Księga Izajasza, rozdział 13

1 Onus Babylonis, quod vidit Isaias, filius Amos.

1 Brzemię Babilonu, które widział Izajasz syn Amosa.

2 Super montem caliginosum levate signum : exaltate vocem, levate manum, et ingrediantur portas duces.

2 Na górze ciemnej podnieście chorągiew, podwyższcie głos, podnieście rękę i niechaj wejdą w bramy książęta.

3 Ego mandavi sanctificatis meis, et vocavi fortes meos in ira mea, exsultantes in gloria mea.

3 Ja rozkazałem poświęconym moim i przyzwałem w gniewie moim mocarzów moich, radujących się w sławie mojej.

4 Vox multitudinis in montibus, quasi populorum frequentium ; vox sonitus regum, gentium congregatarum. Dominus exercituum præcepit militiæ belli,

4 Głos zgrai na górach jak mnogiego ludu, głos dźwięku królów, narodów zgromadzonych; Pan zastępów przykazał rycerstwu wojennemu,

5 venientibus de terra procul, a summitate cæli ; Dominus, et vasa furoris ejus, ut disperdat omnem terram.

5 przychodzącemu z ziemi dalekiej, z krańców nieba, Pan i narzędzia zapalczywości jego, aby zburzyć wszystką ziemię.

6 Ululate, quia prope est dies Domini ; quasi vastitas a Domino veniet.

6 Wyjcie, bo blisko jest dzień Pański, jak spustoszenie od Pana przyjdzie.

7 Propter hoc omnes manus dissolventur, et omne cor hominis contabescet,

7 Dlatego wszystkie ręce osłabną, a każde serce ludzkie struchleje

8 et conteretur. Torsiones et dolores tenebunt ; quasi parturiens dolebunt : unusquisque ad proximum suum stupebit, facies combustæ vultus eorum.

8 i skruszy się. Męki i boleści pochwycą, jak rodząca boleć będą. Każdy na bliźniego swego osłupiały spoglądać będzie, lica opalone oblicza ich.

9 Ecce dies Domini veniet, crudelis, et indignationis plenus, et iræ, furorisque, ad ponendam terram in solitudinem, et peccatores ejus conterendos de ea.

9 Oto dzień Pański przyjdzie okrutny, pełen rozgniewania, gniewu i zapalczywości, aby obrócić ziemię w pustynię, a jej grzeszników z niej zetrzeć.

10 Quoniam stellæ cæli, et splendor earum, non expandent lumen suum ; obtenebratus est sol in ortu suo, et luna non splendebit in lumine suo.

10 Bo gwiazdy niebieskie i jasność ich nie wypuszczą światła swego; zaćmiło się słońce na wschodzie i księżyc nie zaświeci światłem swoim.

11 Et visitabo super orbis mala, et contra impios iniquitatem eorum ; et quiescere faciam superbiam infidelium, et arrogantiam fortium humiliabo.

11 I nawiedzę złości świata, a na bezbożnych nieprawość ich, i uczynię, że ustanie pycha niewiernych, a hardość mocarzów poniżę.

12 Pretiosior erit vir auro, et homo mundo obrizo.

12 Droższy będzie mąż niźli złoto, i człowiek niźli najczystsze złoto.

13 Super hoc cælum turbabo ; et movebitur terra de loco suo, propter indignationem Domini exercituum, et propter diem iræ furoris ejus.

13 Dlatego niebem zatrzęsę i poruszy się ziemia z miejsca swego dla zagniewania Pana zastępów i dla dnia gniewu zapalczywości jego.

14 Et erit quasi damula fugiens, et quasi ovis, et non erit qui congreget. Unusquisque ad populum suum convertetur, et singuli ad terram suam fugient.

14 I będzie jak sarna uciekająca i jak owca, a nie będzie, kto by zgromadził; każdy się obróci do ludu swego i każdy do ziemi swej ucieknie.

15 Omnis qui inventus fuerit occidetur, et omnis qui supervenerit cadet in gladio ;

15 Każdy, którego znajdą, zabity będzie, i każdy, który nadejdzie, od miecza polegnie.

16 infantes eorum allidentur in oculis eorum, diripientur domus eorum, et uxores eorum violabuntur.

16 Dziatki ich poroztrącają przed ich oczyma, domy ich obrabują, a żony ich pogwałcą.

17 Ecce ego suscitabo super eos Medos, qui argentum non quærant, nec aurum velint ;

17 Oto ja pobudzę na nich Medów, którzy nie będą srebra szukać ani dbać o złoto,

18 sed sagittis parvulos interficient, et lactantibus uteris non miserebuntur, et super filios non parcet oculus eorum.

18 ale strzałami dziatki postrzelają, a nad karmiącymi żywotami nie zlitują się, i synów oko ich nie oszczędzi.

19 Et erit Babylon illa gloriosa in regnis, inclyta superbia Chaldæorum, sicut subvertit Dominus Sodomam et Gomorrham.

19 I będzie Babilon ów, sławny wśród królestw, słynna duma Chaldejczyków, jak wywrócone przez Pana Sodoma i Gomora.

20 Non habitabitur usque in finem, et non fundabitur usque ad generationem et generationem ; nec ponet ibi tentoria Arabs, nec pastores requiescent ibi.

20 Nie będą w nim mieszkać aż do końca i nie zaludnią go od pokolenia w pokolenie, nie rozbije tam namiotów Arab i pasterze tam odpoczywać nie będą.

21 Sed requiescent ibi bestiæ, et replebuntur domus eorum draconibus, et habitabunt ibi struthiones, et pilosi saltabunt ibi ;

21 Ale się tam będą chować zwierzęta, i napełnią się domy ich smokami, i mieszkać tam będą strusie, a kosmacze tam skakać będą.

22 et respondebunt ibi ululæ in ædibus ejus, et sirenes in delubris voluptatis.

22 I będą się odzywać sowy w domach jego, a syreny w zborach rozkosznych.