Księga Ezechiela, rozdział 31

1 Et factum est in anno undecimo, tertio mense, una mensis : factum est verbum Domini ad me, dicens :

1 I stało się roku jedenastego, w trzecim miesiącu, pierwszego dnia miesiąca, stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

2 Fili hominis, dic Pharaoni regi Ægypti et populo ejus : Cui similis factus es in magnitudine tua ?

2 „Synu człowieczy, powiedz Faraonowi, królowi egipskiemu, i ludowi jego: Komu stałeś się podobnym w wielkości twojej?

3 ecce Assur quasi cedrus in Libano, pulcher ramis, et frondibus nemorosus, excelsusque altitudine, et inter condensas frondes elevatum est cacumen ejus.

3 Oto Assur jak cedr na Libanie, o pięknych gałęziach i bujnym liściu, i wysokiego wzrostu, a między gęstymi gałęziami wznosił się wierzchołek jego.

4 Aquæ nutrierunt illum ; abyssus exaltavit illum : flumina ejus manabant in circuitu radicum ejus, et rivos suos emisit ad universa ligna regionis.

4 Wody go wyhodowały, głębina go wywyższyła, rzeki jej płynęły wokoło korzeni jego i strumienie swe puściła do wszystkich drzew polnych.

5 Propterea elevata est altitudo ejus super omnia ligna regionis, et multiplicata sunt arbusta ejus, et elevati sunt rami ejus præ aquis multis.

5 Dlatego się wyniosła wysokość jego nad wszystkie drzewa polne, i rozmnożyły się wszystkie konary jego, i podniosły się gałęzie jego dla wielkich wód.

6 Cumque extendisset umbram suam, in ramis ejus fecerunt nidos omnia volatilia cæli : et sub frondibus ejus genuerunt omnes bestiæ saltuum, et sub umbraculo illius habitabat cœtus gentium plurimarum.

6 A gdy rozciągnął cień swój, na gałęziach jego poczyniło gniazda wszelkie ptactwo powietrzne, a pod konarami jego rodziły wszystkie zwierzęta leśne, a pod cieniem jego mieszkała zgraja bardzo wielu narodów.

7 Eratque pulcherrimus in magnitudine sua, et in dilatatione arbustorum suorum : erat enim radix illius juxta aquas multas.

7 I był bardzo piękny w wielkości swej i w rozszerzeniu konarów swych, bo korzeń jego był przy wodach obfitych.

8 Cedri non fuerunt altiores illo in paradiso Dei ; abietes non adæquaverunt summitatem ejus, et platani non fuerunt æquæ frondibus illius : omne lignum paradisi Dei non est assimilatum illi, et pulchritudini ejus.

8 Cedry nie były wyższe nadeń w raju Bożym, jodły nie zrównały się z wysokością jego, a jawory nie były równe gałęziom jego, żadne drzewo raju Bożego nie jest podobne do niego i do piękności jego.

9 Quoniam speciosum feci eum, et multis condensisque frondibus, et æmulata sunt eum omnia ligna voluptatis quæ erant in paradiso Dei.

9 Bo go ozdobnym uczyniłem przez liczne i gęste gałęzie, i zazdrościły mu wszystkie drzewa rozkoszne, które były w raju Bożym.”

10 Propterea hæc dicit Dominus Deus : Pro eo quod sublimatus est in altitudine, et dedit summitatem suam virentem atque condensam, et elevatum est cor ejus in altitudine sua :

10 Przeto to mówi Pan Bóg: „Za to, że się wywyższył wysokością, a wypuścił wierzchołek swój zielony i gęsty, i podniosło się serce jego wysokością swą,

11 tradidi eum in manu fortissimi gentium : faciens faciet ei : juxta impietatem ejus ejeci eum.

11 dałem go w rękę najmocniejszego między narodami, który okrutnie z nim postąpi; według bezbożności jego wyrzuciłem go.

12 Et succident eum alieni, et crudelissimi nationum, et projicient eum super montes : et in cunctis convallibus corruent rami ejus, et confringentur arbusta ejus in universis rupibus terræ : et recedent de umbraculo ejus omnes populi terræ, et relinquent eum.

12 I podetną go obcy i najokrutniejsi z narodów, i porzucą go na górach, i po wszystkich dolinach opadną gałęzie jego, i połamią się konary jego na wszystkich skałach ziemi, i ustąpią spod cienia jego wszystkie ludy ziemi, i opuszczą go.

13 In ruina ejus habitaverunt omnia volatilia cæli, et in ramis ejus fuerunt universæ bestiæ regionis.

13 Na zwale jego mieszkało wszelkie ptactwo powietrzne, a na gałęziach jego był wszystek zwierz polny.

14 Quam ob rem non elevabuntur in altitudine sua omnia ligna aquarum, nec ponent sublimitatem suam inter nemorosa atque frondosa, nec stabunt in sublimitate sua omnia quæ irrigantur aquis : quia omnes traditi sunt in mortem ad terram ultimam, in medio filiorum hominum, ad eos qui descendunt in lacum.

14 Przeto nie wyniosą się wysokością swoją wszystkie drzewa wodne i nie puszczą wierzchołka swego między liściaste i gałęziste, i nie będą stać w wysokości swej wszystkie, które są zwilżane wodami; bo wszyscy wydani są na śmierć, do ziemi ostatniej, wpośród synów człowieczych, do tych, którzy zstępują do dołu.”

15 Hæc dicit Dominus Deus : In die quando descendit ad inferos, induxi luctum : operui eum abysso, et prohibui flumina ejus, et coërcui aquas multas : contristatus est super eum Libanus, et omnia ligna agri concussa sunt.

15 „To mówi Pan Bóg: W dzień, którego zstąpił do otchłani, przywiodłem żałobę, okryłem go głębiną i zatrzymałem rzeki jej, a powściągnąłem wody wielkie, zasmucił się nad nim Liban, i wszystkie drzewa polne zachwiały się.

16 A sonitu ruinæ ejus commovi gentes cum deducerem eum ad infernum cum his qui descendebant in lacum : et consolata sunt in terra infima omnia ligna voluptatis egregia atque præclara in Libano, universa quæ irrigabantur aquis.

16 Trzaskiem obalenia jego strwożyłem narody, gdy go sprowadziłem do otchłani z tymi, którzy zstępują do dołu; i pocieszone są w ziemi najniższej wszystkie drzewa rozkoszy wyborne i osobliwe na Libanie, wszystkie, które były zwilżane wodą.

17 Nam et ipsi cum eo descendent in infernum ad interfectos gladio : et brachium uniuscujusque sedebit sub umbraculo ejus in medio nationum.

17 Bo i oni z nim zstąpią do otchłani, do pobitych mieczem, i ramię każdego będzie siedziało pod cieniem jego w pośrodku narodów.

18 Cui assimilatus es, o inclyte atque sublimis inter ligna voluptatis ? ecce deductus es cum lignis voluptatis ad terram ultimam : in medio incircumcisorum dormies, cum eis qui interfecti sunt gladio : ipse est Pharao, et omnis multitudo ejus, dicit Dominus Deus.

18 Do kogóż jesteś przyrównany, o sławny i wysoki między drzewami rozkosznymi? Oto doprowadzony jesteś z drzewami rozkosznymi do ziemi ostatniej; pośród nieobrzezańców spać będziesz z tymi, których pobito mieczem. Taki jest Faraon i wszystka zgraja jego, mówi Pan Bóg.”