Pismo Święte · ks. Jakub Wujek · Biblia Sacra Vulgata

Księga Jeremiasza, rozdział 33

Język

1 Et factum est verbum Domini ad Jeremiam secundo, cum adhuc clausus esset in atrio carceris, dicens :

1 I stało się słowo Pańskie do Jeremiasza po wtóre, gdy jeszcze był zamknięty w dziedzińcu ciemnicy, mówiąc:

2 Hæc dicit Dominus, qui facturus est, et formaturus illud, et paraturus : Dominus nomen ejus :

2 „To mówi Pan, który uczyni i utworzy to i sprawi, Pan imię jego.

3 Clama ad me, et exaudiam te, et annuntiabo tibi grandia et firma quæ nescis.

3 Wołaj do mnie, a wysłucham cię i oznajmię ci wielkie i pewne rzeczy, których nie wiesz.

4 Quia hæc dicit Dominus Deus Israël ad domos urbis hujus, et ad domos regis Juda, quæ destructæ sunt, et ad munitiones, et ad gladium

4 Bo to mówi Pan, Bóg Izraelów, o domach miasta tego i o domach króla judzkiego, które są zburzone, i o basztach i o mieczu

5 venientium ut dimicent cum Chaldæis, et impleant eas cadaveribus hominum quos percussi in furore meo et in indignatione mea, abscondens faciem meam a civitate hac, propter omnem malitiam eorum :

5 tych, którzy idą, aby walczyć z Chaldejczykami i napełnić je trupami tych ludzi, których pobiłem w zapalczywości mojej i w gniewie moim, zakrywając twarz moją od miasta tego dla wszelakiej ich złości:

6 Ecce ego obducam eis cicatricem et sanitatem, et curabo eos, et revelabo illis deprecationem pacis et veritatis.

6 Oto ja zagoję bliznę i przywrócę zdrowie, i wyleczę ich, a odkryję im uproszenie pokoju i prawdy.

7 Et convertam conversionem Juda et conversionem Jerusalem, et ædificabo eos sicut a principio.

7 Wrócę też przesiedlonych Judy i przesiedlonych Jeruzalem, i pobuduję ich jak pierwej.

8 Et emundabo illos ab omni iniquitate sua in qua peccaverunt mihi, et propitius ero cunctis iniquitatibus eorum, in quibus dereliquerunt mihi et spreverunt me.

8 I oczyszczę ich od wszelakiej nieprawości ich, którą grzeszyli przeciwko mnie, i zlituję się nad wszystkimi nieprawościami ich, którymi przeciwko mnie wystąpili i wzgardzili mną.

9 Et erit mihi in nomen, et in gaudium, et in laudem, et in exsultationem cunctis gentibus terræ, quæ audierint omnia bona quæ ego facturus sum eis : et pavebunt et turbabuntur in universis bonis, et in omni pace quam ego faciam eis.

9 A będzie mi to na sławę i wesele; i chwałę, i radość u wszystkich narodów ziemi, które usłyszą wszystko dobro, które ja im uczynię; i zlękną się, i zatrwożą dla wszystkiego dobra i dla wszystkiego pokoju, który ja im uczynię.

10 Hæc dicit Dominus : Adhuc audietur in loco isto quem vos dicitis esse desertum, eo quod non sit homo nec jumentum in civitatibus Juda, et foris Jerusalem, quæ desolatæ sunt, absque homine, et absque habitatore, et absque pecore,

10 To mówi Pan: jeszcze słyszany będzie na tym miejscu (o którym wy mówicie, że jest spustoszone, tak iż nie ma człowieka ani bydlęcia, w miastach judzkich i po ulicach Jeruzalem, które są spustoszone, bez człowieka i bez mieszkańca i bez bydła)

11 vox gaudii et vox lætitiæ, vox sponsi et vox sponsæ, vox dicentium : Confitemini Domino exercituum, quoniam bonus Dominus, quoniam in æternum misericordia ejus : et portantium vota in domum Domini : reducam enim conversionem terræ sicut a principio, dicit Dominus.

11 głos wesela i głos radości, głos oblubieńca i głos oblubienicy, głos mówiących: „Wysławiajcie Pana zastępów, bo dobry Pan, bo na wieki miłosierdzie jego,” i przynoszących śluby w dom Pański; bo z powrotem przywiodę przesiedlonych ziemi jak pierwej, mówi Pan.

12 Hæc dicit Dominus exercituum : Adhuc erit in loco isto deserto, absque homine et absque jumento, et in cunctis civitatibus ejus, habitaculum pastorum accubantium gregum.

12 To mówi Pan zastępów: Jeszcze będzie na tym miejscu pustym, bez człowieka i bez bydlęcia, i we wszystkich miastach jego mieszkanie pasterzów leżącej trzody.

