Księga Ezechiela, rozdział 36

1 Tu autem, fili hominis, propheta super montes Israël, et dices : Montes Israël, audite verbum Domini.

1 „A ty, synu człowieczy, prorokuj o górach izraelskich i powiesz: Góry izraelskie, słuchajcie słowa Pańskiego!

2 Hæc dicit Dominus Deus : Eo quod dixerit inimicus de vobis : Euge, altitudines sempiternæ in hæreditatem datæ sunt nobis :

2 To mówi Pan Bóg: Przeto że rzekł nieprzyjaciel o was: „Hej! Wysokości wieczne dostały się nam w dziedzictwo,”

3 propterea vaticinare, et dic : Hæc dicit Dominus Deus : Pro eo quod desolati estis, et conculcati per circuitum, et facti in hæreditatem reliquis gentibus, et ascendistis super labium linguæ et opprobrium populi,

3 przeto prorokuj i mów: To mówi Pan Bóg: Dlatego żeście spustoszone i podeptane wokoło, i stałyście się dziedzictwem innym narodom, i dostałyście się na obmowę języka i urąganie ludu:

4 propterea, montes Israël, audite verbum Domini Dei. Hæc dicit Dominus Deus montibus et collibus, torrentibus, vallibusque et desertis, parietinis et urbibus derelictis, quæ depopulatæ sunt et subsannatæ a reliquis gentibus per circuitum.

4 przeto, góry Izraelskie, słuchajcie słowa Pana Boga! To mówi Pan Bóg górom i pagórkom, potokom i dolinom, i opustoszałym murom, i miastom opuszczonym, które zburzone są i wyśmiane od innych narodów okolicznych.

5 Propterea hæc dicit Dominus Deus : Quoniam in igne zeli mei locutus sum de reliquis gentibus, et de Idumæa universa, quæ dederunt terram meam sibi in hæreditatem cum gaudio, et toto corde et ex animo, et ejecerunt eam ut vastarent :

5 Przeto to mówi Pan Bóg: Ponieważ w ogniu żarliwości mojej mówiłem o innych narodach i o wszystkiej Idumei, którzy dali ziemię moją sobie za dziedzictwo z weselem i ze wszystkiego serca i z umysłu, i wyrzucili ją, aby spustoszyć,

6 idcirco vaticinare super humum Israël, et dices montibus et collibus, jugis et vallibus : Hæc dicit Dominus Deus : Ecce ego in zelo meo et in furore meo locutus sum, eo quod confusionem gentium sustinueritis.

6 przeto prorokuj o ziemi Izraelskiej, i powiesz górom i pagórkom, wierzchołkom gór i dolinom: To mówi Pan Bóg: Oto ja w żarliwości mojej i w zapalczywości mojej powiedziałem, dlatego hańbę od narodów znosiłyście.

7 Idcirco hæc dicit Dominus Deus : Ego levavi manum meam, ut gentes quæ in circuitu vestro sunt, ipsæ confusionem suam portent.

7 Przeto tak mówi Pan Bóg: Ja podniosłem rękę, aby narody, które wokoło was są, same swą sromotę nosiły.

8 Vos autem, montes Israël, ramos vestros germinetis, et fructum vestrum afferatis populo meo Israël : prope enim est ut veniat.

8 A wy, góry izraelskie, gałązki swe wypuszczajcie i owoc wasz przynoście ludowi memu izraelskiemu, bo blisko jest, że przyjdzie.

9 Quia ecce ego ad vos, et convertar ad vos : et arabimini, et accipietis sementem.

9 Bo oto ja do was i zwrócę się do was, i będą was orać, i przyjmiecie siew.

10 Et multiplicabo in vobis homines, omnemque domum Israël : et habitabuntur civitates, et ruinosa instaurabuntur.

10 I rozmnożę na was ludzi i wszystek dom Izraelski, i będą mieszkać w miastach, a miejsca obalone naprawione będą.

11 Et replebo vos hominibus et jumentis, et multiplicabuntur, et crescent : et habitare vos faciam sicut a principio, bonisque donabo majoribus quam habuistis ab initio : et scietis quia ego Dominus.

