Księga Izajasza, rozdział 14

1 Prope est ut veniat tempus ejus, et dies ejus non elongabuntur. Miserebitur enim Dominus Jacob, et eliget adhuc de Israël, et requiescere eos faciet super humum suam ; adjungetur advena ad eos, et adhærebit domui Jacob.

1 Blisko jest, że przyjdzie czas jego, a dni jego nie odwloką się. Albowiem zlituje się Pan nad Jakubem i wybierze jeszcze z Izraela, i da im odpocząć na ziemi ich; przyłączy się do nich przychodzień i przystanie do domu Jakubowego.

2 Et tenebunt eos populi, et adducent eos in locum suum ; et possidebit eos domus Israël super terram Domini in servos et ancillas : et erunt capientes eos qui se ceperant, et subjicient exactores suos.

2 I wezmą ich narody, i przywiodą ich na miejsce ich; i posiądzie ich dom izraelski na ziemi Pańskiej jako sługi i jako służebnice; i pojmą tych, którzy ich imali, i podbiją ciemięzców swoich.

3 Et erit in die illa : cum requiem dederit tibi Deus a labore tuo, et a concussione tua, et a servitute dura qua ante servisti,

3 I będzie dnia owego, gdy tobie Bóg da odpoczynek od pracy twojej i od drżenia twego i od niewoli ciężkiej, w której byłeś przedtem,

4 sumes parabolam istam contra regem Babylonis, et dices : Quomodo cessavit exactor ; quievit tributum ?

4 podejmiesz tę przypowieść przeciw królowi babilońskiemu i rzeczesz: „Jakże ustał ciemięzca, skończył się pobór?

5 Contrivit Dominus baculum impiorum, virgam dominantium,

5 Złamał Pan kij bezbożnych, laskę panujących,

6 cædentem populos in indignatione plaga insanabili, subjicientem in furore gentes, persequentem crudeliter.

6 bijącą ludzi w zagniewaniu plagą nieuleczalną, podbijającego narody w zapalczywości, prześladującego okrutnie.

7 Conquievit et siluit omnis terra, gavisa est et exsultavit ;

7 Odpoczęła i umilkła wszystka ziemia, uradowała się i uweseliła.

8 abietes quoque lætatæ sunt super te, et cedri Libani : ex quo dormisti, non ascendet qui succidat nos.

8 Jodły też rozweseliły się nad tobą i cedry libańskie: „Odkąd zasnąłeś, nikt nie wyciągnie, żeby nas ścinać.”

9 Infernus subter conturbatus est in occursum adventus tui ; suscitavit tibi gigantes. Omnes principes terræ surrexerunt de soliis suis, omnes principes nationum.

9 Otchłań z głębi ruszyła na spotkanie przyjścia twego, wzbudził ci olbrzymów, wszyscy książęta ziemscy powstali ze stolic swoich, wszyscy książęta narodów.

10 Universi respondebunt, et dicent tibi : Et tu vulneratus es sicut et nos ; nostri similis effectus es.

10 Wszyscy odpowiedzą i rzekną tobie: „I ty zraniony jesteś jak i my, stałeś się nam podobnym!

11 Detracta est ad inferos superbia tua, concidit cadaver tuum ; subter te sternetur tinea, et operimentum tuum erunt vermes.

11 Strącona jest do otchłani pycha twoja, upadł trup twój; pod tobą pościelą mole, a przykryciem twoim będą robaki.”

12 Quomodo cecidisti de cælo, Lucifer, qui mane oriebaris ? corruisti in terram, qui vulnerabas gentes ?

12 Jakżeś spadł z nieba, Lucyferze, któryś rano wschodził? Jak upadłeś na ziemię, któryś ranił narody?

13 Qui dicebas in corde tuo : In cælum conscendam, super astra Dei exaltabo solium meum ; sedebo in monte testamenti, in lateribus aquilonis ;

13 Któryś mówił w sercu swoim: „Wstąpię na niebo, nad gwiazdy Boże wywyższę stolicę moją, usiądę na górze testamentu w stronach północnych.

14 ascendam super altitudinem nubium, similis ero Altissimo ?

14 Wzniosę się nad wysokość obłoków, będę podobny Najwyższemu.”

15 Verumtamen ad infernum detraheris, in profundum laci.

15 Wszakże aż do otchłani strącony będziesz, w głębokość dołu.

16 Qui te viderint, ad te inclinabuntur, teque prospicient : Numquid iste est vir qui conturbavit terram, qui concussit regna,

16 Którzy cię ujrzą, nachylą się ku tobie i przypatrywać się będą: „Czyż ten to jest mąż, który trwożył ziemię, który trząsł królestwami?

17 qui posuit orbem desertum, et urbes ejus destruxit, vinctis ejus non aperuit carcerem ?

