Księga Ezechiela, rozdział 47

1 Et convertit me ad portam domus, et ecce aquæ egrediebantur subter limen domus ad orientem : facies enim domus respiciebat ad orientem, aquæ autem descendebant in latus templi dextrum, ad meridiem altaris.

1 I obrócił mię ku drzwiom domu, a oto wody wychodziły spod progu domu na wschód słońca; bo przód domu był zwrócony na wschód słońca, a wody schodziły na prawy bok kościoła na południe ołtarza.

2 Et eduxit me per viam portæ aquilonis, et convertit me ad viam foras portam exteriorem, viam quæ respiciebat ad orientem : et ecce aquæ redundantes a latere dextro.

2 I wywiódł mię drogą bramy północnej, i obrócił mię ku drodze przed bramą zewnętrzną na drogę, wiodącą na wschód słońca, a oto wody wylewały się z boku prawego.

3 Cum egrederetur vir ad orientem, qui habebat funiculum in manu sua, et mensus est mille cubitos, et traduxit me per aquam usque ad talos.

3 Gdy wychodził mąż na wschód słońca mając sznur w ręce swej, wymierzył tysiąc łokci i przeprowadził mię przez wodę aż do kostek.

4 Rursumque mensus est mille, et traduxit me per aquam usque ad genua.

4 I znowu wymierzył tysiąc, i przeprowadził mię przez wodę aż do kolan.

5 Et mensus est mille, et traduxit me per aquam usque ad renes. Et mensus est mille, torrentem quem non potui pertransire, quoniam intumuerant aquæ profundi torrentis, qui non potest transvadari.

5 I wymierzył tysiąc, i przeprowadził mię przez wodę aż do nerek. I wymierzył tysiąc, był to już potok, którego nie mogłem przebrnąć, bo się podniosły były wody głębokiego potoku, którego nie można przebrnąć.

6 Et dixit ad me : Certe vidisti, fili hominis. Et eduxit me, et convertit ad ripam torrentis.

6 I rzekł do mnie: „Zaiste widziałeś, synu człowieczy?” I wywiódł mię, i obrócił do brzegu potoku.

7 Cumque me convertissem, ecce in ripa torrentis ligna multa nimis ex utraque parte.

7 A gdy się obróciłem, oto na brzegu potoku drzew bardzo wiele z obydwu stron.

8 Et ait ad me : Aquæ istæ quæ egrediuntur ad tumulos sabuli orientalis, et descendunt ad plana deserti, intrabunt mare et exibunt : et sanabuntur aquæ.

8 I rzekł do mnie: „Te wody, które wychodzą do piaszczystych pagórków wschodnich, a schodzą na równinę puszczy, wejdą do morza i wyjdą, a będą uzdrowione wody.

9 Et omnis anima vivens quæ serpit quocumque venerit torrens, vivet : et erunt pisces multi satis, postquam venerint illuc aquæ istæ : et sanabuntur et vivent omnia ad quæ venerit torrens.

9 A wszelka dusza żyjąca, która pełza, gdziekolwiek przyjdzie potok, będzie żywa i będzie ryb dosyć wiele, gdy tam przyjdą te wody, i będzie uzdrowione i żyć będzie wszystko, dokąd przyjdzie potok.

10 Et stabunt super illas piscatores : ab Engaddi usque ad Engallim siccatio sagenarum erit : plurimæ species erunt piscium ejus, sicut pisces maris magni, multitudinis nimiæ.

10 I będą stać nad nimi rybacy, od Engaddi aż do Engallim suszenie niewodów będzie; wiele rodzajów ryb jego będzie, jak ryby morza wielkiego, mnóstwo wielkie.

11 In littoribus autem ejus et in palustribus, non sanabuntur, quia in salinas dabuntur.

11 Lecz na brzegach jego i na błotach nie będą uzdrowione, bo się w solne żupy obrócą.

12 Et super torrentem orietur in ripis ejus, ex utraque parte, omne lignum pomiferum : non defluet folium ex eo, et non deficiet fructus ejus : per singulos menses afferet primitiva, quia aquæ ejus de sanctuario egredientur : et erunt fructus ejus in cibum, et folia ejus ad medicinam.

