Księga Jeremiasza, rozdział 31

1 In tempore illo, dicit Dominus, ero Deus universis cognationibus Israël, et ipsi erunt mihi in populum.

1 „W owym czasie, mówi Pan, będę Bogiem wszystkim pokoleniom Izraelowym, a oni będą mi ludem.

2 Hæc dicit Dominus : Invenit gratiam in deserto populus qui remanserat a gladio : vadet ad requiem suam Israël.

2 To mówi Pan: Znalazł łaskę na puszczy lud, który ocalał od miecza, pójdzie do odpoczynku swego Izrael.

3 Longe Dominus apparuit mihi. Et in caritate perpetua dilexi te : ideo attraxi te, miserans.

3 „Z daleka Pan mi się ukazał.” A miłością wieczną umiłowałem cię, dlatego przyciągnąłem cię litując się.

4 Rursumque ædificabo te, et ædificaberis, virgo Israël : adhuc ornaberis tympanis tuis, et egredieris in choro ludentium.

4 I znowu zbuduję cię, i pobudujesz się, panno Izraelska! Jeszcze się przybierzesz bębnami twymi i wychodzić będziesz w tańcu bawiących się.

5 Adhuc plantabis vineas in montibus Samariæ : plantabunt plantantes, et donec tempus veniat, non vindemiabunt.

5 Jeszcze sadzić będziesz winnice na górach samaryjskich; sadzić będą sadzący, a póki czas nie przyjdzie, nie będą wina zbierać.

6 Quia erit dies in qua clamabunt custodes in monte Ephraim : Surgite, et ascendamus in Sion ad Dominum Deum nostrum.

6 Bo będzie dzień, którego wołać będą stróże na górze Efraima: „Wstańcie, a wstąpmy na Syjon do Pana, Boga naszego.”

7 Quia hæc dicit Dominus : Exsultate in lætitia, Jacob, et hinnite contra caput gentium : personate, et canite, et dicite : Salva, Domine, populum tuum, reliquias Israël.

7 Bo to mówi Pan: Radujcie się weselem nad Jakubem i wykrzykujcie ku głowie narodów. Podnoście głos, a śpiewajcie i mówcie: „Zbaw, Panie, lud twój, szczątek Izraela!”

8 Ecce ego adducam eos de terra aquilonis, et congregabo eos ab extremis terræ : inter quos erunt cæcus et claudus, prægnans et pariens simul, cœtus magnus revertentium huc.

8 Oto ja przywiodę ich z ziemi północnej, a zbiorę ich od krańców ziemi; między nimi będą razem ślepy i chromy, brzemienna i rodząca, gromada wielka wracających się tu.

9 In fletu venient, et in misericordia reducam eos : et adducam eos per torrentes aquarum in via recta, et non impingent in ea, quia factus sum Israëli pater, et Ephraim primogenitus meus est.

9 Z płaczem przyjdą, a w miłosierdziu przyprowadzę ich; i przywiodę ich przez potoki wodne drogą prostą, i nie potkną się na niej; bo stałem się Izraelowi ojcem, a Efraim jest pierworodnym moim.

10 Audite verbum Domini, gentes, et annuntiate in insulis quæ procul sunt, et dicite : Qui dispersit Israël congregabit eum, et custodiet eum sicut pastor gregem suum.

10 Słuchajcie słowa Pańskiego, narody, a opowiadajcie na wyspach, które są daleko, i mówcie: „Który rozproszył Izraela, zgromadzi go i będzie go strzegł jak pasterz trzody swej.

11 Redemit enim Dominus Jacob, et liberavit eum de manu potentioris.

11 Bo Pan odkupił Jakuba i wybawił go z ręki mocniejszego.”

12 Et venient, et laudabunt in monte Sion : et confluent ad bona Domini, super frumento, et vino, et oleo, et fœtu pecorum et armentorum : eritque anima eorum quasi hortus irriguus, et ultra non esurient.

12 I przyjdą, i chwalić będą na górze Syjon, i zbiorą się do dóbr Pańskich na zboże i na wino, i na oliwę, i na płód bydła i stada, a będzie dusza ich jak ogród nawodniony, i nie będą już więcej łaknąć.

13 Tunc lætabitur virgo in choro, juvenes et senes simul : et convertam luctum eorum in gaudium, et consolabor eos, et lætificabo a dolore suo.

13 Wtedy będzie się weseliła panna w tańcu, młodzieńcy i starcy razem; i obrócę płacz ich w wesele, i pocieszę ich, i rozweselę po smutku ich.

