Księga Izajasza, rozdział 33

1 Væ qui prædaris ! nonne et ipse prædaberis ? et qui spernis, nonne et ipse sperneris ? Cum consummaveris deprædationem, deprædaberis ; cum fatigatus desieris contemnere, contemneris.

1 Biada tobie, który łupisz; czy sam złupiony nie będziesz? i który gardzisz; czy i sam wzgardzony nie będziesz? Gdy dokończysz łupiestwa, złupiony będziesz; gdy zmęczywszy się przestaniesz gardzić, wzgardzony będziesz.

2 Domine, miserere nostri, te enim exspectavimus ; esto brachium nostrum in mane, et salus nostra in tempore tribulationis.

2 Panie, zmiłuj się nad nami, bośmy na ciebie czekali! bądź ramieniem naszym z rana, a zbawieniem naszym czasu utrapienia.

3 A voce angeli fugerunt populi, et ab exaltatione tua dispersæ sunt gentes.

3 Przed głosem anioła pouciekały ludy, i przed wywyższeniem się twoim rozpierzchnęły się narody.

4 Et congregabuntur spolia vestra sicut colligitur bruchus, velut cum fossæ plenæ fuerint de eo.

4 I będą zbierać łupy wasze, jak zbierają szarańcze, jak gdy nimi rowy bywają napełnione.

5 Magnificatus est Dominus, quoniam habitavit in excelso ; implevit Sion judicio et justitia.

5 Uwielbiony jest Pan, gdyż mieszkał na wysokości; napełnił Syjon sądem i sprawiedliwością.

6 Et erit fides in temporibus tuis : divitiæ salutis sapientia et scientia ; timor Domini ipse est thesaurus ejus.

6 I będzie wiara za czasów twoich, bogactwa zbawienia, mądrość i umiejętność, bojaźń Pańska ta jest skarbem jego.

7 Ecce videntes clamabunt foris ; angeli pacis amare flebunt.

7 Oto widzący będą wołać na ulicy, aniołowie pokoju gorzko płakać będą.

8 Dissipatæ sunt viæ, cessavit transiens per semitam : irritum factum est pactum, projecit civitates, non reputavit homines.

8 Opustoszały drogi, ustał chodzący ścieżką; złamane zostało przymierze, odrzucił miasta, za nic nie miał ludzi.

9 Luxit et elanguit terra ; confusus est Libanus, et obsorduit : et factus est Saron sicut desertum, et concussa est Basan, et Carmelus.

9 Płakała i omdlała ziemia, zawstydzony jest Liban i splugawiony, i stał się Saron jak pustynia, i wstrząśnięty jest Basan i Karmel.

10 Nunc consurgam, dicit Dominus ; nunc exaltabor, nunc sublevabor.

10 „Teraz powstanę, mówi Pan, teraz się wywyższę, teraz się podniosę.

11 Concipietis ardorem, parietis stipulam ; spiritus vester ut ignis vorabit vos.

11 Poczniecie żar, porodzicie słomę; duch wasz jak ogień pożre was.

12 Et erunt populi quasi de incendio cinis ; spinæ congregatæ igni comburentur.

12 I będą narody jak popiół, po spaleniu; ciernie zebrane ogniem spalone będą.

13 Audite, qui longe estis, quæ fecerim ; et cognoscite, vicini, fortitudinem meam.

13 Słuchajcie, którzy jesteście daleko, co uczyniłem, a bliscy, poznajcie moc moją!”

14 Conterriti sunt in Sion peccatores ; possedit tremor hypocritas. Quis poterit habitare de vobis cum igne devorante ? quis habitabit ex vobis cum ardoribus sempiternis ?

14 Zlękli się na Syjonie grzesznicy, obsiadł strach obłudników: któż z was będzie mógł mieszkać z ogniem pożerającym? kto z was zamieszka z paleniem wiecznym?

15 Qui ambulat in justitiis et loquitur veritatem, qui projicit avaritiam ex calumnia, et excutit manus suas ab omni munere, qui obturat aures suas ne audiat sanguinem, et claudit oculos suos ne videat malum.

15 Kto chodzi w sprawiedliwościach i mówi prawdę; kto odrzuca chciwość z ucisku, a otrząsa ręce swe od wszelkiego podarku; który zatyka uszy swe, aby nie słuchać o krwawych czynach, a zamruża oczy swe, aby nie patrzał na złe:

16 Iste in excelsis habitabit ; munimenta saxorum sublimitas ejus : panis ei datus est, aquæ ejus fideles sunt.

16 ten na wysokości mieszkać będzie, zamki kamienne wysokością jego; chleb mu dano, wody jego wierne są.

17 Regem in decore suo videbunt oculi ejus, cernent terram de longe.

17 Króla w piękności jego oglądać będą oczy jego, ujrzą ziemię daleką.

18 Cor tuum meditabitur timorem : ubi est litteratus ? ubi legis verba ponderans ? ubi doctor parvulorum ?

18 Serce twoje rozmyślać będzie o strachu: „Gdzież jest uczony? gdzie uważający słowa zakonu? gdzie nauczyciel malutkich?”

19 Populum impudentem non videbis, populum alti sermonis, ita ut non possis intelligere disertitudinem linguæ ejus, in quo nulla est sapientia.

19 Ludu niewstydliwego nie ujrzysz, ludu wysokiej mowy, tak iż nie możesz zrozumieć żargonu języka jego, w którym żadnej mądrości nie ma.

20 Respice, Sion, civitatem solemnitatis nostræ : oculi tui videbunt Jerusalem, habitationem opulentam, tabernaculum quod nequaquam transferri poterit ; nec auferentur clavi ejus in sempiternum, et omnes funiculi ejus non rumpentur :

20 Spojrzyj na Syjon, miasto uroczystego święta naszego! Oczy twoje ujrzą Jeruzalem, mieszkanie bogate, namiot, który żadnym sposobem przeniesiony być nie może, i kołki jego nie będą wyjęte na wieki, i żadne powrózki jego nie będą porwane.

21 quia solummodo ibi magnificus est Dominus noster : locus fluviorum rivi latissimi et patentes : non transibit per eum navis remigum, neque trieris magna transgredietur eum.

21 Bo tylko tam wielmożny jest Pan nasz: miejsce rzek, strumienie szerokie i przestronne; nie pójdzie po nim okręt żeglarzów ani galera wielka przezeń nie przejdzie.

22 Dominus enim judex noster, Dominus legifer noster, Dominus rex noster, ipse salvabit nos.

22 Albowiem Pan sędzią naszym, Pan zakonodawcą naszym, Pan królem naszym: on nas zbawi.

23 Laxati sunt funiculi tui, et non prævalebunt ; sic erit malus tuus ut dilatare signum non queas. Tunc dividentur spolia prædarum multarum ; claudi diripient rapinam.

23 Osłabły powrózki twoje i nie przemogą; taki będzie maszt twój, że nie będziesz mógł chorągwi ciągnąć. Wtedy będą podzielone łupy zdobyczy wielkiej, chromi rozchwycą łupy.

24 Nec dicet vicinus : Elangui ; populus qui habitat in ea, auferetur ab eo iniquitas.

24 A nie powie sąsiad: „zachorowałem”; od ludu, który mieszka w nim, będzie odjęta nieprawość.