12 A nad potokiem wyrośnie na brzegach jego z obydwu stron wszelkie drzewo owoc rodzące, nie opadnie liść z niego i nie ustanie owoc jego, na każdy miesiąc przyniesie nowy owoc; bo wody jego z świątyni wyjdą, i będzie owoc jego na pokarm, a liście jego na lekarstwo.”

13 Hæc dicit Dominus Deus : Hic est terminus in quo possidebitis terram in duodecim tribubus Israël : quia Joseph duplicem funiculum habet.

13 To mówi Pan Bóg: Te są granice, w których posiądziecie ziemię w dwunastu pokoleniach Izraelowych; bo Józef podwójny sznur ma.

14 Possidebitis autem eam singuli æque ut frater suus, super quam levavi manum meam ut darem patribus vestris : et cadet terra hæc vobis in possessionem.

14 A posiądziecie ją, każdy równo z bratem swoim, bo nad nią podniosłem rękę moją, że ją dam ojcom waszym, i dostanie się wam ta ziemia w posiadłość.

15 Hic est autem terminus terræ : ad plagam septentrionalem, a mari magno via Hethalon, venientibus Sedada,

15 A te są granice ziemi: ku stronie północnej od Morza Wielkiego drogą Hetalonu idąc do Sedady,

16 Emath, Berotha, Sabarim, quæ est inter terminum Damasci et confinium Emath, domus Tichon, quæ est juxta terminum Auran.

16 Ematu, Beroty, Sabarim, które jest między granicą Damaszku a między granicą Ematu, dom Tichona, który jest koło granic Auranu.

17 Et erit terminus a mari usque ad atrium Enon, terminus Damasci : et ab aquilone ad aquilonem, terminus Emath plaga septentrionalis.

17 I będzie granica od morza aż do dziedzińca Enon, granicą Damaszku i od północy do północy; granice Ematu będą stroną północną.

18 Porro plaga orientalis de medio Auran, et de medio Damasci, et de medio Galaad, et de medio terræ Israël, Jordanis disterminans ad mare orientale. Metiemini etiam plagam orientalem.

18 A strona wschodnia będzie między Auranem a Damaszkiem, i między Galaadem a ziemią Izraelską, Jordan je rozgraniczy aż do morza wschodniego; będziecie też mierzyć stronę wschodnią.

19 Plaga autem australis meridiana, a Thamar usque ad aquas contradictionis Cades, et torrens usque ad mare magnum : et hæc est plaga ad meridiem australis.

19 A strona południowa na południe od Tamaru aż do wód przeciwieństwa Kades, a potok aż do Morza Wielkiego; i to jest strona południowa na południe.

20 Et plaga maris, mare magnum a confinio per directum, donec venias Emath : hæc est plaga maris.

20 A strona morza: Morze Wielkie od granicy na wprost aż do Ematu; ta jest strona morza.

21 Et dividetis terram istam vobis per tribus Israël :

21 I podzielicie sobie tę ziemię według pokoleń Izraelowych.

22 et mittetis eam in hæreditatem vobis, et advenis qui accesserint ad vos, qui genuerint filios in medio vestrum : et erunt vobis sicut indigenæ inter filios Israël : vobiscum divident possessionem in medio tribuum Israël.

22 I weźmiecie ją w dziedzictwo sobie i przychodniom, którzy przystaną do was, którzy spłodzą synów wpośród was, a będą wam jak tu urodzeni między synami Izraelowymi; z wami będą się dzielić posiadłością wpośród pokoleń Izraelowych.

23 In tribu autem quacumque fuerit advena, ibi dabitis possessionem illi, ait Dominus Deus.

23 A przy którymkolwiek pokoleniu przychodzień będzie, tam mu dacie posiadłość, mówi Pan Bóg.