Księga Ezechiela, rozdział 2

1 Hæc visio similitudinis gloriæ Domini. Et vidi, et cecidi in faciem meam, et audivi vocem loquentis, et dixit ad me : Fili hominis, sta super pedes tuos, et loquar tecum.

1 Takie było widzenie podobieństwa chwały Pańskiej. I ujrzałem, i upadłem na oblicze swe, i usłyszałem głos mówiącego. I rzekł do mnie: „Synu człowieczy, stań na nogi twe, a będę mówił z tobą!”

2 Et ingressus est in me spiritus postquam locutus est mihi, et statuit me supra pedes meos : et audivi loquentem ad me,

2 I wszedł we mnie duch, gdy przemówił do mnie, i postawił mię na nogi moje, i słyszałem przemawiającego do mnie i mówiącego:

3 et dicentem : Fili hominis, mitto ego te ad filios Israël, ad gentes apostatrices quæ recesserunt a me : ipsi et patres eorum prævaricati sunt pactum meum usque ad diem hanc :

3 „Synu człowieczy, posyłam ja ciebie do synów Izraelowych, do narodów odstępnych, które odstąpiły ode mnie; oni i ojcowie ich przestąpili przymierze moje aż do dnia tego.

4 et filii dura facie et indomabili corde sunt, ad quos ego mitto te. Et dices ad eos : Hæc dicit Dominus Deus :

4 A są to synowie zatwardziałego oblicza i nieposkromionego serca, do których ja ciebie posyłam; a powiesz do nich: „To mówi Pan Bóg.”

5 si forte vel ipsi audiant, et si forte quiescant, quoniam domus exasperans est : et scient quia propheta fuerit in medio eorum.

5 Czy cię usłuchają, czy snadź zaniechają bo dom to drażniący jest - będą wiedzieć, że prorok był wpośród nich.

6 Tu ergo, fili hominis, ne timeas eos, neque sermones eorum metuas, quoniam increduli et subversores sunt tecum, et cum scorpionibus habitas. Verba eorum ne timeas, et vultus eorum ne formides, quia domus exasperans est.

6 Ty tedy, synu człowieczy, nie bój się ich i mów ich się nie lękaj, bo niewierni i przewrotni są z tobą, i z niedźwiadkami mieszkasz. Słów ich nie bój się i oblicza ich nie lękaj się, bo dom to drażniący jest.

7 Loqueris ergo verba mea ad eos, si forte audiant, et quiescant : quoniam irritatores sunt.

7 Będziesz więc mówił słowa moje do nich, czy snadź usłuchają, czy zaniechają, bo drażniący są.

8 Tu autem, fili hominis, audi quæcumque loquor ad te, et noli esse exasperans, sicut domus exasperatrix est : aperi os tuum, et comede quæcumque ego do tibi.

8 A ty, synu człowieczy, słuchaj, co ja mówię do ciebie, a nie bądź drażniący, jak dom drażniący jest; otwórz usta twoje, a jedz, co ja daję tobie.”

9 Et vidi : et ecce manus missa ad me, in qua erat involutus liber : et expandit illum coram me, qui erat scriptus intus et foris : et scriptæ erant in eo lamentationes, et carmen, et væ.

9 I ujrzałem, a oto wyciągnięta do mnie ręka, w której była zawinięta księga; i rozwinęła ją przede mną; a była ona zapisana wewnątrz i zewnątrz, a napisane na niej były narzekania i pieśń i biada.