Księga Ezechiela, rozdział 32

1 Et factum est, duodecimo anno, in mense duodecimo, in una mensis : factum est verbum Domini ad me, dicens :

1 I stało się dwunastego roku, w miesiącu dwunastym, pierwszego dnia miesiąca, stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

2 Fili hominis, assume lamentum super Pharaonem regem Ægypti, et dices ad eum : Leoni gentium assimilatus es, et draconi qui est in mari : et ventilabas cornu in fluminibus tuis, et conturbabas aquas pedibus tuis, et conculcabas flumina earum.

2 „Synu człowieczy, podnieś lament nad Faraonem, królem egipskim, i powiesz do niego: Lwu narodów przyrównany jesteś i smokowi, który jest w morzu, a miotałeś rogiem w rzekach twoich i mąciłeś wody nogami swymi, i deptałeś rzeki ich.

3 Propterea hæc dicit Dominus Deus : Expandam super te rete meum in multitudine populorum multorum, et extraham te in sagena mea.

3 Przeto to mówi Pan: Zarzucę na ciebie sieć moją przez mnóstwo licznych narodów i wyciągnę cię niewodem moim.

4 Et projiciam te in terram ; super faciem agri abjiciam te : et habitare faciam super te omnia volatilia cæli, et saturabo de te bestias universæ terræ.

4 I wyrzucę cię na ziemię, na powierzchnię pola porzucę cię, i każę mieszkać na tobie wszelkiemu ptactwu powietrznemu, i nakarmię tobą zwierzęta wszystkiej ziemi.

5 Et dabo carnes tuas super montes, et implebo colles tuos sanie tua.

5 I położę mięso twoje na górach, i napełnię pagórki twe zgnilizną twoją.

6 Et irrigabo terram fœtore sanguinis tui super montes, et valles implebuntur ex te.

6 I napoję ziemię po górach smrodem krwi twojej, i doliny napełnią się tobą.

7 Et operiam, cum extinctus fueris, cælum, et nigrescere faciam stellas ejus : solem nube tegam, et luna non dabit lumen suum.

7 A gdy zgaśniesz, zakryję niebo i ciemnymi uczynię gwiazdy jego, słońce obłokiem zakryję, a księżyc nie da światła swego.

8 Omnia luminaria cæli mœrere faciam super te, et dabo tenebras super terram tuam, dicit Dominus Deus, cum ceciderint vulnerati tui in medio terræ, ait Dominus Deus.

8 Wszystkie światła niebieskie smutnymi poczynię nad tobą i dam ciemność na ziemię twoją, mówi Pan Bóg, gdy polegną zranieni twoi wpośród ziemi, mówi Pan Bóg.

9 Et irritabo cor populorum multorum, cum induxero contritionem tuam in gentibus super terras quas nescis.

9 A rozdrażnię serce narodów mnogich, gdy rozniosę o klęsce twojej między narody, do krajów, których nie znasz.

10 Et stupescere faciam super te populos multos, et reges eorum horrore nimio formidabunt super te, cum volare cœperit gladius meus super facies eorum : et obstupescent repente singuli pro anima sua in die ruinæ tuæ.

10 I uczynię, że się zdumieją nad tobą narody mnogie i królowie ich strachem wielkim będą się lękać nad tobą, gdy pocznie latać miecz mój przed twarzami ich; i zadrży nagle każdy o duszę swą w dzień upadku twego.”

11 Quia hæc dicit Dominus Deus : Gladius regis Babylonis veniet tibi.

11 „Bo to mówi Pan Bóg: Miecz króla babilońskiego przyjdzie na ciebie.

12 In gladiis fortium dejiciam multitudinem tuam : inexpugnabiles omnes gentes hæ, et vastabunt superbiam Ægypti, et dissipabitur multitudo ejus.

12 Mieczami mocarzów obalę zgraje twoje, niezwyciężone to wszystko narody i zburzą pychę Egiptu, i rozproszy się zgraja jego.

