Księga Izajasza, rozdział 9

1 Primo tempore alleviata est terra Zabulon et terra Nephthali : et novissimo aggravata est via maris trans Jordanem Galilææ gentium.

1 Pierwszego czasu poniżona była ziemia Zabulon i ziemia Neftali; a na ostatek chwałą okryta jest droga morska za Jordanem w Galilei pogańskiej.

2 Populus qui ambulabat in tenebris, vidit lucem magnam ; habitantibus in regione umbræ mortis, lux orta est eis.

2 Lud, który chodził w ciemności, ujrzał światłość wielką; mieszkającym w krainie cienia śmierci, światłość im wzeszła.

3 Multiplicasti gentem, et non magnificasti lætitiam. Lætabuntur coram te, sicut qui lætantur in messe ; sicut exsultant victores capta præda, quando dividunt spolia.

3 Rozmnożyłeś naród a nie uczyniłeś wielkiego wesela; będą się weselić przed tobą jak ci, którzy się weselą we żniwa, jak się radują zwycięzcy dostawszy zdobycz, gdy się dzielą łupami.

4 Jugum enim oneris ejus, et virgam humeri ejus, et sceptrum exactoris ejus superasti, sicut in die Madian.

4 Albowiem jarzmo ciężaru jego i laskę ramienia jego berło ciemięzcy jego zwyciężyłeś jak w dzień Madiana.

5 Quia omnis violenta prædatio cum tumultu, et vestimentum mistum sanguine, erit in combustionem, et cibus ignis.

5 Bo wszelkie gwałtowne złupienie z trwogą i odzienie, we krwi uwalane, będzie na spalenie i strawą ognia.

6 Parvulus enim natus est nobis, et filius datus est nobis, et factus est principatus super humerum ejus : et vocabitur nomen ejus, Admirabilis, Consiliarius, Deus, Fortis, Pater futuri sæculi, Princeps pacis.

6 Albowiem Maluczki narodził się nam, i Syn jest nam dany; i stało się panowanie na ramieniu jego, i nazwą imię jego: „Przedziwny, Radny, Bóg, Mocny, Ojciec przyszłego wieku, Książę pokoju.”

7 Multiplicabitur ejus imperium, et pacis non erit finis ; super solium David, et super regnum ejus sedebit, ut confirmet illud et corroboret in judicio et justitia, amodo et usque in sempiternum : zelus Domini exercituum faciet hoc.

7 Rozmnożone będzie panowanie jego, a pokoju nie będzie końca; na stolicy Dawidowej i na królestwie jego siedzieć będzie, aby je utwierdził i umocnił w sądzie i w sprawiedliwości odtąd i aż na wieki. Zawistna miłość Pana zastępów uczyni to.

8 Verbum misit Dominus in Jacob, et cecidit in Israël.

8 Słowo posłał Pan do Jakuba, i padło w Izraelu.

9 Et sciet omnis populus Ephraim, et habitantes Samariam, in superbia et magnitudine cordis dicentes :

9 I będzie wiedział wszystek lud Efraima i mieszkający w Samarii, w pysze i w wyniosłości serca mówiący:

10 Lateres ceciderunt, sed quadris lapidibus ædificabimus ; sycomoros succiderunt, sed cedros immutabimus.

10 „Cegły upadły, ale kwadratowym kamieniem budować będziemy; płonne figi porąbali, ale na cedry odmienimy.”

11 Et elevabit Dominus hostes Rasin super eum, et inimicos ejus in tumultum vertet.

11 I podniesie Pan nieprzyjaciół Rasyna nań, a przeciwników jego w trwogę obróci,

12 Syriam ab oriente, et Philisthiim ab occidente ; et devorabunt Israël toto ore. In omnibus his non est aversus furor ejus, sed adhuc manus ejus extenta.

12 Syrię od wschodu, a Filistynów od zachodu, i pożrą Izraela całą gębą. Z tym wszystkim nie odwróciła się zapalczywość jego, ale jeszcze ręka jego wyciągnięta.

13 Et populus non est reversus ad percutientem se, et Dominum exercituum non inquisierunt.

13 A lud nie nawrócił się do tego, który go karał, i Pana zastępów nie szukali.

14 Et disperdet Dominus ab Israël caput et caudam, incurvantem et refrenantem, die una.

14 I zgubi Pan z Izraela głowę i ogon, nakrzywiającego i powściągającego, dnia jednego.

15 Longævus et honorabilis, ipse est caput ; et propheta docens mendacium, ipse est cauda.

15 Starzec i dostojnik, ten jest głową, a prorok nauczający kłamstwa, ten jest ogonem.

16 Et erunt qui beatificant populum istum, seducentes ; et qui beatificantur, præcipitati.

16 I będą ci, którzy pobłażają ludowi temu, zwodzicielami, a ci, którym pobłażają, będą na szyję zrzuceni.

17 Propter hoc super adolescentulis ejus non lætabitur Dominus, et pupillorum ejus et viduarum non miserebitur : quia omnis hypocrita est et nequam, et universum os locutum est stultitiam ; in omnibus his non est aversus furor ejus, sed adhuc manus ejus extenta.

17 Dlatego z młodzieńców jego nie będzie się Pan weselił, i nie zmiłuje się nad sierotami i nad wdowami jego; bo każdy jest obłudnikiem i występnym, a każde usta mówiły głupstwo. Z tym wszystkim nie odwróciła się zapalczywość jego, ale jeszcze ręka jego wyciągnięta.

18 Succensa est enim quasi ignis impietas : veprem et spinam vorabit, et succendetur in densitate saltus, et convolvetur superbia fumi.

18 Bo się zapaliła jak ogień bezbożność, tarń i ciernie pożre, a zapali się w gęstwie lasu, i będzie się kłębić potężnym dymem.

19 In ira Domini exercituum conturbata est terra, et erit populus quasi esca ignis ; vir fratri suo non parcet.

19 Dla gniewu Pana zastępów strwożyła się ziemia, i będzie lud jak pastwa ognia, mąż brata swego nie oszczędzi.

20 Et declinabit ad dexteram, et esuriet ; et comedet ad sinistram, et non saturabitur ; unusquisque carnem brachii sui vorabit : Manasses Ephraim, et Ephraim Manassen ; simul ipsi contra Judam.

20 I ustąpi na prawą stronę, a łaknąć będzie; i jeść będzie na lewej, a nie naje się; każdy mięso ramienia swego pożerać będzie: Manasses Efraima, a Efraim Manassesa, ci razem przeciw Judzie.

21 In omnibus his non est aversus furor ejus, sed adhuc manus ejus extenta.

21 Z tym wszystkim nie odwróciła się zapalczywość jego, ale jeszcze ręka jego wyciągnięta.