym nie usłuchacie mnie i imię moje święte dalej plugawić będziecie przez dary wasze i przez bałwany wasze,

40 in monte sancto meo, in monte excelso Israël, ait Dominus Deus, ibi serviet mihi omnis domus Israël : omnes, inquam, in terra in qua placebunt mihi : et ibi quæram primitias vestras, et initium decimarum vestrarum, in omnibus sanctificationibus vestris.

40 na górze świętej mojej, na górze wysokiej izraelskiej, mówi Pan Bóg, tam mi służyć będzie wszystek dom Izraelów, wszyscy, mówię, w ziemi, w której mi się podobać będą, i tam zażądam pierwocin waszych i początku dziesięcin waszych we wszystkich świętościach waszych.

41 In odorem suavitatis suscipiam vos, cum eduxero vos de populis, et congregavero vos de terris in quas dispersi estis : et sanctificabor in vobis in oculis nationum.

41 Jak woń wdzięczną przyjmę was, gdy was wywiodę z narodów i zgromadzę was z ziem, do których byliście rozproszeni, i uświęcony będę w was przed oczyma narodów.

42 Et scietis quia ego Dominus, cum induxero vos ad terram Israël, in terram pro qua levavi manum meam ut darem eam patribus vestris.

42 A poznacie, żem ja Pan, gdy was wwiodę do ziemi Izraela, do ziemi, o którą podniosłem rękę moją, że ją dam ojcom waszym.

43 Et recordabimini ibi viarum vestrarum, et omnium scelerum vestrorum, quibus polluti estis in eis : et displicebitis vobis in conspectu vestro, in omnibus malitiis vestris quas fecistis.

43 I wspomnicie tam na drogi wasze i na wszystkie złości wasze, którymiście się skalali, i obmierzniecie sami sobie przed obliczem waszym dla wszystkich złości waszych, któreście czynili.

44 Et scietis quia ego Dominus, cum benefecero vobis propter nomen meum, et non secundum vias vestras malas, neque secundum scelera vestra pessima, domus Israël, ait Dominus Deus.

44 A poznacie, żem ja Pan, gdy wam dobrze uczynię dla imienia mego, a nie według waszych dróg złośliwych ani według sprośnych grzechów waszych, domu Izraelów! mówi Pan Bóg.”

45 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :

45 I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

46 Fili hominis, pone faciem tuam contra viam austri, et stilla ad africum, et propheta ad saltum agri meridiani.

46 „Synu człowieczy, zwróć oblicze twoje na drogę południa i wylej mowę ku południowi i prorokuj do lasu pola południowego.

47 Et dices saltui meridiano : Audi verbum Domini : Hæc dicit Dominus Deus : Ecce ego succendam in te ignem, et comburam in te omne lignum viride, et omne lignum aridum : non extinguetur flamma succensionis : et comburetur in ea omnis facies ab austro usque ad aquilonem,

47 I powiesz lasowi południowemu: Słuchaj słowa Pańskiego: To mówi Pan Bóg: Oto ja zapalę w tobie ogień i spalę w tobie wszelkie drzewo zielone i wszelkie drzewo suche; nie będzie ugaszony płomień pożaru i zgorzeje w nim wszelkie oblicze od południa aż do północy.

48 et videbit universa caro quia ego Dominus succendi eam, nec extinguetur.

48 I ujrzy wszelkie ciało, że ja, Pan, zapaliłem go, a nie będzie ugaszony.”

49 Et dixi : A, a, a, Domine Deus : ipsi dicunt de me : Numquid non per parabolas loquitur iste ?

49 I rzekłem: „Ach, ach, ach, Panie Boże! Oni mówią o mnie: „Czy nie w przypowieściach ten mówi?”