17 Który obrócił świat w pustynię i miasta jego rozwalił, więźniom swoim nie otworzył ciemnicy?

18 Omnes reges gentium universi dormierunt in gloria, vir in domo sua ;

18 Wszyscy królowie narodów zasnęli w sławie każdy w domu swoim;

19 tu autem projectus es de sepulchro tuo, quasi stirps inutilis pollutus, et obvolutus cum his qui interfecti sunt gladio, et descenderunt ad fundamenta laci, quasi cadaver putridum.

19 a ty wyrzucony jesteś z grobu twego jak latorośl nieużyteczna, splugawiony i zawinięty z tymi, którzy są mieczem pobici i zstąpili na dno dołu jako trup zgniły.

20 Non habebis consortium, neque cum eis in sepultura ; tu enim terram tuam disperdidisti, tu populum tuum occidisti : non vocabitur in æternum semen pessimorum.

20 Nie będziesz miał towarzystwa ani z nimi nie będziesz pogrzebany, bo ty ziemię twoją zniszczyłeś, ty lud swój pomordowałeś; nie będzie wspomniane na wieki potomstwo złośliwych.

21 Præparate filios ejus occisioni, in iniquitate patrum suorum : non consurgent, nec hæreditabunt terram, neque implebunt faciem orbis civitatum.

21 Przygotujcie synów jego na zabicie dla nieprawości ojców ich; nie powstaną ani nie odziedziczą ziemi, ani nie napełnią świata miastami.”

22 Et consurgam super eos, dicit Dominus exercituum ; et perdam Babylonis nomen, et reliquias, et germen, et progeniem, dicit Dominus ;

22 I powstanę przeciw nim, mówi Pan zastępów, i zatracę imię Babilonu, i szczątek, i płód, i naród, mówi Pan.

23 et ponam eam in possessionem ericii, et in paludes aquarum, et scopabo eam in scopa terens, dicit Dominus exercituum.

23 A uczynię go dzierżawą jeża i kałużami wód, i wymiotę go miotłą wycierając, mówi Pan zastępów.

24 Juravit Dominus exercituum, dicens : Si non, ut putavi, ita erit ; et quomodo mente tractavi,

24 Przysiągł Pan zastępów mówiąc: „Zaprawdę tak będzie, jak umyśliłem, i jak w myśli rozebrałem,

25 sic eveniet : ut conteram Assyrium in terra mea, et in montibus meis conculcem eum ; et auferetur ab eis jugum ejus, et onus illius ab humero eorum tolletur.

25 tak się stanie: zetrę Asyryjczyka w ziemi mojej i na górach moich podepcę go; i odejdzie od nich jarzmo jego, a brzemię jego z ramienia ich zdjęte będzie.

26 Hoc consilium quod cogitavi super omnem terram ; et hæc est manus extenta super universas gentes.

26 Ta jest rada, którą umyśliłem na wszystką ziemię, i ta jest ręka wyciągnięta na wszystkie narody.

27 Dominus enim exercituum decrevit ; et quis poterit infirmare ? et manus ejus extenta ; et quis avertet eam ?

27 Bo Pan zastępów postanowił: a któż będzie mógł udaremnić? i ręka jego wyciągnięta: a któż ją odwróci?”

28 In anno quo mortuus est rex Achaz, factum est onus istud :

28 Roku, którego umarł król Achaz, stało się to brzemię:

29 Ne læteris, Philisthæa omnis tu, quoniam comminuta est virga percussoris tui ; de radice enim colubri egredietur regulus, et semen ejus absorbens volucrem.

29 Nie wesel się ty, wszystka ziemio Filistyńska, że złamana jest rózga tego, który cię bił; bo z korzenia wężowego wyjdzie bazyliszek, a płód jego pożerający ptaka.

30 Et pascentur primogeniti pauperum, et pauperes fiducialiter requiescent ; et interire faciam in fame radicem tuam, et reliquias tuas interficiam.

30 I będą się paść pierworodni nędzarzów, i ubodzy bezpiecznie odpoczywać będą; a korzeń twój głodem wygubię i szczątki twe wybiję.

31 Ulula, porta ; clama civitas ; prostrata est Philisthæa omnis ; ab aquilone enim fumus veniet, et non est qui effugiet agmen ejus.

31 Zawyj bramo, wołaj miasto! Porażona jest Filistea wszystka; bo od północy dym przyjdzie, a nie ma, kto by uszedł przed hufcem jego.

32 Et quid respondebitur nuntiis gentis ? Quia Dominus fundavit Sion, et in ipso sperabunt pauperes populi ejus.

32 A co odpowiedzą posłom narodu? Że Pan założył Syjon, i w nim nadzieję mieć będą ubodzy ludu jego.