11 I napełnię was ludźmi i bydłem, i rozmnożą się, i urosną; i zaludnię was jak na początku, i obdarzę większymi dobrami, niźliście miały pierwej, a poznacie, żem ja Pan.

12 Et adducam super vos homines, populum meum Israël, et hæreditate possidebunt te : et eris eis in hæreditatem, et non addes ultra ut absque eis sis.

12 I przywiodę do was ludzi, lud mój izraelski, i dziedzictwem was posiądą; i będziesz im dziedzictwem, i nie będziesz więcej bez nich.

13 Hæc dicit Dominus Deus : Pro eo quod dicunt de vobis : Devoratrix hominum es, et suffocans gentem tuam :

13 To mówi Pan Bóg: Za to, że mówią o was: „Pożeraczką ludzi jesteś i duszącą naród swój,”

14 propterea homines non comedes amplius, et gentem tuam non necabis ultra, ait Dominus Deus.

14 przeto nie będziesz więcej jeść ludzi i narodu swego nie będziesz dalej zabijać, mówi Pan Bóg.

15 Nec auditam faciam in te amplius confusionem gentium, et opprobrium populorum nequaquam portabis : et gentem tuam non amittes amplius, ait Dominus Deus.

15 A nie dam tobie więcej słyszeć urągania od narodów i hańby od ludzi nie poniesiesz, i narodu twego więcej nie utracisz, mówi Pan Bóg.”

16 Et factum est verbum Domini ad me, dicens :

16 I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

17 Fili hominis, domus Israël habitaverunt in humo sua, et polluerunt eam in viis suis et in studiis suis : juxta immunditiam menstruatæ facta est via eorum coram me.

17 „Synu człowieczy, dom Izraela mieszkał w ziemi swej i skalali ją drogami swymi i sprawami swymi; wedle nieczystości miesięcznicy była droga ich przede mną.

18 Et effudi indignationem meam super eos pro sanguine quem fuderunt super terram, et in idolis suis polluerunt eam.

18 I wylałem rozgniewanie moje na nich dla krwi, którą rozlewali na ziemi i bałwanami swymi skalali ją.

19 Et dispersi eos in gentes, et ventilati sunt in terras : juxta vias eorum et adinventiones eorum judicavi eos.

19 I rozproszyłem ich między narody, i rozwiani są po ziemiach; według dróg ich i uczynków ich osądziłem ich.

20 Et ingressi sunt ad gentes ad quas introierunt : et polluerunt nomen sanctum meum, cum diceretur de eis : Populus Domini iste est, et de terra ejus egressi sunt.

20 I weszli do narodów, do których weszli, i skalali imię święte moje, gdy mówiono o nich: „Lud to Pański jest, a z ziemi jego wyszli.”

21 Et peperci nomini sancto meo, quod polluerat domus Israël in gentibus ad quas ingressi sunt.

21 I zlitowałem się nad imieniem świętym moim, które był skalał dom Izraela między narodami, do których weszli.

22 Idcirco dices domui Israël : Hæc dicit Dominus Deus : Non propter vos ego faciam, domus Israël, sed propter nomen sanctum meum, quod polluistis in gentibus ad quas intrastis.

22 Przeto powiesz domowi Izraelowemu: To mówi Pan Bóg: Nie dla was ja uczynię, domu Izraela, ale dla imienia mego świętego, któreście skalali między narodami, do których weszliście.

23 Et sanctificabo nomen meum magnum quod pollutum est inter gentes, quod polluistis in medio earum : ut sciant gentes quia ego Dominus, ait Dominus exercituum, cum sanctificatus fuero in vobis coram eis.

23 I uświęcę imię moje wielkie, które skalane jest między narodami i któreście skalali wpośród nich, aby poznały narody, żem ja Pan, mówi Pan zastępów, gdy się uświęcę przez was przed nimi.”

24 Tollam quippe vos de gentibus, et congregabo vos de universis terris, et adducam vos in terram vestram.

24 „Bo zabiorę was z narodów i zgromadzę was ze wszystkich ziem, i przywiodę was do ziemi waszej.

25 Et effundam super vos aquam mundam, et mundabimini ab omnibus inquinamentis vestris, et ab universis idolis vestris mundabo vos.

