Księga Ezechiela, rozdział 9

1 Et clamavit in auribus meis voce magna, dicens : Appropinquaverunt visitationes urbis, et unusquisque vas interfectionis habet in manu sua.

1 I wołał do uszu moich głosem wielkim mówiąc: „Przybliżyły się nawiedzenia miasta, a każdy ma narzędzie zabijania w ręce swej.”

2 Et ecce sex viri veniebant de via portæ superioris, quæ respicit ad aquilonem, et uniuscujusque vas interitus in manu ejus : vir quoque unus in medio eorum vestitus erat lineis, et atramentarium scriptoris ad renes ejus : et ingressi sunt, et steterunt juxta altare æreum.

2 A oto sześciu mężów szło od drogi bramy wyższej, zwróconej ku północy, a każdego narzędzie zguby w ręce jego, jeden też mąż wpośród nich był obleczony w płócienne szaty, a kałamarz pisarski na biodrach jego. I weszli, i stanęli obok ołtarza miedzianego.

3 Et gloria Domini Israël assumpta est de cherub, quæ erat super eum ad limen domus : et vocavit virum qui indutus erat lineis, et atramentarium scriptoris habebat in lumbis suis :

3 A chwała Pana Izraelowego podniosła się z cherubina, nad którym była, do progu domu; i zawołał męża, który był obleczony w płócienne szaty, a miał kałamarz pisarski na biodrach swych.

4 et dixit Dominus ad eum : Transi per mediam civitatem, in medio Jerusalem, et signa thau super frontes virorum gementium et dolentium super cunctis abominationibus quæ fiunt in medio ejus.

4 I rzekł Pan do niego: „Przejdź przez środek miasta, poprzez Jeruzalem, i naznacz Tau na czołach mężów wzdychających i żałujących nad wszystkimi obrzydłościami, które się dzieją w pośrodku niego.”

5 Et illis dixit, audiente me : Transite per civitatem sequentes eum, et percutite : non parcat oculus vester, neque misereamini :

5 A tamtym rzekł, gdym ja słyszał: „Idźcie po mieście za nim i zabijajcie; niech nie przepuszcza oko wasze ani się nie zmiłujcie!

6 senem, adolescentulum et virginem, parvulum et mulieres interficite usque ad internecionem : omnem autem super quem videritis thau, ne occidatis : et a sanctuario meo incipite. Cœperunt ergo a viris senioribus, qui erant ante faciem domus.

6 Starego, młodzieńca i pannę, maluczkiego i niewiasty zabijcie aż do szczętu; a każdego, na którym ujrzycie Tau, nie zabijajcie; a od świątyni mojej pocznijcie!” A tak poczęli od mężów starszych, którzy byli przed domem Bożym.

7 Et dixit ad eos : Contaminate domum, et implete atria interfectis ; egredimini. Et egressi sunt, et percutiebant eos qui erant in civitate.

7 I rzekł do nich: „Splugawcie dom i napełnijcie dziedzińce zabitymi. Wyjdźcie!” I wyszli, i zabijali tych, którzy byli w mieście.

8 Et cæde completa, remansi ego, ruique super faciem meam, et clamans aio : Heu ! heu ! heu ! Domine Deus : ergone disperdes omnes reliquias Israël, effundens furorem tuum super Jerusalem ?

8 A gdy się zabijanie skończyło, zostałem ja i upadłem na oblicze moje, i wołając rzekłem: „Ach, ach, ach, Panie Boże! a więc wytracisz wszystek ostatek Izraela wylewając zapalczywość twoją na Jeruzalem?”

9 Et dixit ad me : Iniquitas domus Israël et Juda magna est nimis valde, et repleta est terra sanguinibus, et civitas repleta est aversione : dixerunt enim : Dereliquit Dominus terram, et Dominus non videt.

9 I rzekł do mnie: „Nieprawość domu Izraelskiego i Judzkiego jest zbyt wielka, i ziemia się krwią napełniła, i miasto pełne jest odwrócenia; bo mówili: „Opuścił Pan ziemię i Pan nie widzi.”

10 Igitur et meus non parcet oculus, neque miserebor : viam eorum super caput eorum reddam.

10 Przeto też oko moje nie przepuści, ani się nie zmiłuję; drogę ich na głowę ich oddam!”

11 Et ecce vir qui erat indutus lineis, qui habebat atramentarium in dorso suo, respondit verbum, dicens : Feci sicut præcepisti mihi.

11 A oto mąż, który był obleczony w płócienne szaty, który miał kałamarz na grzbiecie swoim, odpowiedział słowo mówiąc: „Uczyniłem jak mi rozkazałeś!”