Księga Ezechiela, rozdział 21

1 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :

1 I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

2 Fili hominis, pone faciem tuam ad Jerusalem, et stilla ad sanctuaria, et propheta contra humum Israël.

2 „Synu człowieczy, zwróć oblicze twoje ku Jeruzalem, a wylej mowę na świątynię i prorokuj przeciwko ziemi Izraelskiej.

3 Et dices terræ Israël : Hæc dicit Dominus Deus : Ecce ego ad te, et ejiciam gladium meum de vagina sua, et occidam in te justum et impium.

3 I powiesz ziemi Izraelskiej: To mówi Pan Bóg: Oto ja do ciebie dobędę miecza mego z pochwy jego, zabiję w tobie sprawiedliwego i bezbożnego.

4 Pro eo autem quod occidi in te justum et impium, idcirco egredietur gladius meus de vagina sua ad omnem carnem, ab austro usque ad aquilonem :

4 A dlatego że zabiłem w tobie sprawiedliwego i bezbożnego, przeto wyjdzie miecz mój z pochwy swojej na wszelkie ciało od południa aż do północy,

5 ut sciat omnis caro quia ego Dominus, eduxi gladium meum de vagina sua irrevocabilem.

5 aby wiedziało wszelkie ciało że ja, Pan, dobyłem z pochwy miecza mego, który nie może być cofnięty.

6 Et tu, fili hominis, ingemisce in contritione lumborum, et in amaritudinibus ingemisce coram eis.

6 A ty, synu człowieczy, wzdychaj w skruszeniu bioder i w gorzkościach wzdychaj przed nimi.

7 Cumque dixerint ad te : Quare tu gemis ? dices : Pro auditu : quia venit, et tabescet omne cor, et dissolventur universæ manus, et infirmabitur omnis spiritus, et per cuncta genua fluent aquæ : ecce venit, et fiet, ait Dominus Deus.

7 A gdy powiedzą do ciebie: „Dlaczego ty wzdychasz?” odpowiesz: „Dla wieści bo idzie, a struchleje każde serce i osłabną wszelkie ręce, i omdleje każdy duch, i po wszystkich kolanach pociekną wody. Oto idzie i stanie się, mówi Pan Bóg.”

8 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :

8 I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

9 Fili hominis, propheta, et dices : Hæc dicit Dominus Deus : loquere : Gladius, gladius exacutus est, et limatus :

9 „Synu człowieczy, prorokuj i powiesz: To mówi Pan Bóg: Mów: Miecz, miecz naostrzony jest i wygładzony.

10 ut cædat victimas, exacutus est : ut splendeat, limatus est : qui moves sceptrum filii mei, succidisti omne lignum.

10 Aby siekł ofiary, wyostrzony jest; aby się lśnił, jest wygładzony. Który ruszasz berło syna mego, wyciąłeś wszelkie drzewo.

11 Et dedi eum ad levigandum, ut teneatur manu : iste exacutus est gladius, et iste limatus est, ut sit in manu interficientis.

11 A dałem go wygładzić, aby był ręką trzymany; ten miecz jest wyostrzony i jest on wygładzony, aby był w ręce zabijającego.

12 Clama et ulula, fili hominis, quia hic factus est in populo meo, hic in cunctis ducibus Israël qui fugerant : gladio traditi sunt cum populo meo : idcirco plaude super femur,

12 Wołaj i zawódź, synu człowieczy, bo jest on uczyniony na lud mój, on jest na wszystkich książąt izraelskich, którzy uciekli; pod miecz dani są z ludem moim. Przeto bij się po biodrze,

13 quia probatus est : et hoc, cum sceptrum subverterit, et non erit, dicit Dominus Deus.

13 bo wypróbowany jest, i to, gdy berło wywróci i nie będzie go, mówi Pan Bóg.

14 Tu ergo, fili hominis, propheta, et percute manu ad manum : et duplicetur gladius, ac triplicetur gladius interfectorum : hic est gladius occisionis magnæ, qui obstupescere eos facit

14 Ty tedy, synu człowieczy, prorokuj, a bij ręką w rękę; i niech się podwoi miecz, i niech się potroi miecz zabitych. Jest to miecz zabijania wielkiego, który w nich wywołuje przerażenie

15 et corde tabescere, et multiplicat ruinas. In omnibus portis eorum dedi conturbationem gladii acuti, et limati ad fulgendum, amicti ad cædem.

15 i trwogę serca, i mnoży upadki. We wszystkich bramach ich dałem grozę miecza ostrego i wygładzonego na błyskanie, pokrytego na zabijanie.

16 Exacuere, vade ad dexteram sive ad sinistram, quocumque faciei tuæ est appetitus.

16 Zaostrz się, idź na prawą lub na lewą stronę, gdziekolwiek jest chęć oblicza twego.

17 Quin et ego plaudam manu ad manum, et implebo indignationem meam : ego Dominus locutus sum.

17 Ale i ja będę klaskał ręką w rękę i zaspokoję gniew mój; ja, Pan, powiedziałem.”

18 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :

18 I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

19 Et tu, fili hominis, pone tibi duas vias, ut veniat gladius regis Babylonis : de terra una egredientur ambæ : et manu capiet conjecturam ; in capite viæ civitatis conjiciet.