14 Et inebriabo animam sacerdotum pinguedine, et populus meus bonis meis adimplebitur, ait Dominus.

14 I napoję duszę kapłanów tłustością, a lud mój będzie nasycony dobrami mymi, mówi Pan.

15 Hæc dicit Dominus : Vox in excelso audita est lamentationis : luctus, et fletus Rachel plorantis filios suos, et nolentis consolari super eis, quia non sunt.

15 To mówi Pan: Głos na wysokości jest słyszany, narzekania, płaczu i żałości Racheli, płaczącej synów swoich, a nie dającej się pocieszyć nad nimi, gdyż ich nie ma.

16 Hæc dicit Dominus : Quiescat vox tua a ploratu, et oculi tui a lacrimis, quia est merces operi tuo, ait Dominus, et revertentur de terra inimici :

16 To mówi Pan: Niech ustanie głos twój od płaczu i oczy twoje od łez, bo ma zapłatę robota twoja, mówi Pan, i wrócą się z ziemi nieprzyjacielskiej.

17 et est spes novissimis tuis, ait Dominus, et revertentur filii ad terminos suos.

17 I jest nadzieja dla przyszłości twej, mówi Pan, i wrócą się synowie do granic swoich.

18 Audiens audivi Ephraim transmigrantem : Castigasti me, et eruditus sum, quasi juvenculus indomitus : converte me, et convertar, quia tu Dominus Deus meus.

18 Słyszałem, słyszałem Efraima przenoszącego się: „Ukarałeś mię, i wyćwiczony zostałem jak cielec nieukrócony. Nawróć mię, a nawrócę się; bo ty jesteś Pan, Bóg mój.

19 Postquam enim convertisti me, egi pœnitentiam : et postquam ostendisti mihi, percussi femur meum. Confusus sum, et erubui, quoniam sustinui opprobrium adolescentiæ meæ.

19 Bo skoro mię nawróciłeś, czyniłem pokutę, a skoro mi pokazałeś, uderzyłem się w biodro moje. Zawstydziłem się i zasromałem się, że noszę hańbę młodości mojej.”

20 Si filius honorabilis mihi Ephraim, si puer delicatus ! quia ex quo locutus sum de eo, adhuc recordabor ejus. Idcirco conturbata sunt viscera mea super eum : miserans miserebor ejus, ait Dominus.

20 Czy jest mi synem poczciwym Efraim, czy jest dziecięciem rozkosznym? Bo odkąd mówiłem o nim, jeszcze nań będę pamiętał. Przeto się poruszyły wnętrzności moje nad nim, litując zlituję się nad nim, mówi Pan.

21 Statue tibi speculam ; pone tibi amaritudines ; dirige cor tuum in viam rectam in qua ambulasti : revertere, virgo Israël, revertere ad civitates tuas istas.

21 Postaw sobie strażnicę, nakładź sobie gorzkości, obróć serce swe ku drodze prostej, którąś chodziła: Wróć się, panno Izraelska, wróć się do tych miast twoich!

22 Usquequo deliciis dissolveris, filia vaga ? quia creavit Dominus novum super terram : femina circumdabit virum.

22 Dokądże od rozkoszy rozpuszczać się będziesz, córko tułacza? Bo Pan stworzył nową rzecz na ziemi: niewiasta ogarnie męża.

23 Hæc dicit Dominus exercituum, Deus Israël : Adhuc dicent verbum istud in terra Juda et in urbibus ejus, cum convertero captivitatem eorum : Benedicat tibi Dominus, pulchritudo justitiæ, mons sanctus :

23 To mówi Pan zastępów, Bóg Izraelów: Jeszcze będą mówić to słowo w ziemi Judzkiej i w miastach jej, gdy przywrócę pojmanie ich: „Niechaj ci błogosławi Pan, piękno sprawiedliwości, góro święta!”

24 et habitabunt in eo Judas et omnes civitates ejus simul, agricolæ et minantes greges.

24 I będą na niej mieszkać Juda i wszystkie miasta jego wespół, oracze i pędzący trzody.

25 Quia inebriavi animam lassam, et omnem animam esurientem saturavi.

25 Bom napoił duszę skruszoną i każdą duszę łaknącą nakarmiłem.”

26 Ideo quasi de somno suscitatus sum : et vidi, et somnus meus dulcis mihi.

26 Dlatego jak ze snu ocknąłem się, i spojrzałem, a sen mój był mi słodki.

27 Ecce dies veniunt, dicit Dominus, et seminabo domum Israël et domum Juda semine hominum et semine jumentorum.

27 „Oto dni nadchodzą, mówi Pan, i zasieję dom Izraelski i dom Judzki nasieniem człowieczym i nasieniem bydła.

28 Et sicut vigilavi super eos ut evellerem, et demolirer, et dissiparem, et disperderem, et affligerem, sic vigilabo super eos ut ædificem et plantem, ait Dominus.

