Księga Jeremiasza, rozdział 23

1 Væ pastoribus qui disperdunt et dilacerant gregem pascuæ meæ ! dicit Dominus.

1 „Biada pasterzom, którzy gubią i rozszarpują trzodę pastwiska mego! mówi Pan.

2 Ideo hæc dicit Dominus Deus Israël ad pastores qui pascunt populum meum : Vos dispersistis gregem meum, et ejecistis eos, et non visitastis eos : ecce ego visitabo super vos malitiam studiorum vestrorum, ait Dominus.

2 Przeto to mówi Pan, Bóg Izraelów, do pasterzów, którzy pasą lud mój: Wyście rozproszyli trzodę moją i wygnaliście je, a nie nawiedzaliście ich; otóż ja nawiedzę na was złość uczynków waszych, mówi Pan.

3 Et ego congregabo reliquias gregis mei de omnibus terris ad quas ejecero eos illuc : et convertam eos ad rura sua, et crescent et multiplicabuntur.

3 Ja też zgromadzę ostatki trzody mojej ze wszystkich ziem, do których je wyrzucę, i przywrócę je na grunty ich, a rozpłodzą się i rozmnożą się.

4 Et suscitabo super eos pastores, et pascent eos : non formidabunt ultra, et non pavebunt, et nullus quæretur ex numero, dicit Dominus.

4 I postawię nad nimi pasterzów, i paść je będą; nie będą się więcej bać ani lękać, i żadnej nie będą szukać z liczby, mówi Pan.

5 Ecce dies veniunt, dicit Dominus, et suscitabo David germen justum : et regnabit rex, et sapiens erit, et faciet judicium et justitiam in terra.

5 Oto dni przychodzą, mówi Pan, i wzbudzę Dawidowi latorośl sprawiedliwą, i będzie panował jako król, i mądry będzie, i będzie czynił sąd i sprawiedliwość na ziemi.

6 In diebus illis salvabitur Juda, et Israël habitabit confidenter : et hoc est nomen quod vocabunt eum : Dominus justus noster.

6 W owe dni zbawiony będzie Juda, a Izrael bezpiecznie mieszkać będzie; a to jest imię, którym zwać go będą: Pan sprawiedliwy nasz.”

7 Propter hoc ecce dies veniunt, dicit Dominus, et non dicent ultra : Vivit Dominus, qui eduxit filios Israël de terra Ægypti,

7 Przeto, oto dni przychodzą, mówi Pan, i nie rzekną więcej: „Żyje Pan, który wywiódł synów Izraelowych z ziemi Egipskiej,”

8 sed : Vivit Dominus, qui eduxit et adduxit semen domus Israël de terra aquilonis, et de cunctis terris ad quas ejeceram eos illuc, et habitabunt in terra sua.

8 ale: „Żyje Pan, który wyprowadził i przywiódł potomstwo domu Izraelowego z ziemi północnej i ze wszystkich ziem, do których ich wyrzuciłem, i będą mieszkać w ziemi swojej.”

9 Ad prophetas : Contritum est cor meum in medio mei ; contremuerunt omnia ossa mea : factus sum quasi vir ebrius, et quasi homo madidus a vino, a facie Domini, et a facie verborum sanctorum ejus.

9 Do proroków: Skruszyło się serce moje wpośród mnie, zadrżały wszystkie kości moje, stałem się jak mąż pijany i jak człowiek napełniony winem, od oblicza Pańskiego i od oblicza słów świętych jego.

10 Quia adulteris repleta est terra, quia a facie maledictionis luxit terra, arefacta sunt arva deserti : factus est cursus eorum malus, et fortitudo eorum dissimilis.

10 Bo cudzołożnikami napełniła się ziemia; bo dla złorzeczeństwa płacze ziemia, poschły pastwiska puszczy, pęd ich zdąża do złego, a moc ich nie jest jak pierwej.

11 Propheta namque et sacerdos polluti sunt, et in domo mea inveni malum eorum, ait Dominus.

11 Bo prorok i kapłan splugawieni są, a w domu moim znalazłem złość ich, mówi Pan.

12 Idcirco via eorum erit quasi lubricum in tenebris : impellentur enim, et corruent in ea : afferam enim super eos mala, annum visitationis eorum, ait Dominus.

12 Przeto droga ich będzie jak ślizgawica w ciemności, bo się poślizną i powalą na niej; bo przywiodę na nich zło, rok nawiedzenia ich, mówi Pan.