19 „A ty, synu człowieczy, połóż sobie dwie drogi, aby przyszedł miecz króla babilońskiego; z ziemi jednej wyjdą obydwie i ręką losy ciągnąć będzie, na początku drogi miejskiej radzić się będzie.

20 Viam pones ut veniat gladius ad Rabbath filiorum Ammon, et ad Judam in Jerusalem munitissimam.

20 Drogę położysz, aby przyszedł miecz do Rabbat synów Ammona i do Judy, do Jeruzalem bardzo obronnego.

21 Stetit enim rex Babylonis in bivio, in capite duarum viarum, divinationem quærens, commiscens sagittas : interrogavit idola, exta consuluit.

21 Bo stanął król babiloński na rozstaju, na początku dwu dróg, wróżby szukając, mieszając strzały, pytał się bałwanów, radził się trzew.

22 Ad dexteram ejus facta est divinatio super Jerusalem, ut ponat arietes, ut aperiat os in cæde, ut elevet vocem in ululatu, ut ponat arietes contra portas, ut comportet aggerem, ut ædificet munitiones.

22 Po prawicy jego była wieszczba na Jeruzalem, aby stawiać tarany, aby otworzyć usta na bicie, aby podnieść głos w okrzyku, aby stawiać tarany przeciw bramom, aby usypać groblę, aby zbudować baszty.

23 Eritque quasi consulens frustra oraculum in oculis eorum, et sabbatorum otium imitans : ipse autem recordabitur iniquitatis ad capiendum.

23 I będzie im się wydawało, że się na próżno radzi wyroczni i że spoczynek sobotni naśladuje; ale on wspomni na nieprawość, aby ich pojmać.

24 Idcirco hæc dicit Dominus Deus : Pro eo quod recordati estis iniquitatis vestræ, et revelastis prævaricationes vestras, et apparuerunt peccata vestra in omnibus cogitationibus vestris, pro eo, inquam, quod recordati estis, manu capiemini.

24 Przeto to mówi Pan Bóg: Dlatego żeście wspomnieli na nieprawość waszą i odkryliście przestępstwa wasze i pokazały się grzechy wasze we wszystkich myślach waszych, dlatego, mówię, żeście wspomnieli, ręką pojmani będziecie.

25 Tu autem, profane, impie dux Israël, cujus venit dies in tempore iniquitatis præfinita :

25 A ty niecny, bezbożny wodzu izraelski, którego dzień przyszedł, czasu nieprawości zamierzony,

26 hæc dicit Dominus Deus : Aufer cidarim, tolle coronam : nonne hæc est quæ humilem sublevavit, et sublimem humiliavit ?

26 to mówi Pan Bóg: Zdejm tiarę, zrzuć koronę! Czy to nie ona jest, która zniżonego wywyższyła, a wywyższonego zniżyła?

27 Iniquitatem, iniquitatem, iniquitatem ponam eam : et hoc non factum est, donec veniret cujus est judicium, et tradam ei.

27 Nieprawością, nieprawością, nieprawością uczynię ją; a to się nie stało, aż przyszedł, którego jest sąd, i dam mu.

28 Et tu, fili hominis, propheta, et dic : Hæc dicit Dominus Deus ad filios Ammon, et ad opprobrium eorum : et dices : Mucro, mucro, evaginate ad occidendum : limate ut interficias et fulgeas :

28 A ty, synu człowieczy, prorokuj i mów: To mówi Pan Bóg o synach Ammona i o urąganiu ich; i powiesz: Mieczu, mieczu, wyjdź z pochwy na zabijanie, wygładź się, abyś zabijał a błyskał się;

29 cum tibi viderentur vana, et divinarentur mendacia, ut dareris super colla vulneratorum impiorum, quorum venit dies in tempore iniquitatis præfinita.

29 gdy tobie upatrywano próżności i wróżono kłamstwa, abyś był rzucony na szyję poranionych bezbożników, których przyszedł dzień, czasu nieprawości zamierzony.

30 Revertere ad vaginam tuam, in loco in quo creatus es : in terra nativitatis tuæ judicabo te.

30 Wróć się do pochwy swojej; na miejscu, na którym zostałeś stworzony, w ziemi narodzenia twego sądzić cię będę.

31 Et effundam super te indignationem meam ; in igne furoris mei sufflabo in te : daboque te in manus hominum insipientium, et fabricantium interitum.

31 I wyleję na ciebie rozgniewanie moje, w ogniu zapalczywości mojej dmuchnę na ciebie i dam cię w ręce ludzi głupich i gotujących zgubę.

32 Igni eris cibus ; sanguis tuus erit in medio terræ ; oblivioni traderis : quia ego Dominus locutus sum.

32 Dla ognia będziesz pastwą, krew twoja będzie wśród ziemi, zapomną ciebie; bo ja, Pan, mówiłem.”