Księga Jeremiasza, rozdział 1

1 Verba Jeremiæ filii Helciæ, de sacerdotibus qui fuerunt in Anathoth, in terra Benjamin.

1 Słowa Jeremiasza, syna Helkiasza, z kapłanów, którzy byli w Anatot, w ziemi Beniamina.

2 Quod factum est verbum Domini ad eum in diebus Josiæ filii Amon, regis Juda, in tertiodecimo anno regni ejus.

2 Słowo Pańskie, które stało się do niego za dni Jozjasza, syna Amona, króla judzkiego, trzynastego roku królestwa jego.

3 Et factum est in diebus Joakim filii Josiæ, regis Juda, usque ad consummationem undecimi anni Sedeciæ, filii Josiæ, regis Juda, usque ad transmigrationem Jerusalem, in mense quinto.

3 I stało się za dni Joakima, syna Jozjasza, króla judzkiego, aż do skończenia jedenastego roku Sedecjasza, syna Jozjasza, króla judzkiego, aż do przeprowadzenia Jeruzalem, miesiąca piątego.

4 Et factum est verbum Domini ad me, dicens :

4 I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:

5 Priusquam te formarem in utero, novi te, et antequam exires de vulva, sanctificavi te, et prophetam in gentibus dedi te.

5 „Pierwej, niźlim cię utworzył w żywocie, znałem cię, i pierwej, niżeliś wyszedł z żywota, poświęciłem cię, i prorokiem między narodami ustanowiłem cię.”

6 Et dixi : A, a, a, Domine Deus, ecce nescio loqui, quia puer ego sum.

6 I rzekłem: „A, a, a, Panie Boże! oto nie umiem mówić, bom ja jest dziecina!”

7 Et dixit Dominus ad me : Noli dicere : Puer sum : quoniam ad omnia quæ mittam te ibis, et universa quæcumque mandavero tibi loqueris.

7 I rzekł Pan do mnie: „Nie mów: „Jestem dziecina,” bo na wszystko, na co cię poślę, pójdziesz i wszystko, cokolwiek ci rozkażę, mówić będziesz.

8 Ne timeas a facie eorum, quia tecum ego sum ut eruam te, dicit Dominus.

8 Nie bój się oblicza ich, bo ja jestem z tobą, aby cię wybawić, mówi Pan.”

9 Et misit Dominus manum suam, et tetigit os meum, et dixit Dominus ad me : Ecce dedi verba mea in ore tuo :

9 I wyciągnął Pan rękę swą, i dotknął się ust moich, i rzekł Pan do mnie: „Otom dał słowa moje w usta twoje;

10 ecce constitui te hodie super gentes et super regna, ut evellas, et destruas, et disperdas, et dissipes, et ædifices, et plantes.

10 otom cię dziś postawił nad narodami i nad królestwami, abyś wyrywał i burzył, i wytracał i rozwalał, i budował i sadził.”

11 Et factum est verbum Domini ad me, dicens : Quid tu vides, Jeremia ? Et dixi : Virgam vigilantem ego video.

11 I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc: „Co ty widzisz, Jeremiaszu?” I rzekłem: „Różdżkę czuwającą ja widzę.”

12 Et dixit Dominus ad me : Bene vidisti : quia vigilabo ego super verbo meo, ut faciam illud.

12 I rzekł Pan do mnie: „Dobrze widziałeś, bo ja czuwać będę nad słowem moim, aby je wypełnić.”

13 Et factum est verbum Domini secundo ad me, dicens : Quid tu vides ? Et dixi : Ollam succensam ego video, et faciem ejus a facie aquilonis.

13 I stało się słowo Pańskie po raz drugi do mnie mówiąc: „Co ty widzisz?” I rzekłem: „Garniec podpalony ja widzę, a oblicze jego od północy.”

14 Et dixit Dominus ad me : Ab aquilone pandetur malum super omnes habitatores terræ :

14 I rzekł Pan do mnie: „Od północy otworzy się zło na wszystkich mieszkańców ziemi.

15 quia ecce ego convocabo omnes cognationes regnorum aquilonis, ait Dominus : et venient, et ponent unusquisque solium suum in introitu portarum Jerusalem, et super omnes muros ejus in circuitu, et super universas urbes Juda :

15 Bo oto ja zwołam wszystkie rody królestw północnych, mówi Pan, i przyjdą i postawią każdy stolicę swą w wejściu bram Jeruzalem i na wszystkich murach jego wokoło i we wszystkich miastach judzkich.

16 et loquar judicia mea cum eis super omnem malitiam eorum qui dereliquerunt me, et libaverunt diis alienis, et adoraverunt opus manuum suarum.

16 I ogłoszę mój wyrok nad nimi za wszelką ich złość, iż mnie opuścili, a ofiarowali bogom obcym i kłaniali się robocie rąk swoich.

17 Tu ergo, accinge lumbos tuos, et surge, et loquere ad eos omnia quæ ego præcipio tibi. Ne formides a facie eorum, nec enim timere te faciam vultum eorum.

17 Ty zatem przepasz biodra twoje, a wstań i mów do nich wszystko, co ja każę tobie. Nie bój się oblicza ich, bo ja uczynię, że się nie zlękniesz oblicza ich.

18 Ego quippe dedi te hodie in civitatem munitam, et in columnam ferream, et in murum æreum, super omnem terram, regibus Juda, principibus ejus, et sacerdotibus, et populo terræ.

18 Albowiem ja uczyniłem cię dziś miastem obronnym i słupem żelaznym i murem miedzianym przeciw wszystkiej ziemi, królom Judy, książętom jego i kapłanom i ludowi ziemi.

19 Et bellabunt adversum te, et non prævalebunt, quia ego tecum sum, ait Dominus, ut liberem te.

19 I będą walczyć przeciw tobie, a nie przemogą, bo ja z tobą jestem, mówi Pan, aby cię wybawić.”