13 Et perdam omnia jumenta ejus, quæ erant super aquas plurimas : et non conturbabit eas pes hominis ultra, neque ungula jumentorum turbabit eas.

13 I wygubię wszystko bydło jego, które było nad wodami wielkimi, a nie będzie ich więcej mącić noga człowieka, ani kopyta bydląt nie będą ich mącić.

14 Tunc purissimas reddam aquas eorum, et flumina eorum quasi oleum adducam, ait Dominus Deus,

14 Wtedy czyściutkimi uczynię wody ich, a rzeki ich jak oliwę poprowadzę, mówi Pan Bóg,

15 cum dedero terram Ægypti desolatam : deseretur autem terra a plenitudine sua quando percussero omnes habitatores ejus : et scient quia ego Dominus.

15 gdy uczynię ziemię Egipską spustoszoną i opróżniona będzie ziemia z pełności swej, gdy wybiję wszystkich mieszkańców jej; a poznają, żem ja Pan.

16 Planctus est, et plangent eum : filiæ gentium plangent eum : super Ægyptum et super multitudinem ejus plangent eum, ait Dominus Deus.

16 Jest to narzekanie, i śpiewać je będą, córki narodów śpiewać je będą nad Egiptem i nad tłumami jego będą je śpiewać, mówi Pan Bóg.”

17 Et factum est in duodecimo anno, in quintadecima mensis : factum est verbum Domini ad me, dicens :

17 I stało się dwunastego roku, piętnastego dnia miesiąca, stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

18 Fili hominis, cane lugubre super multitudinem Ægypti : et detrahe eam ipsam, et filias gentium robustarum, ad terram ultimam, cum his qui descendunt in lacum.

18 „Synu człowieczy, śpiewaj żałobnie nad gromadą Egiptu, a ściągnij jego samego i córki narodów mocnych do ziemi ostatniej, z tymi, którzy zstępują do dołu.

19 Quo pulchrior es ? descende, et dormi cum incircumcisis.

19 Od kogo jesteś piękniejszy? Zstąp i śpij z nieobrzezanymi!

20 In medio interfectorum gladio cadent ; gladius datus est : attraxerunt eam et omnes populos ejus.

20 Wpośród zabitych mieczem polegną; miecz dany jest, przyciągnęli go i wszystkie ludy jego.

21 Loquentur ei potentissimi robustorum de medio inferni, qui cum auxiliatoribus ejus descenderunt, et dormierunt incircumcisi interfecti gladio.

21 Mówić do niego będą między mocarzami najmocniejsi spośród otchłani, którzy z pomocnikami jego zstąpili i zasnęli, nieobrzezańcy, mieczem pobici.

22 Ibi Assur, et omnis multitudo ejus : in circuitu illius sepulchra ejus, omnes interfecti, et qui ceciderunt gladio.

22 Tam Assur i wszystka zgraja jego, wokoło niego groby jego, wszyscy pozabijani i którzy polegli od miecza.

23 Quorum data sunt sepulchra in novissimis laci, et facta est multitudo ejus per gyrum sepulchri ejus : universi interfecti, cadentesque gladio, qui dederant quondam formidinem in terra viventium.

23 Tych groby są położone na samym dnie dołu, a była zgraja jego wokoło grobu jego, wszyscy pozabijani i polegli od miecza, którzy niegdyś szerzyli postrach na ziemi żyjących.

24 Ibi Ælam, et omnis multitudo ejus per gyrum sepulchri sui : omnes hi interfecti, ruentesque gladio, qui descenderunt incircumcisi ad terram ultimam ; qui posuerunt terrorem suum in terra viventium, et portaverunt ignominiam suam cum his qui descendunt in lacum.

