Księga Ezechiela, rozdział 7

1 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :

1 I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

2 Et tu, fili hominis, hæc dicit Dominus Deus terræ Israël : Finis venit : venit finis super quatuor plagas terræ.

2 „A ty, synu człowieczy, to mówi Pan Bóg ziemi Izraelowej: Koniec przyszedł, przyszedł koniec na cztery strony ziemi.

3 Nunc finis super te, et immittam furorem meum in te : et judicabo te juxta vias tuas, et ponam contra te omnes abominationes tuas.

3 Teraz koniec na ciebie i puszczę zapalczywość moją na ciebie, i będę cię sądził według dróg twoich, i położę przeciwko tobie wszystkie obrzydłości twoje.

4 Et non parcet oculus meus super te, et non miserebor : sed vias tuas ponam super te, et abominationes tuæ in medio tui erunt, et scietis quia ego Dominus.

4 I nie przepuści oko moje tobie, i nie zlituję się, ale drogi twoje włożę na cię, a obrzydliwości twoje będą wpośród ciebie; i poznacie, żem ja Pan.

5 Hæc dicit Dominus Deus : Afflictio una, afflictio ecce venit.

5 To mówi Pan Bóg: Utrapienie jedno, utrapienie oto idzie.

6 Finis venit, venit finis : evigilavit adversum te, ecce venit.

6 Koniec nadchodzi, nadchodzi koniec, ocknął się przeciw tobie, oto nadchodzi.

7 Venit contritio super te, qui habitas in terra : venit tempus, prope est dies occisionis, et non gloriæ montium.

7 Przyszło skruszenie na ciebie, który mieszkasz w ziemi, nadchodzi czas, blisko jest dzień zabijania, a nie sławy gór.

8 Nunc de propinquo effundam iram meam super te, et complebo furorem meum in te : et judicabo te juxta vias tuas, et imponam tibi omnia scelera tua,

8 Teraz z bliska wyleję gniew mój na cię, i wykonam zapalczywość moją na tobie, a osądzę cię według dróg twoich, i włożę na cię wszystkie złości twoje.

9 et non parcet oculus meus, nec miserebor : sed vias tuas imponam tibi, et abominationes tuæ in medio tui erunt, et scietis quia ego sum Dominus percutiens.

9 A nie przepuści oko moje ani się nie zlituję, ale drogi twoje włożę na cię i obrzydłości twe wpośród ciebie będą; a poznacie, żem ja Pan, który biję.

10 Ecce dies, ecce venit : egressa est contritio, floruit virga, germinavit superbia,

10 Oto dzień, oto przyszedł, wyszło skruszenie, zakwitnęła laska, wyrosła pycha.

11 iniquitas surrexit in virga impietatis : non ex eis, et non ex populo, neque ex sonitu eorum : et non erit requies in eis.

11 Nieprawość urosła w laskę bezbożności; nic z nich i nic z ludu ani z głosu ich, i nie będzie odpoczynku między nimi.

12 Venit tempus, appropinquavit dies : qui emit, non lætetur, et qui vendit, non lugeat : quia ira super omnem populum ejus.

12 Przyszedł czas, przybliżył się dzień; kto kupuje, niech się nie raduje, a kto sprzedaje, niech nie żałuje, bo gniew na wszystek lud jego.

13 Quia qui vendit, ad id quod vendidit non revertetur : et adhuc in viventibus vita eorum : visio enim ad omnem multitudinem ejus non regredietur, et vir in iniquitate vitæ suæ non confortabitur.

13 Bo kto sprzedaje, nie wróci się do tego, co sprzedał, a jeszcze między żywymi życie ich; bo widzenie do wszystkiego gminu jego nie wróci się, a mąż w nieprawości żywota swego nie wzmocni się.

14 Canite tuba, præparentur omnes : et non est qui vadat ad prælium : ira enim mea super universum populum ejus.

14 Trąbcie w trąbę, niech się gotują wszyscy, a nie ma, kto by szedł do bitwy, bo gniew mój na wszystek lud jego.

15 Gladius foris, et pestis et fames intrinsecus : qui in agro est, gladio morietur, et qui in civitate, pestilentia et fame devorabuntur.