13 Et in prophetis Samariæ vidi fatuitatem : prophetabant in Baal, et decipiebant populum meum Israël.

13 I w prorokach Samarii widziałem głupstwo: prorokowali przez Baala i zwodzili lud mój izraelski.

14 Et in prophetis Jerusalem vidi similitudinem adulterantium, et iter mendacii : et confortaverunt manus pessimorum, ut non converteretur unusquisque a malitia sua : facti sunt mihi omnes ut Sodoma, et habitatores ejus quasi Gomorrha.

14 I w prorokach Jeruzalem widziałem podobieństwo cudzołożących i drogę kłamstwa; i wzmacniali ręce złych, żeby się nie nawracali każdy od złości swej; stali mi się wszyscy jak Sodoma, a mieszkańcy jego jak Gomora.

15 Propterea hæc dicit Dominus exercituum ad prophetas : Ecce ego cibabo eos absinthio, et potabo eos felle : a prophetis enim Jerusalem egressa est pollutio super omnem terram.

15 Przeto to mówi Pan zastępów do proroków: „Oto ja nakarmię ich piołunem i napoję ich żółcią; bo od proroków jerozolimskich wyszło splugawienie na wszystką ziemię.”

16 Hæc dicit Dominus exercituum : Nolite audire verba prophetarum qui prophetant vobis, et decipiunt vos : visionem cordis sui loquuntur, non de ore Domini.

16 To mówi Pan zastępów: „Nie słuchajcie słów proroków, którzy wam prorokują a zdradzają was; widzenie serca swego mówią, nie z ust Pańskich.

17 Dicunt his qui blasphemant me : Locutus est Dominus : Pax erit vobis : et omni qui ambulat in pravitate cordis sui dixerunt : Non veniet super vos malum.

17 Mówią tym, którzy mi bluźnią: „Pan mówił: Pokój wam będzie”; i każdemu chodzącemu w przewrotności serca swego rzekli: „Nie przyjdzie na was zło.

18 Quis enim affuit in consilio Domini, et vidit, et audivit sermonem ejus ? quis consideravit verbum illius, et audivit ?

18 „Bo któż był w radzie Pańskiej, a widział i słyszał słowo jego? kto baczył na słowo jego i wysłuchał?

19 Ecce turbo Dominicæ indignationis egredietur, et tempestas erumpens super caput impiorum veniet.

19 Oto wicher Pańskiego zagniewania wyjdzie i burza wypadająca na głowę bezbożników przypadnie.

20 Non revertetur furor Domini, usque dum faciat et usque dum compleat cogitationem cordis sui : in novissimis diebus intelligetis consilium ejus.

20 Nie odwróci się zapalczywość Pańska, aż uczyni i aż wykona myśl serca swego; w ostateczne dni wyrozumiecie zamiary jego.

21 Non mittebam prophetas, et ipsi currebant : non loquebar ad eos, et ipsi prophetabant.

21 Nie posyłałem proroków, a oni biegali; nie mówiłem do nich, a oni prorokowali.

22 Si stetissent in consilio meo, et nota fecissent verba mea populo meo, avertissem utique eos a via sua mala, et a cogitationibus suis pessimis.

22 Gdyby byli stali w radzie mojej i oznajmiali słowa moje ludowi memu, zaiste odwróciłbym ich od drogi ich złej i od myśli ich złośliwych.

23 Putasne Deus e vicino ego sum, dicit Dominus, et non Deus de longe ?

23 Mniemasz, że ja jestem Bogiem z bliska, mówi Pan, a nie Bogiem z daleka?

24 Si occultabitur vir in absconditis, et ego non videbo eum ? dicit Dominus. Numquid non cælum et terram ego impleo ? dicit Dominus.

24 Czy się skryje człowiek w skrytościach, a ja go nie ujrzę? mówi Pan. Czyż nieba i ziemi ja nie napełniam? mówi Pan.

25 Audivi quæ dixerunt prophetæ prophetantes in nomine meo mendacium, atque dicentes : Somniavi, somniavi.

25 Słyszałem, co mówili prorocy, prorokujący fałsz imieniem moim i mówiący: „Śniło mi się, śniło mi się.”

26 Usquequo istud est in corde prophetarum vaticinantium mendacium, et prophetantium seductiones cordis sui ?

26 I długoż tego będzie w sercu proroków, prorokujących kłamstwo i prorokujących uwiedzenia serca swego;

27 Qui volunt facere ut obliviscatur populus meus nominis mei, propter somnia eorum quæ narrat unusquisque ad proximum suum, sicut obliti sunt patres eorum nominis mei propter Baal ?

