Księga Jeremiasza, rozdział 22

1 Hæc dicit Dominus : Descende in domum regis Juda, et loqueris ibi verbum hoc,

1 To mówi Pan: „Pójdź do domu króla judzkiego, a będziesz tam mówił to słowo

2 et dices : Audi verbum Domini, rex Juda, qui sedes super solium David : tu et servi tui, et populus tuus, qui ingredimini per portas istas.

2 i rzekniesz: Słuchaj słowa Pańskiego, królu judzki, który siedzisz na stolicy Dawidowej, ty i słudzy twoi i lud twój, którzy wchodzicie bramami tymi.

3 Hæc dicit Dominus : Facite judicium et justitiam, et liberate vi oppressum de manu calumniatoris : et advenam, et pupillum, et viduam nolite contristare, neque opprimatis inique, et sanguinem innocentem ne effundatis in loco isto.

3 To mówi Pan: Czyńcie sąd i sprawiedliwość, i wyzwalajcie gwałtem uciśnionego z ręki ciemięzcy, a przychodnia i sieroty i wdowy nie zasmucajcie i nie uciskajcie niesprawiedliwie, i krwi niewinnej nie rozlewajcie na tym miejscu.

4 Si enim facientes feceritis verbum istud, ingredientur per portas domus hujus reges sedentes de genere David super thronum ejus, et ascendentes currus et equos, ipsi, et servi, et populus eorum.

4 Bo jeśli czyniąc uczynicie to słowo, będą wchodzić bramami domu tego królowie, siedzący z rodu Dawidowego na stolicy jego i wsiadający na wozy i na konie, oni i słudzy i lud ich.

5 Quod si non audieritis verba hæc : in memetipso juravi, dicit Dominus, quia in solitudinem erit domus hæc.

5 Lecz jeśli tych słów nie posłuchacie, przysiągłem na samego siebie, mówi Pan, że ten dom będzie pustynią.

6 Quia hæc dicit Dominus super domum regis Juda : Galaad, tu mihi caput Libani, si non posuero te solitudinem, urbes inhabitabiles !

6 Bo to mówi Pan o domu króla judzkiego: Galaadem jesteś mi, szczytem Libanu; zaprawdę, uczynię cię pustynią, miastami niemieszkalnymi.

7 Et sanctificabo super te, interficientem virum et arma ejus : et succident electas cedros tuas, et præcipitabunt in ignem.

7 I poświęcę przeciw tobie zabijającego męża i oręż jego, i wytną wyborne cedry twoje, i wrzucą je w ogień.

8 Et pertransibunt gentes multæ per civitatem hanc, et dicet unusquisque proximo suo : Quare fecit Dominus sic civitati huic grandi ?

8 I przejdzie wiele narodów przez to miasto, i rzeknie każdy bliźniemu swemu: „Dlaczego Pan tak uczynił miastu temu wielkiemu?”

9 Et respondebunt : Eo quod dereliquerint pactum Domini Dei sui, et adoraverint deos alienos, et servierint eis.

9 A odpowiedzą: „Dlatego, że opuścili przymierze Pana, Boga swego, a kłaniali się cudzym bogom i służyli im.”

10 Nolite flere mortuum, neque lugeatis super eum fletu : plangite eum qui egreditur, quia non revertetur ultra, nec videbit terram nativitatis suæ.

10 Nie płaczcie umarłego ani się nad nim żałobą nie rozrzewniajcie; płaczcie tego, który wychodzi, bo się już więcej nie wróci ani oglądać będzie ziemi narodzenia swego.

11 Quia hæc dicit Dominus ad Sellum, filium Josiæ, regem Juda, qui regnavit pro Josia patre suo, qui egressus est de loco isto : Non revertetur huc amplius,

11 Bo to mówi Pan do Selluma, syna Jozjasza, króla judzkiego, który został królem zamiast Jozjasza, ojca swego, który wyszedł z tego miejsca: Nie wróci się tu więcej,

12 sed in loco ad quem transtuli eum, ibi morietur, et terram istam non videbit amplius.

12 ale na miejscu, na które go przeniosłem, tam umrze, a tej ziemi więcej oglądać nie będzie.

13 Væ qui ædificat domum suam in injustitia, et cœnacula sua non in judicio : amicum suum opprimet frustra, et mercedem ejus non reddet ei :

13 Biada temu, który buduje dom swój w niesprawiedliwości a wieczerniki swe nie w sądzie, bliźniego swego uciska próżno, a zapłaty jego nie płaci mu;

14 qui dicit : Ædificabo mihi domum latam, et cœnacula spatiosa : qui aperit sibi fenestras et facit laquearia cedrina, pingitque sinopide.

14 który mówi: „Zbuduję sobie dom szeroki i wieczerniki przestronne; który sobie otwiera okna i czyni stropy cedrowe i maluje je cynobrem!

15 Numquid regnabis quoniam confers te cedro ? pater tuus numquid non comedit et bibit, et fecit judicium et justitiam tunc cum bene erat ei ?