25 I wyleję na was wodę czystą, i będziecie oczyszczeni od wszystkich nieczystości waszych, i od wszystkich bałwanów waszych oczyszczę was.

26 Et dabo vobis cor novum, et spiritum novum ponam in medio vestri : et auferam cor lapideum de carne vestra, et dabo vobis cor carneum.

26 I dam wam serce nowe i ducha nowego położę wpośród was, i wyjmę serca kamienne z ciała waszego, a dam wam serce mięsne.

27 Et spiritum meum ponam in medio vestri : et faciam ut in præceptis meis ambuletis, et judicia mea custodiatis et operemini.

27 A ducha mego położę w pośrodku was i uczynię, że według przykazań moich chodzić, sądów moich strzec i czynić je będziecie.

28 Et habitabitis in terra quam dedi patribus vestris : et eritis mihi in populum, et ego ero vobis in Deum.

28 I będziecie mieszkać w ziemi, którą dałem ojcom waszym, i będziecie mi ludem, a ja wam będę Bogiem.”

29 Et salvabo vos ex universis inquinamentis vestris : et vocabo frumentum et multiplicabo illud, et non imponam vobis famem.

29 „I uwolnię was od wszystkich nieczystości waszych, i przyzwę zboże, i rozmnożę je, a nie ześlę na was głodu.

30 Et multiplicabo fructum ligni, et genimina agri, ut non portetis ultra opprobrium famis in gentibus.

30 I rozmnożę owoc drzew i urodzaje polne, żebyście nie nosili więcej hańby głodu między narodami.

31 Et recordabimini viarum vestrarum pessimarum, studiorumque non bonorum : et displicebunt vobis iniquitates vestræ et scelera vestra.

31 I wspomnicie na drogi wasze niegodziwe i na sprawy niedobre, i obmierzną wam nieprawości wasze i występki wasze.

32 Non propter vos ego faciam, ait Dominus Deus, notum sit vobis : confundimini, et erubescite super viis vestris, domus Israël.

32 Nie dla was ja uczynię, mówi Pan Bóg, niech wam wiadomo będzie; wstydźcie się i rumieńcie się za drogi wasze, domu Izraela!

33 Hæc dicit Dominus Deus : In die qua mundavero vos ex omnibus iniquitatibus vestris, et inhabitari fecero urbes, et instauravero ruinosa,

33 To mówi Pan Bóg: W dzień, którego was oczyszczę ze wszystkich nieprawości waszych i uczynię, że miasta będą zamieszkane, i znowu zbuduję rozwaliny,

34 et terra deserta fuerit exculta, quæ quondam erat desolata in oculis omnis viatoris,

34 i będzie uprawiona ziemia opustoszała, która pierwej była pustynna w oczach każdego podróżnego,

35 dicent : Terra illa inculta facta est ut hortus voluptatis : et civitates desertæ, et destitutæ atque suffossæ, munitæ sederunt.

35 powiedzą: „Ziemia owa nieuprawna stała się jak ogród rozkoszny, a miasta puste, opuszczone i wywrócone stanęły jako obronne.”

36 Et scient gentes quæcumque derelictæ fuerint in circuitu vestro, quia ego Dominus ædificavi dissipata, plantavique inculta : ego Dominus locutus sim, et fecerim.

36 I poznają narody, którekolwiek zostaną wokoło was, że ja, Pan, zbudowałem to, co było rozwalone, i zasadziłem to, co było nieuprawione. Ja, Pan, powiedziałem i uczyniłem.

37 Hæc dicit Dominus Deus : Adhuc in hoc invenient me domus Israël, ut faciam eis : multiplicabo eos sicut gregem hominum,

37 To mówi Pan Bóg: Jeszcze w tym znajdzie mię dom Izraela, żebym im uczynił: rozmnożę ich jak trzodę ludzi.

38 ut gregem sanctum, ut gregem Jerusalem in solemnitatibus ejus : sic erunt civitates desertæ, plenæ gregibus hominum : et scient quia ego Dominus.

38 jak trzodę świętą, jak trzodę Jeruzalem na święta uroczyste jego; tak będą miasta spustoszone napełnione trzodami ludzi, a poznają, żem ja Pan.”