Księga Jeremiasza, rozdział 24

1 Ostendit mihi Dominus : et ecce duo calathi pleni ficis, positi ante templum Domini, postquam transtulit Nabuchodonosor rex Babylonis Jechoniam filium Joakim, regem Juda, et principes ejus, et fabrum, et inclusorem, de Jerusalem, et adduxit eos in Babylonem.

1 Ukazał mi Pan, a oto dwa kosze pełne fig, postawione przed kościołem Pańskim, potem gdy Nabuchodonozor, król babiloński, przesiedlił Jechoniasza, syna Joakima, króla judzkiego, i książąt jego, i rzemieślników, i ślusarzy z Jeruzalem, i zawiódł ich do Babilonu.

2 Calathus unus ficus bonas habebat nimis, ut solent ficus esse primi temporis : et calathus unus ficus habebat malas nimis, quæ comedi non poterant eo quod essent malæ.

2 Kosz jeden miał figi bardzo dobre, jak bywają figi wczesne, a drugi kosz miał figi bardzo złe, których jeść nie można, przeto iż były złe.

3 Et dixit Dominus ad me : Quid tu vides, Jeremia ? Et dixi : Ficus, ficus bonas, bonas valde : et malas, malas valde, quæ comedi non possunt eo quod sint malæ.

3 I rzekł Pan do mnie: „Co ty widzisz, Jeremiaszu?” i rzekłem: „Figi, figi dobre, bardzo dobre i złe, bardzo złe, których jeść nie można, przeto iż są złe.”

4 Et factum est verbum Domini ad me, dicens :

4 I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

5 Hæc dicit Dominus Deus Israël : Sicut ficus hæ bonæ, sic cognoscam transmigrationem Juda, quam emisi de loco isto in terram Chaldæorum, in bonum.

5 „To mówi Pan, Bóg izraelski: Jak te figi dobre, tak poznam ku dobremu przesiedlonych Judy, których wypuściłem z tego miejsca do ziemi Chaldejskiej.

6 Et ponam oculos meos super eos ad placandum, et reducam eos in terram hanc : et ædificabo eos, et non destruam : et plantabo eos, et non evellam.

6 I położę oczy moje na nich ku zlitowaniu, i wrócę ich do tej ziemi, i zbuduję ich, a nie zgubię, i wszczepię ich, a nie wyrwę.

7 Et dabo eis cor ut sciant me, quia ego sum Dominus : et erunt mihi in populum, et ego ero eis in Deum, quia revertentur ad me in toto corde suo.

7 I dam im serce, aby mię znali, żem ja jest Pan; i będą mi ludem, a ja im będę Bogiem, bo się nawrócą do mnie całym sercem swoim.

8 Et sicut ficus pessimæ quæ comedi non possunt eo quod sint malæ, hæc dicit Dominus : Sic dabo Sedeciam regem Juda, et principes ejus, et reliquos de Jerusalem, qui remanserunt in urbe hac, et qui habitant in terra Ægypti.

8 A jak figi złe, których jeść nie można, przeto że są złe, to mówi Pan, tak uczynicie z Sedecjaszem królem judzkim, i książętami jego i pozostałymi z Jeruzalem, którzy zostali w tym mieście, i którzy mieszkają w ziemi Egipskiej.

9 Et dabo eos in vexationem, afflictionemque omnibus regnis terræ, in opprobrium, et in parabolam, et in proverbium, et in maledictionem in universis locis ad quæ ejeci eos.

9 I wydam ich na utrapienie i na udręczenie wszystkim królestwom ziemi, na hańbę i na przypowieść, i na przysłowie, i na przekleństwo po wszystkich miejscach, do których ich wygnałem.

10 Et mittam in eis gladium, et famem, et pestem, donec consumantur de terra quam dedi eis et patribus eorum.

10 Poślę też na nich miecz i głód i mór, aż będą wytraceni z ziemi, którą dałem im i ojcom ich.”