Księga Jeremiasza, rozdział 18

1 Verbum quod factum est ad Jeremiam a Domino, dicens :

1 Słowo, które się stało do Jeremiasza od Pana mówiąc:

2 Surge, et descende in domum figuli, et ibi audies verba mea.

2 „Wstań, i pójdź do domu garncarza, a tam usłyszysz słowa moje.”

3 Et descendi in domum figuli, et ecce ipse faciebat opus super rotam.

3 I poszedłem do domu garncarza, a oto on wykonywał robotę na kole.

4 Et dissipatum est vas quod ipse faciebat e luto manibus suis : conversusque fecit illud vas alterum, sicut placuerat in oculis ejus ut faceret.

4 I zepsuło się naczynie, które on czynił z gliny rękoma swymi; i uczynił z niego znowu inne naczynie, jak się w oczach jego podobało, aby uczynił.

5 Et factum est verbum Domini ad me, dicens :

5 I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

6 Numquid sicut figulus iste, non potero vobis facere, domus Israël ? ait Dominus : ecce sicut lutum in manu figuli, sic vos in manu mea, domus Israël.

6 Czy jak ten garncarz, nie mogę z wami postąpić, domu Izraelski? mówi Pan. Oto jak glina w rękach garncarza, tak wy jesteście w ręce mojej, domu Izraelski!

7 Repente loquar adversum gentem et adversus regnum, ut eradicem, et destruam, et disperdam illud :

7 Nagle odezwę się przeciw narodowi i przeciw królestwu, aby je wykorzenić, zniszczyć i zgubić.

8 si pœnitentiam egerit gens illa a malo suo quod locutus sum adversus eam, agam et ego pœnitentiam super malo quod cogitavi ut facerem ei.

8 Jeśli żałować będzie ów naród za złość swoją, za którą mu groziłem, i ja żałować będę złego, które mu zamyślałem uczynić.

9 Et subito loquar de gente et de regno, ut ædificem et plantem illud.

9 I nagle odezwę się o narodzie i o królestwie, żeby je zbudować i zasadzić.

10 Si fecerit malum in oculis meis, ut non audiat vocem meam, pœnitentiam agam super bono quod locutus sum ut facerem ei.

10 Jeśli uczyni zło przed oczyma mymi, że nie będzie słuchać głosu mego, będzie mi żal dobra, które przyrzekłem mu uczynić.

11 Nunc ergo dic viro Juda, et habitatoribus Jerusalem, dicens : Hæc dicit Dominus : Ecce ego fingo contra vos malum, et cogito contra vos cogitationem : revertatur unusquisque a via sua mala, et dirigite vias vestras et studia vestra.

11 Przeto teraz mów mężom Judy i mieszkańcom Jeruzalem mówiąc: To mówi Pan: „Oto ja gotuję przeciw wam zło i zamiar przeciw wam rozważam. Niech się nawróci każdy z drogi swojej złej, a prostujcie drogi wasze i sprawy wasze.”

12 Qui dixerunt : Desperavimus : post cogitationes enim nostras ibimus, et unusquisque pravitatem cordis sui mali faciemus.

12 Oni rzekli: „Zwątpiliśmy; bo za myślami naszymi pójdziemy i będziemy czynić każdy nieprawość serca swego złego.”

13 Ideo hæc dicit Dominus : Interrogate gentes : Quis audivit talia horribilia, quæ fecit nimis virgo Israël ?

13 Przeto to mówi Pan: „Pytajcie narodów, kto słyszał takie straszne rzeczy, które czyniła bez miary panna Izraelska?

14 Numquid deficiet de petra agri nix Libani ? aut evelli possunt aquæ erumpentes frigidæ, et defluentes ?

14 Czyż ustaje ze skały polnej śnieg Libanu? albo czy mogą być wytracone wody wytryskujące zimne i ściekające?

15 Quia oblitus est mei populus meus, frustra libantes, et impingentes in viis suis, in semitis sæculi, ut ambularent per eas in itinere non trito,

15 Bo lud mój o mnie zapomniał, próżno ofiarując i potykając się na drogach swych, na ścieżkach odwiecznych, aby chodzić po nich gościńcem nieutartym,

16 ut fieret terra eorum in desolationem, et in sibilum sempiternum : omnis qui præterierit per eam obstupescet, et movebit caput suum.

16 aby ziemia ich stała się spustoszeniem i świstaniem wiecznym; każdy, kto przejdzie po niej, zdumieje się i będzie potrząsał głową swoją.

17 Sicut ventus urens dispergam eos coram inimico : dorsum, et non faciem, ostendam eis in die perditionis eorum.

17 Jak wiatr palący rozproszę ich przed nieprzyjacielem; tył, a nie twarz ukażę im w dzień ich zatracenia.”

18 Et dixerunt : Venite, et cogitemus contra Jeremiam cogitationes : non enim peribit lex a sacerdote, neque consilium a sapiente, nec sermo a propheta : venite, et percutiamus eum lingua, et non attendamus ad universos sermones ejus.

18 I rzekli: „Pójdźcie, a umyślmy sposób przeciw Jeremiaszowi, bo nie zginie zakon od kapłana ani rada od mądrego ani słowo od proroka; pójdźcie i ubijmy go językiem, a nie dbajmy na wszystkie mowy jego!”

19 Attende, Domine, ad me, et audi vocem adversariorum meorum.

19 Zważ na mnie, Panie, i posłuchaj głosu przeciwników moich!

20 Numquid redditur pro bono malum, quia foderunt foveam animæ meæ ? Recordare quod steterim in conspectu tuo ut loquerer pro eis bonum, et averterem indignationem tuam ab eis.

20 Czyż oddaje się złym za dobre, że wykopali dół duszy mojej? Wspomnij, że stawałem przed oczyma twymi, żeby mówić za nimi dobrze i odwrócić od nich rozgniewanie twoje.

21 Propterea da filios eorum in famem, et deduc eos in manus gladii : fiant uxores eorum absque liberis, et viduæ : et viri earum interficiantur morte : juvenes eorum confodiantur gladio in prælio :

21 Przeto wydaj synów ich na głód, a wydaj ich w moc miecza; niech będą żony ich bez dzieci i wdowami, a mężowie ich niech będą dotknięci śmiercią, młodzieńcy ich niech będą przebici mieczem w bitwie!

22 audiatur clamor de domibus eorum : adduces enim super eos latronem repente, quia foderunt foveam ut caperent me, et laqueos absconderunt pedibus meis.

22 Niech będzie słyszany wrzask z domów ich; przywiedziesz bowiem na nich zbójcę nagle; bo wykopali dół, aby mię ułowić, i ukryli sidła na nogi moje.

23 Tu autem, Domine, scis omne consilium eorum adversum me in mortem : ne propitieris iniquitati eorum, et peccatum eorum a facie tua non deleatur : fiant corruentes in conspectu tuo ; in tempore furoris tui abutere eis.

23 Ale ty, Panie, znasz wszelkie ich zamiary przeciwko mnie na śmierć. Nie bądź miłościw nieprawości ich, a grzech ich przed obliczem twoim niech wymazany nie będzie; niech upadną przed oczyma twymi, czasu gniewu twego pastw się nad nimi!