27 którzy chcą uczynić, aby lud mój zapomniał imienia mego dla snów ich, które powiada każdy bliźniemu swemu, jak zapomnieli ojcowie ich imienia mego dla Baala?

28 Propheta qui habet somnium, narret somnium : et qui habet sermonem meum, loquatur sermonem meum vere. Quid paleis ad triticum ? dicit Dominus.

28 Prorok, który ma sen, niech opowiada sen; a który ma słowo moje, niech powiada słowo moje prawdziwie. Co plewom do pszenicy? mówi Pan.

29 Numquid non verba mea sunt quasi ignis, dicit Dominus, et quasi malleus conterens petram ?

29 Czyż słowa moje nie są jak ogień, mówi Pan, i jak młot kruszący skałę?

30 Propterea ecce ego ad prophetas, ait Dominus, qui furantur verba mea unusquisque a proximo suo.

30 Przeto oto ja na proroków, mówi Pan, którzy kradną słowa moje każdy od bliźniego swego.

31 Ecce ego ad prophetas, ait Dominus, qui assumunt linguas suas, et aiunt : Dicit Dominus.

31 Oto ja na proroków, mówi Pan, którzy biorą języki swoje i mówią: „Mówi Pan!”

32 Ecce ego ad prophetas somniantes mendacium, ait Dominus, qui narraverunt ea, et seduxerunt populum meum in mendacio suo et in miraculis suis, cum ego non misissem eos, nec mandassem eis : qui nihil profuerunt populo huic, dicit Dominus.

32 Oto ja na proroków, którym się śni kłamstwo, mówi Pan, którzy je powiadali i zwiedli lud mój kłamstwem swym i cudami swymi, gdym ja ich nie posłał ani im nie rozkazywałem, którzy nic nie pomogli ludowi temu, mówi Pan.

33 Si igitur interrogaverit te populus iste, vel propheta, aut sacerdos, dicens : Quod est onus Domini ? dices ad eos : Vos estis onus : projiciam quippe vos, dicit Dominus.

33 A tak jeśli cię zapyta ten lud albo prorok albo kapłan, mówiąc: „Co za brzemię Pańskie jest?” rzekniesz do nich: „Wyście brzemię, albowiem porzucę was, mówi Pan.”

34 Et propheta, et sacerdos, et populus qui dicit : Onus Domini : visitabo super virum illum et super domum ejus.

34 A prorok i kapłan i lud, który mówi: „Brzemię Pańskie,” nawiedzę męża owego i dom jego.

35 Hæc dicetis unusquisque ad proximum, et ad fratrem suum : Quid respondit Dominus ? et quid locutus est Dominus ?

35 To powiecie każdy do bliźniego i brata swego: „Co Pan odpowiedział? i co Pan mówił?”

36 Et onus Domini ultra non memorabitur : quia onus erit unicuique sermo suus, et pervertistis verba Dei viventis, Domini exercituum, Dei nostri.

36 A „Brzemię Pańskie” nie będzie więcej wspominane, bo brzemieniem będzie każdemu mowa jego i wywróciliście słowa Boga żyjącego, Pana zastępów, Boga naszego.

37 Hæc dices ad prophetam : Quid respondit tibi Dominus ? et quid locutus est Dominus ?

37 Tak będziesz mówił do proroka: „Co ci Pan odpowiedział, i co mówił Pan?”

38 Si autem onus Domini dixeritis, propter hoc hæc dicit Dominus : Quia dixistis sermonem istum : Onus Domini, et misi ad vos dicens : Nolite dicere : Onus Domini :

38 Lecz jeśli mówić będziecie: „Brzemię Pańskie,” dlatego to mówi Pan: „Ponieważ rzekliście to słowo „Brzemię Pańskie” a posłałem do was mówiąc: „Nie mówcie: Brzemię Pańskie,”

39 propterea ecce ego tollam vos portans, et derelinquam vos, et civitatem quam dedi vobis et patribus vestris, a facie mea :

39 przeto oto ja podźwignę was, i odrzucę od oblicza mego was i miasto, które dałem wam i ojcom waszym.

40 et dabo vos in opprobrium sempiternum, et in ignominiam æternam, quæ numquam oblivione delebitur.

40 I dam was na urąganie wiekuiste i na sromotę wieczną, która nigdy nie będzie zapomniana.”