28 A jak czuwałem nad nimi, aby wyrywać i burzyć, i rozwalać, i tracić, i trapić, tak będę czuwał nad nimi, aby budować i sadzić, mówi Pan.

29 In diebus illis non dicent ultra : Patres comederunt uvam acerbam, et dentes filiorum obstupuerunt.

29 W owe dni nie będą więcej mówić: „Ojcowie jedli jagodę kwaśną, a zęby synów ścierpły,”

30 Sed unusquisque in iniquitate sua morietur : omnis homo qui comederit uvam acerbam, obstupescent dentes ejus.

30 ale każdy umrze w swej nieprawości; każdy człowiek, który je kwaśną jagodę, ścierpną zęby jego.

31 Ecce dies venient, dicit Dominus, et feriam domui Israël et domui Juda fœdus novum,

31 Oto dni nadchodzą, mówi Pan, i zawrę z domem Izraelskim i z domem Judzkim przymierze nowe;

32 non secundum pactum quod pepigi cum patribus eorum in die qua apprehendi manum eorum ut educerem eos de terra Ægypti, pactum quod irritum fecerunt : et ego dominatus sum eorum, dicit Dominus.

32 nie według przymierza, które z ojcami ich zawarłem w dzień, którego ująłem rękę ich, aby ich wywieść z ziemi Egipskiej, przymierze, które zgwałcili, a ja panowałem nad nimi, mówi Pan;

33 Sed hoc erit pactum quod feriam cum domo Israël post dies illos, dicit Dominus : dabo legem meam in visceribus eorum, et in corde eorum scribam eam, et ero eis in Deum, et ipsi erunt mihi in populum :

33 ale to będzie przymierze, które zawrę z domem Izraelowym po owych dniach, mówi Pan: położę zakon mój we wnętrznościach ich i na sercu ich napiszę go, i będę im Bogiem, a oni będą mi ludem.

34 et non docebit ultra vir proximum suum et vir fratrem suum, dicens : Cognosce Dominum : omnes enim cognoscent me, a minimo eorum usque ad maximum, ait Dominus : quia propitiabor iniquitati eorum, et peccati eorum non memorabor amplius.

34 I nie będzie więcej uczył mąż bliźniego swego i mąż brata swego, mówiąc: „Poznaj Pana!” - bo wszyscy poznają mnie od najmniejszego z nich aż do największego, mówi Pan; bo się zlituję nad ich nieprawością, a grzechów ich więcej nie wspomnę.

35 Hæc dicit Dominus qui dat solem in lumine diei, ordinem lunæ et stellarum in lumine noctis : qui turbat mare, et sonant fluctus ejus : Dominus exercituum nomen illi :

35 To mówi Pan, który daje słońce na światłość dnia, porządek księżyca i gwiazd na światłość nocy; który wzrusza morze, i szumią fale jego, Pan zastępów imię jego.

36 Si defecerint leges istæ coram me, dicit Dominus, tunc et semen Israël deficiet, ut non sit gens coram me cunctis diebus.

36 Jeśli ustaną te ustawy przede mną, mówi Pan, wtedy i potomstwo Izraelowe ustanie, żeby nie byli narodem przede mną po wszystkie dni.

37 Hæc dicit Dominus : Si mensurari potuerint cæli sursum, et investigari fundamenta terræ deorsum, et ego abjiciam universum semen Israël, propter omnia quæ fecerunt, dicit Dominus.

37 To mówi Pan: Jeśli mogą być zmierzone niebiosa w górze i zrozumiane podstawy ziemi na dole, i ja odrzucę wszystko potomstwo Izraelowe dla wszystkiego, co uczynili, mówi Pan.

38 Ecce dies veniunt, dicit Dominus, et ædificabitur civitas Domino, a turre Hananeel usque ad portam anguli.

38 Oto dni nadchodzą, mówi Pan, i zbudowane będzie miasto Panu od wieży Hananeela aż do bramy Narożnej.

39 Et exibit ultra norma mensuræ in conspectu ejus super collem Gareb, et circuibit Goatha,

39 I wyjdzie dalej sznur pomiaru przed pagórek Gareb, i obejdzie Goatę

40 et omnem vallem cadaverum, et cineris, et universam regionem mortis usque ad torrentem Cedron, et usque ad angulum portæ equorum orientalis, Sanctum Domini : non evelletur, et non destruetur ultra in perpetuum.

40 i wszystką dolinę trupów i popiołu i wszystką krainę śmierci aż do potoku Cedron i aż do węgła bramy Końskiej na wschód, święta to rzecz Panu: nie będzie zniszczona ani zburzona więcej na wieki.”