Księga Ezechiela, rozdział 35

1 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :

1 I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

2 Fili hominis, pone faciem tuam adversum montem Seir, et prophetabis de eo, et dices illi :

2 „Synu człowieczy, zwróć oblicze swe przeciw górze Seir i będziesz prorokował o niej, i rzeczesz jej:

3 Hæc dicit Dominus Deus : Ecce ego ad te, mons Seir : et extendam manum meam super te, et dabo te desolatum atque desertum.

3 To mówi Pan Bóg: Oto ja do ciebie, góro Seir, a wyciągnę rękę moją na ciebie i uczynię cię spustoszoną i pustą.

4 Urbes tuas demoliar, et tu desertus eris : et scies quia ego Dominus.

4 Miasta twoje zburzę, a ty pustą będziesz i poznasz, żem ja Pan.

5 Eo quod fueris inimicus sempiternus, et concluseris filios Israël in manus gladii in tempore afflictionis eorum, in tempore iniquitatis extremæ :

5 Dlatego żeś była nieprzyjacielem wiecznym i zawarłaś synów Izraelowych w rękach miecza czasu ich utrapienia, czasu nieprawości ostatecznej,

6 propterea vivo ego, dicit Dominus Deus, quoniam sanguini tradam te, et sanguis te persequetur : et cum sanguinem oderis, sanguis persequetur te.

6 przeto żyję ja, mówi Pan Bóg, że cię wydam na krew, i krew cię gonić będzie; i ponieważ krwi nienawidzisz, krew cię gonić będzie.

7 Et dabo montem Seir desolatum atque desertum, et auferam de eo euntem et redeuntem.

7 I uczynię górę Seir spustoszoną i pustą, i zniosę z niej idącego i wracającego się.

8 Et implebo montes ejus occisorum suorum : in collibus tuis, et in vallibus tuis atque in torrentibus, interfecti gladio cadent.

8 I napełnię góry jej pobitymi jej; na pagórkach twoich i w dolinach twoich i w potokach pobici mieczem polegną.

9 In solitudines sempiternas tradam te, et civitates tuæ non habitabuntur : et scietis quia ego Dominus Deus.

9 W pustkowie wieczne obrócę cię i w miastach twoich mieszkać nie będą; a poznacie, żem ja Pan Bóg.

10 Eo quod dixeris : Duæ gentes et duæ terræ meæ erunt, et hæreditate possidebo eas, cum Dominus esset ibi :

10 Dlatego żeś rzekła: „Dwa narody i dwie ziemie moje będą, i dziedzictwem je posiądę,” gdy tam był Pan,

11 propterea vivo ego, dicit Dominus Deus, quia faciam juxta iram tuam, et secundum zelum tuum, quem fecisti odio habens eos : et notus efficiar per eos, cum te judicavero.

11 przeto żyję ja, mówi Pan Bóg, że uczynię według gniewu mego i według zawiści twej, którą okazałaś nienawidząc ich; a dam się poznać przez nich, gdy cię sądzić będą.

12 Et scies quia ego Dominus audivi universa opprobria tua quæ locutus es de montibus Israël, dicens : Deserti nobis ad devorandum dati sunt.

12 A poznasz, że ja, Pan, słyszałem wszystkie zniewagi twoje, które wypowiedziałaś o górach izraelskich mówiąc: „Opustoszały, nam na pożarcie są dane!”

13 Et insurrexistis super me ore vestro, et derogastis adversum me verba vestra : ego audivi.

13 I powstaliście przeciw mnie ustami swymi i uwłaczaliście mi słowami swymi; ja słyszałem!

14 Hæc dicit Dominus Deus : Lætante universa terra, in solitudinem te redigam :

14 To mówi Pan Bóg: Ku radości wszystkiej ziemi w pustynię cię obrócę.

15 sicuti gavisus es super hæreditatem domus Israël eo quod fuerit dissipata, sic faciam tibi : dissipatus eris, mons Seir, et Idumæa omnis : et scient quia ego Dominus.

15 Jak się weseliłaś nad dziedzictwem domu Izraelowego, że było rozproszone, tak uczynię tobie: spustoszoną będziesz, góro Seir i wszystka Idumeo. A poznają, żem ja Pan.”