Księga Izajasza, rozdział 32

1 Ecce in justitia regnabit rex, et principes in judicio præerunt.

1 Oto w sprawiedliwości król będzie królował, a książęta w sądzie rządzić będą.

2 Et erit vir sicut qui absconditur a vento, et celat se a tempestate ; sicut rivi aquarum in siti, et umbra petræ prominentis in terra deserta.

2 I będzie każdy jak ten, co się kryje przed wiatrem i tai się przed burzą, jak strumienie wód w pragnieniu i cień skały wysokiej w ziemi pustynnej.

3 Non caligabunt oculi videntium, et aures audientium diligenter auscultabunt.

3 Nie zaćmią się oczy widzących, a uszy słuchających pilnie słuchać będą.

4 Et cor stultorum intelliget scientiam, et lingua balborum velociter loquetur et plane.

4 A serce głupich zrozumie umiejętność i język jąkających się będzie prędko i wyraźnie mówił.

5 Non vocabitur ultra is qui insipiens est, princeps, neque fraudulentus appellabitur major ;

5 Nie będą więcej zwać tego, który jest głupi, książęciem, ani zdradliwego nie będą zwać wielkim.

6 stultus enim fatua loquetur, et cor ejus faciet iniquitatem, ut perficiat simulationem, et loquatur ad Dominum fraudulenter, et vacuam faciat animam esurientis, et potum sitienti auferat.

6 Bo głupi głupie rzeczy mówić będzie, a serce jego czynić będzie nieprawość aby dopuścić się obłudy i mówić do Pana zdradliwie i wyniszczyć duszę łaknącego, a odjąć napój pragnącemu.

7 Fraudulenti vasa pessima sunt ; ipse enim cogitationes concinnavit ad perdendos mites in sermone mendacii, cum loqueretur pauper judicium.

7 Broń zdradliwego złośliwa jest; bo on myśli nastawił, aby zgubić cichych mową nieprawdziwą, nawet gdy ubogi wykaże swą słuszność.

8 Princeps vero ea quæ digna sunt principe cogitabit, et ipse super duces stabit.

8 Ale książę o tych rzeczach, które książęciu przystoją, myśleć będzie, a sam nad wodzami stać będzie.

9 Mulieres opulentæ, surgite, et audite vocem meam ; filiæ confidentes, percipite auribus eloquium meum.

9 Niewiasty bogate, powstańcie, a słuchajcie głosu mego; córki zadufane, bierzcie w uszy mowy moje!

10 Post dies enim et annum, vos conturbabimini confidentes ; consummata est enim vindemia, collectio ultra non veniet.

10 Bo po dniach i po roku wy, zadufane, trwożyć się będziecie, bo ustało winobranie, zbieranie więcej nie przyjdzie.

11 Obstupescite, opulentæ ; conturbamini, confidentes : exuite vos et confundimini ; accingite lumbos vestros.

11 Zdumiejcie się, bogate, zatrwóżcie się, bezpieczne, rozbierzcie się i zawstydźcie, przepaszcie biodra wasze!

12 Super ubera plangite, super regione desiderabili, super vinea fertili.

12 Nad piersiami narzekajcie, nad polami rozkosznymi, nad winnicą płodną!

13 Super humum populi mei spinæ et vepres ascendent : quanto magis super omnes domos gaudii civitatis exsultantis !

13 Na ziemię ludu mego ciernie i tarń wystąpią; o ileż więcej na wszystkie domy wesela miasta radującego się?

14 Domus enim dimissa est, multitudo urbis relicta est, tenebræ et palpatio factæ sunt super speluncas usque in æternum ; gaudium onagrorum, pascua gregum.

14 Bo dom jest opuszczony, zgiełk miejski ustał; ciemność i macanie zapanowały nad jaskiniami aż na wieki, radość leśnych osłów, pastwiska stad,

15 Donec effundatur super nos spiritus de excelso, et erit desertum in carmel, et carmel in saltum reputabitur.

15 aż będzie na nas wylany duch z wysokości i będzie puszcza Karmelem, a Karmel będzie za las poczytany.

16 Et habitabit in solitudine judicium, et justitia in carmel sedebit.

16 I będzie sąd mieszkał na pustyni, a sprawiedliwość na Karmelu osiądzie.

17 Et erit opus justitiæ pax, et cultus justitiæ silentium, et securitas usque in sempiternum.

17 I będzie dziełem sprawiedliwości pokój, a owocem sprawiedliwości cisza i bezpieczeństwo aż na wieki.

18 Et sedebit populus meus in pulchritudine pacis, et in tabernaculis fiduciæ, et in requie opulenta.

18 I będzie lud mój siedział w piękności pokoju i w przybytkach ufności i w odpocznieniu bogatym.

19 Grando autem in descensione saltus, et humilitate humiliabitur civitas.

19 A grad na zjeżdżaniu do lasu, i poniżeniem będzie poniżone miasto.

20 Beati qui seminatis super omnes aquas, immittentes pedem bovis et asini.

20 Błogosławieni, którzy siejecie nad wszystkimi wodami, wypuszczając nogę wołu i osła!