13 In civitatibus montuosis, et in civitatibus campestribus, et in civitatibus quæ ad austrum sunt, et in terra Benjamin, et in circuitu Jerusalem, et in civitatibus Juda, adhuc transibunt greges ad manum numerantis, ait Dominus.

13 W miastach górskich i w miastach polnych, i w miastach, które są na południu, i w ziemi Beniamina, i w okolicy Jeruzalem, i w miastach judzkich jeszcze przechodzić będą trzody pod ręką liczącego, mówi Pan.

14 Ecce dies veniunt, dicit Dominus, et suscitabo verbum bonum quod locutus sum ad domum Israël et ad domum Juda.

14 Oto dni nadchodzą, mówi Pan, a wzbudzę słowo dobre, które mówiłem do domu Izraela i do domu Judy.

15 In diebus illis et in tempore illo germinare faciam David germen justitiæ, et faciet judicium et justitiam in terra :

15 W owe dni i w owym czasie uczynię, że spłodzi Dawid płód sprawiedliwości i będzie czynił sąd i sprawiedliwość na ziemi.

16 in diebus illis salvabitur Juda, et Jerusalem habitabit confidenter : et hoc est nomen quod vocabunt eum : Dominus justus noster.

16 W owe dni będzie zbawiony Juda, a Jeruzalem mieszkać będzie bezpiecznie. A to jest imię, którym go nazwą: „Pan sprawiedliwy nasz.”

17 Quia hæc dicit Dominus : Non interibit de David vir qui sedeat super thronum domus Israël :

17 Bo to mówi Pan: Nie zginie z Dawida mąż, siedzący na stolicy domu Izraelowego.

18 et de sacerdotibus et de Levitis non interibit vir a facie mea, qui offerat holocautomata, et incendat sacrificium, et cædat victimas omnibus diebus.

18 Z kapłanów też i z Lewitów nie zginie mąż od oblicza mego, ofiarujący całopalenie, i palący obiatę i zabijający ofiarę po wszystkie dni.”

19 Et factum est verbum Domini ad Jeremiam, dicens :

19 I stało się słowo Pańskie do Jeremiasza mówiąc:

20 Hæc dicit Dominus : Si irritum potest fieri pactum meum cum die, et pactum meum cum nocte, ut non sit dies et nox in tempore suo,

20 „To mówi Pan: Jeśli może być zerwane przymierze moje z dniem i przymierze moje z nocą, żeby nie był dzień i noc czasu swego,

21 et pactum meum irritum esse poterit cum David servo meo, ut non sit ex eo filius qui regnet in throno ejus, et Levitæ et sacerdotes ministri mei.

21 będzie też mogło być zerwane przymierze moje z Dawidem, sługą moim, żeby nie było z niego syna, który by królował na stolicy jego, i Lewici i kapłani, słudzy moi.

22 Sicuti enumerari non possunt stellæ cæli, et metiri arena maris, sic multiplicabo semen David servi mei, et Levitas ministros meos.

22 Jak nie mogą być zliczone gwiazdy niebieskie ani zmierzony piasek morski, tak rozmnożę potomstwo Dawida, sługi mego, i Lewitów, służebników moich.”

23 Et factum est verbum Domini ad Jeremiam, dicens :

23 I stało się słowo Pańskie do Jeremiasza mówiąc:

24 Numquid non vidisti quid populus hic locutus sit, dicens : Duæ cognationes quas elegerat Dominus abjectæ sunt ? et populum meum despexerunt, eo quod non sit ultra gens coram eis.

24 „Czy nie widziałeś, co ten lud mówił: „Dwa rody, które był obrał Pan, są odrzucone,” i ludem moim wzgardzili dlatego że nie ma więcej narodu przed nimi?

25 Hæc dicit Dominus : Si pactum meum inter diem et noctem, et leges cælo et terræ non posui,

25 To mówi Pan: Jeśli przymierza mego z dniem i nocą, i praw niebu i ziemi nie ustanowiłem,

26 equidem et semen Jacob et David servi mei projiciam, ut non assumam de semine ejus principes seminis Abraham, Isaac, et Jacob : reducam enim conversionem eorum, et miserebor eis.

26 zaiste i potomstwo Jakubowe i Dawida, sługi mego, odrzucę, żeby nie brać z rodu Abrahama, Izaaka i Jakuba; bo wrócę przesiedlonych ich i zlituję się nad nimi.”

Łacina: Biblia Sacra Vulgata (1592). Polski: Biblia Wujka (1599 (éd. révisée 1962)).

Cała Biblia bez internetu, z zakładką i zaznaczonymi wersetami: Biblia katolicka w aplikacji.