Księga Izajasza, rozdział 62

1 Propter Sion non tacebo, et propter Jerusalem non quiescam, donec egrediatur ut splendor justus ejus, et salvator ejus ut lampas accendatur.

1 Dla Syjonu nie zamilczę, a dla Jeruzalem nie uspokoję się, aż wyjdzie jak jasność sprawiedliwy jego, a zbawiciel jego jak kaganiec zapali się.

2 Et videbunt gentes justum tuum, et cuncti reges inclytum tuum ; et vocabitur tibi nomen novum, quod os Domini nominabit.

2 I ujrzą narody sprawiedliwego twego, i wszyscy królowie sławnego twego; i nazwą cię imieniem nowym, które usta Pańskie wymienią.

3 Et eris corona gloriæ in manu Domini, et diadema regni in manu Dei tui.

3 I będziesz koroną chwały w ręce Pańskiej i koroną królestwa w ręce Boga twego.

4 Non vocaberis ultra Derelicta, et terra tua non vocabitur amplius Desolata ; sed vocaberis, Voluntas mea in ea, et terra tua Inhabitata, quia complacuit Domino in te, et terra tua inhabitabitur.

4 Nie będą cię więcej zwać „Opuszczoną” i ziemia twoja nie będzie więcej zwana „Spustoszoną”; ale cię będą zwać „Wola moja w niej,” a ziemię twoją „Zamieszkaną,” bo się Panu upodobało w tobie, a w ziemi twojej mieszkać będą.

5 Habitabit enim juvenis cum virgine, et habitabunt in te filii tui ; et gaudebit sponsus super sponsam, et gaudebit super te Deus tuus.

5 Bo będzie mieszkał młodzieniec z panną, i mieszkać będą w tobie synowie twoi. I będzie się weselił oblubieniec z oblubienicy, i będzie się weselił z ciebie Bóg twój.

6 Super muros tuos, Jerusalem, constitui custodes ; tota die et tota nocte in perpetuum non tacebunt. Qui reminiscimini Domini, ne taceatis,

6 Na murach twoich, Jeruzalem, postawiłem stróżów, cały dzień i całą noc na wieki nie umilkną. Którzy wspominacie Pana, nie milczcie,

7 et ne detis silentium ei, donec stabiliat et donec ponat Jerusalem laudem in terra.

7 i nie dajcie mu milczenia, aż umocni i aż uczyni Jeruzalem chwałą na ziemi.

8 Juravit Dominus in dextera sua, et in brachio fortitudinis suæ : Si dedero triticum tuum ultra cibum inimicis tuis ; et si biberint filii alieni vinum tuum in quo laborasti.

8 Przysiągł Pan na prawicę swoją i na ramię mocy swej: „Nie dam pszenicy twojej więcej na pokarm nieprzyjaciołom twoim, nie będą pić synowie obcy wina twego, na któreś pracowało.

9 Quia qui congregant illud, comedent, et laudabunt Dominum ; et qui comportant illud, bibent in atriis sanctis meis.

9 Bo którzy je zbierają, jeść je będą i chwalić Pana; i którzy je znoszą, pić będą w dziedzińcach świętych moich.”

10 Transite, transite per portas, præparate viam populo : planum facite iter, eligite lapides, et elevate signum ad populos.

10 Przechodźcie, przechodźcie przez bramy, gotujcie drogę ludowi, równajcie drogę, zbierajcie kamienie i podnieście chorągiew na narody.

11 Ecce Dominus auditum fecit in extremis terræ : Dicite filiæ Sion : Ecce Salvator tuus venit ; ecce merces ejus cum eo, et opus ejus coram illo.

11 Oto Pan dał słyszeć na krańcach ziemi: „Mówcie, córce Syjon: Oto zbawiciel twój idzie, oto zapłata jego z nim, a dzieło jego przed nim.

12 Et vocabunt eos, Populus sanctus, redempti a Domino ; tu autem vocaberis, Quæsita civitas, et non Derelicta.

12 I nazwą ich ludem świętym, odkupionymi od Pana, a ciebie nazwą „Szukanym miastem, a nie opuszczonym.”