15 Czy przez to będziesz królem, iż się równasz z cedrem? Ojciec twój czyż nie jadł i nie pił? a czynił sąd i sprawiedliwość wtedy, gdy się miał dobrze.

16 Judicavit causam pauperis et egeni in bonum suum : numquid non ideo quia cognovit me ? dicit Dominus.

16 Sądził sprawy ubogiego i nędzarza na swoje dobro; czy nie dlatego, że mię poznał, mówi Pan?

17 Tui vero oculi et cor ad avaritiam, et ad sanguinem innocentem fundendum, et ad calumniam, et ad cursum mali operis.

17 Ale oczy twoje i serce na chciwość i na rozlanie krwi niewinnej, i na ucisk, i na bieganie do złych uczynków.

18 Propterea hæc dicit Dominus ad Joakim, filium Josiæ, regem Juda : Non plangent eum : Væ frater ! et væ soror ! non concrepabunt ei : Væ domine ! et væ inclyte !

18 Przeto to mówi Pan do Joakima, syna Jozjasza, króla judzkiego: Nie będę go płakać: „Biada bracie!” i „Biada, siostro!” Nie będą narzekać nad nim: „Biada, panie!” i „Biada, wielmożny!”

19 Sepultura asini sepelietur, putrefactus et projectus extra portas Jerusalem.

19 Pogrzebem osła pogrzebany będzie, zgniły i wyrzucony za bramy Jeruzalem.

20 Ascende Libanum, et clama, et in Basan da vocem tuam : et clama ad transeuntes, quia contriti sunt omnes amatores tui.

20 Wstąp na Liban, a wołaj, i na Basanie podnieś głos twój, i wołaj na mimo idących, bo starci są wszyscy miłośnicy twoi.

21 Locutus sum ad te in abundantia tua, et dixisti : Non audiam : hæc est via tua ab adolescentia tua, quia non audisti vocem meam.

21 Mówiłem do ciebie w dostatku twoim, i rzekłaś: „Nie będę słuchać!” Ta jest droga twoja od młodości twej, że nie słuchałaś głosu mego.

22 Omnes pastores tuos pascet ventus, et amatores tui in captivitatem ibunt : et tunc confunderis, et erubesces ab omni malitia tua.

22 Wszystkich pasterzy twoich paść będzie wiatr, a miłośnicy twoi w niewolę pójdą; a wtedy się zawstydzisz i zasromasz się dla wszelkiej złości twojej.

23 Quæ sedes in Libano, et nidificas in cedris, quomodo congemuisti cum venissent tibi dolores, quasi dolores parturientis ?

23 Ty, która siedzisz na Libanie, a gnieździsz się na cedrach, jakżeś wzdychała, gdy na cię przyszły boleści jak boleści rodzącej?

24 Vivo ego, dicit Dominus, quia si fuerit Jechonias filius Joakim regis Juda annulus in manu dextera mea, inde evellam eum,

24 Żyję ja, mówi Pan, iż choćby był Jechoniasz, syn Joakima, króla judzkiego, pierścieniem na prawej ręce mojej, stamtąd go zerwę.

25 et dabo te in manu quærentium animam tuam, et in manu quorum tu formidas faciem, et in manu Nabuchodonosor regis Babylonis, et in manu Chaldæorum :

25 I dam cię w rękę szukających duszy twojej i w rękę tych, których twarzy ty się lękasz, i w rękę Nabuchodonozora, króla babilońskiego, i w rękę Chaldejczyków.

26 et mittam te, et matrem tuam quæ genuit te, in terram alienam, in qua nati non estis, ibique moriemini.

26 I poślę cię i matkę twą, która cię porodziła, do cudzej ziemi, gdzieście się nie rodzili, i tam pomrzecie,

27 Et in terram ad quam ipsi levant animam suam ut revertantur illuc, non revertentur.

27 a do ziemi, do której rwie się dusza ich, aby się tam wrócić, nie wrócą się.”

28 Numquid vas fictile atque contritum vir iste Jechonias ? numquid vas absque omni voluptate ? quare abjecti sunt ipse et semen ejus, et projecti in terram quam ignoraverunt ?

28 Czy naczyniem glinianym i stłuczonym jest ten mąż Jechoniasz? Czy naczyniem bez żadnego wdzięku? Czemuż odrzuceni są, on sam i potomstwo jego, i zagnani do ziemi, której nie znali?

29 Terra, terra, terra, audi sermonem Domini.

29 Ziemio, ziemio, ziemio, słuchaj mowy Pańskiej!

30 Hæc dicit Dominus : Scribe virum istum sterilem, virum qui in diebus suis non prosperabitur : nec enim erit de semine ejus vir qui sedeat super solium David, et potestatem habeat ultra in Juda.

30 To mówi Pan: „Zapisz męża tego niepłodnego, męża, któremu się nie poszczęści za dni jego; bo nie będzie z rodu jego męża, który by siedział na stolicy Dawidowej i miał dalej władzę nad Judą.”