24 Tam Elam i wszystka zgraja jego wokoło grobu jego, ci wszyscy pozabijani i padający od miecza, którzy zstąpili nieobrzezani do ziemi ostatniej, którzy szerzyli postrach przed sobą na ziemi żyjących i ponieśli sromotę swą z tymi, którzy zstępują do dołu.

25 In medio interfectorum posuerunt cubile ejus in universis populis ejus : in circuitu ejus sepulchrum illius : omnes hi incircumcisi, interfectique gladio. Dederunt enim terrorem suum in terra viventium, et portaverunt ignominiam suam cum his qui descendunt in lacum : in medio interfectorum positi sunt.

25 Wpośród pobitych postawili łoże jego wśród wszystkich ludów jego, wokoło niego grób jego, ci wszyscy nieobrzezani i pozabijani mieczem; bo szerzyli postrach przed sobą na ziemi żyjących i ponieśli sromotę swą z tymi, którzy zstępują do dołu, wpośród zabitych położeni są.

26 Ibi Mosoch et Thubal, et omnis multitudo ejus : in circuitu ejus sepulchra illius : omnes hi incircumcisi, interfectique et cadentes gladio, quia dederunt formidinem suam in terra viventium.

26 Tam Mosoch i Tubal i wszystka zgraja jego, wokoło niego groby jego, ci wszyscy nieobrzezańcy i pozabijani i upadli od miecza, bo szerzyli postrach przed sobą na ziemi żyjących.

27 Et non dormient cum fortibus, cadentibusque, et incircumcisis, qui descenderunt ad infernum cum armis suis, et posuerunt gladios suos sub capitibus suis, et fuerunt iniquitates eorum in ossibus eorum : quia terror fortium facti sunt in terra viventium.

27 A nie będą spać z mocarzami i z upadłymi i z nieobrzezańcami, którzy zstąpili do otchłani z orężem swym i położyli miecze swe pod głowami swymi; i były nieprawości ich na kościach ich, bo postrachem mocarzów byli na ziemi żyjących.

28 Et tu ergo in medio incircumcisorum contereris, et dormies cum interfectis gladio.

28 A tak i ty wpośród nieobrzezańców skruszony będziesz i zaśniesz z pobitymi mieczem.

29 Ibi Idumæa, et reges ejus, et omnes duces ejus, qui dati sunt cum exercitu suo cum interfectis gladio, et qui cum incircumcisis dormierunt, et cum his qui descendunt in lacum.

29 Tam Idumea i królowie jej i wszyscy książęta jej, którzy złożeni są z wojskiem swym przy pobitych mieczem i którzy z nieobrzezanymi zasnęli i z tymi, którzy zstępują do dołu.

30 Ibi principes aquilonis omnes, et universi venatores, qui deducti sunt cum interfectis, paventes, et in sua fortitudine confusi : qui dormierunt incircumcisi cum interfectis gladio, et portaverunt confusionem suam cum his qui descendunt in lacum.

30 Tam książęta północni wszyscy i wszyscy łowcy, którzy zawiedzeni są z pobitymi, lękający się i od męstwa swego zawstydzeni, którzy zasnęli nieobrzezani z zabitymi mieczem i ponieśli sromotę swą z tymi, którzy zstępują do dołu.

31 Vidit eos Pharao, et consolatus est super universa multitudine sua, quæ interfecta est gladio : Pharao, et omnis exercitus ejus, ait Dominus Deus.

31 Widział ich Faraon i ucieszył się ze wszystkiej zgrai swej, która jest mieczem pobita; Faraon i wszystko wojsko jego, mówi Pan Bóg.

32 Quia dedi terrorem meum in terra viventium, et dormivit in medio incircumcisorum cum interfectis gladio : Pharao, et omnis multitudo ejus, ait Dominus Deus.

32 Bo puściłem postrach mój na ziemię żyjących, i zasnął wpośród nieobrzezańców z pobitymi mieczem, Faraon i wszystka zgraja jego, mówi Pan Bóg.”