15 Miecz zewnątrz, a mór i głód wewnątrz; kto jest na polu, od miecza umrze, a którzy w mieście, morem i głodem pożarci będą.

16 Et salvabuntur qui fugerint ex eis : et erunt in montibus quasi columbæ convallium omnes trepidi, unusquisque in iniquitate sua.

16 I ocaleją ci, którzy uciekną z nich, a będą na górach jak gołębice dolin, wszyscy drżący, każdy w nieprawości swej.

17 Omnes manus dissolventur, et omnia genua fluent aquis.

17 Wszystkie ręce omdleją i wszystkie kolana pociekną wodą.

18 Et accingent se ciliciis, et operiet eos formido : et in omni facie confusio, et in universis capitibus eorum calvitium.

18 I przepaszą się włosiennicami, i okryje ich trwoga, na każdej też twarzy wstyd, a na wszystkich głowach ich łysina.

19 Argentum eorum foras projicietur, et aurum eorum in sterquilinium erit : argentum eorum et aurum eorum non valebit liberare eos in die furoris Domini : animam suam non saturabunt, et ventres eorum non implebuntur, quia scandalum iniquitatis eorum factum est.

19 Srebro swe precz wyrzucać będą, a złoto ich gnojem będzie; srebro ich i złoto nie będzie ich mogło wybawić w dzień zapalczywości Pańskiej. Duszy swej nie nasycą i brzuchy ich nie będą napełnione; bo stało się powodem nieprawości ich.

20 Et ornamentum monilium suorum in superbiam posuerunt, et imagines abominationum suarum et simulacrorum fecerunt ex eo : propter hoc dedi eis illud in immunditiam.

20 I ozdobę klejnotów swoich na pychę obrócili, i wyobrażenia obrzydłości swych i bałwanów z tego poczynili; dlatego obróciłem im to w nieczystość

21 Et dabo illud in manus alienorum ad diripiendum, et impiis terræ in prædam, et contaminabunt illud.

21 i dam to w ręce obcych na rozchwycenie i bezbożnikom ziemi na łup i splugawią je.

22 Et avertam faciem meam ab eis, et violabunt arcanum meum : et introibunt in illud emissarii, et contaminabunt illud.

22 I odwrócę oblicze moje od nich i zgwałcą tajemnicę moją, i wejdą do niej łupieżcy, i splugawią ją.

23 Fac conclusionem, quoniam terra plena est judicio sanguinum, et civitas plena iniquitate.

23 Uczyń zakończenie, ponieważ ziemia pełna jest sądu krwi, a miasto pełne nieprawości.

24 Et adducam pessimos de gentibus, et possidebunt domos eorum : et quiescere faciam superbiam potentium, et possidebunt sanctuaria eorum.

24 I przywiodę najgorszych z narodu, i posiądą domy ich, a uciszę pychę możnych, i posiądą świątynie ich.

25 Angustia superveniente, requirent pacem, et non erit.

25 Gdy ucisk nadejdzie, będą szukać pokoju, a nie będzie.

26 Conturbatio super conturbationem veniet, et auditus super auditum : et quærent visionem de propheta, et lex peribit a sacerdote, et consilium a senioribus.

26 Trwoga za trwogą przyjdzie i wieść za wieścią; i będą szukać widzenia u proroka, a zakon zginie od kapłana i rada od starców.

27 Rex lugebit, et princeps induetur mœrore, et manus populi terræ conturbabuntur : secundum viam eorum faciam eis, et secundum judicia eorum judicabo eos, et scient quia ego Dominus.

27 Król będzie w żałobie, a książę oblecze się w smutek, i ręce ludu ziemi strwożą się. Według drogi ich uczynię im i według sądów ich osądzę ich, a wiedzieć będą, żem ja Pan.”