Księga Izajasza, rozdział 34

1 Accedite, gentes, et audite ; et populi, attendite : audiat terra, et plenitudo ejus ; orbis, et omne germen ejus.

1 Przystąpcie, narody, i słuchajcie, i wy ludy, uważajcie! Niech słucha ziemia i pełność jej, świat i wszystkie latorośle jego!

2 Quia indignatio Domini super omnes gentes, et furor super universam militiam eorum : interfecit eos, et dedit eos in occisionem.

2 Bo rozgniewanie Pańskie na wszystkie narody, a zapalczywość na wszystko wojsko ich; pobił je i dał na zabicie.

3 Interfecti eorum projicientur, et de cadaveribus eorum ascendet fœtor ; tabescent montes a sanguine eorum.

3 Pobici ich będą wyrzuceni, a z trupów ich wyjdzie smród, od ich krwi rozpłyną się góry.

4 Et tabescet omnis militia cælorum, et complicabuntur sicut liber cæli : et omnis militia eorum defluet, sicut defluit folium de vinea et de ficu.

4 I spłynie wszystko wojsko niebieskie, a niebiosa będą zwinięte jak księga, i wszystko wojsko ich opadnie, jak opada liść z winnicy i z figi.

5 Quoniam inebriatus est in cælo gladius meus ; ecce super Idumæam descendet, et super populum interfectionis meæ, ad judicium.

5 Albowiem upił się na niebie miecz mój; oto na Idumeę zstąpi i na lud pobicia mego na sąd.

6 Gladius Domini repletus est sanguine, incrassatus est adipe, de sanguine agnorum et hircorum, de sanguine medullatorum arietum : victima enim Domini in Bosra, et interfectio magna in terra Edom.

6 Miecz Pański napełnił się krwią i utłuścił się od łoju, od krwi baranów i kozłów, od krwi tłustych baranów; bo ofiara Pańska w Bosra, a pobicie wielkie w ziemi Edom.

7 Et descendent unicornes cum eis, et tauri cum potentibus ; inebriabitur terra eorum sanguine, et humus eorum adipe pinguium.

7 I zstąpią jednorożce z nimi i byki z mocarzami; upoi się ziemia krwią ich i piasek ich tukiem tłustych.

8 Quia dies ultionis Domini, annus retributionum judicii Sion.

8 Bo dzień pomsty Pańskiej, rok odpłaty sądu za Syjon.

9 Et convertentur torrentes ejus in picem, et humus ejus in sulphur ; et erit terra ejus in picem ardentem.

9 I obrócą się potoki jego w smołę, a proch jego w siarkę, i będzie ziemia jego smołą gorejącą.

10 Nocte et die non extinguetur, in sempiternum ascendet fumus ejus, a generatione in generationem desolabitur, in sæcula sæculorum non erit transiens per eam.

10 W nocy i we dnie nie zagaśnie, ustawicznie będzie wstępował dym jego; od pokolenia do pokolenia pusty zostanie, na wieki wieczne nie będzie, kto by przechodził przezeń.

11 Et possidebunt illam onocrotalus et ericius ; ibis et corvus habitabunt in ea : et extendetur super eam mensura, ut redigatur ad nihilum, et perpendiculum in desolationem.

11 Ale go posiądzie pelikan i jeż, ibis i kruk będą w nim mieszkać; i wyciągną nań sznur, aby wniwecz był obrócony, i ołowiankę na spustoszenie.

12 Nobiles ejus non erunt ibi ; regem potius invocabunt, et omnes principes ejus erunt in nihilum.

12 Możnych jego tam nie będzie, o króla raczej wołać będą, a wszyscy książęta jego wniwecz się obrócą.

13 Et orientur in domibus ejus spinæ et urticæ, et paliurus in munitionibus ejus ; et erit cubile draconum, et pascua struthionum.

13 I wzejdą w domach jego ciernie i pokrzywy, i oset po murach jego; i będzie legowiskiem smoków i pastwiskiem strusiów.

14 Et occurrent dæmonia onocentauris, et pilosus clamabit alter ad alterum ; ibi cubavit lamia, et invenit sibi requiem.

14 I spotkają się czarci z dzikimi mężami, i kosmacz będzie wołał jeden do drugiego; tam legała jędza i znalazła sobie pokój.

15 Ibi habuit foveam ericius, et enutrivit catulos, et circumfodit, et fovit in umbra ejus ; illuc congregati sunt milvi, alter ad alterum.

15 Tam miał jamę jeż i wychował jeżęta, i okopał i wychował w cieniu jego; tam się zleciały kanie jedna do drugiej.

16 Requirite diligenter in libro Domini, et legite : Unum ex eis non defuit, alter alterum non quæsivit ; quia quod ex ore meo procedit, ille mandavit, et spiritus ejus ipse congregavit ea.

16 Szukajcie pilnie w księdze Pańskiej a czytajcie: ani jednej z tych rzeczy nie ubyło, jedno drugiego nie szukało, bo co z ust moich pochodzi, on rozkazał i duch jego sam to zebrał.

17 Et ipse misit eis sortem, et manus ejus divisit eam illis in mensuram : usque in æternum possidebunt eam ; in generationem et generationem habitabunt in ea.

17 On też rzucił im los, a ręka jego podzieliła ją im pod miarą; aż na wieki posiądą ją, od pokolenia do pokolenia mieszkać w niej będą.