Księga Jeremiasza, rozdział 34

1 Verbum quod factum est ad Jeremiam a Domino quando Nabuchodonosor rex Babylonis, et omnis exercitus ejus, universaque regna terræ quæ erant sub potestate manus ejus, et omnes populi, bellabant contra Jerusalem, et contra omnes urbes ejus, dicens :

1 Słowo, które się stało do Jeremiasza od Pana, gdy Nabuchodonozor, król babiloński, i wszystko wojsko jego, i wszystkie królestwa ziemi, które były pod władzą ręki jego, i wszystkie narody walczyły przeciwko Jeruzalem i przeciwko wszystkim miastom jego, mówiąc:

2 Hæc dicit Dominus Deus Israël : Vade, et loquere ad Sedeciam regem Juda, et dices ad eum : Hæc dicit Dominus : Ecce ego tradam civitatem hanc in manus regis Babylonis, et succendet eam igni :

2 „To mówi Pan, Bóg izraelski: Idź, a mów do Sedecjasza, króla judzkiego, i powiesz do niego: To mówi Pan: Oto ja dam to miasto w ręce króla babilońskiego, i spali je ogniem.

3 et tu non effugies de manu ejus, sed comprehensione capieris, et in manu ejus traderis : et oculi tui oculos regis Babylonis videbunt, et os ejus cum ore tuo loquetur, et Babylonem introibis.

3 I ty nie ujdziesz ręki jego, ale pojmaniem pojmany będziesz i w rękę jego wydany będziesz, a oczy twoje ujrzą króla babilońskiego, i usta jego z ustami twymi mówić będą, i przyjdziesz do Babilonu.

4 Attamen audi verbum Domini, Sedecia, rex Juda : Hæc dicit Dominus ad te : Non morieris in gladio,

4 Wszakże słuchaj słowa Pańskiego, Sedecjaszu, królu judzki! To mówi Pan do ciebie: Nie umrzesz od miecza,

5 sed in pace morieris : et secundum combustiones patrum tuorum, regum priorum qui fuerunt ante te, sic comburent te : et : Væ domine, plangent te : quia verbum ego locutus sum, dicit Dominus.

5 ale w pokoju umrzesz, i wedle spalenia ojców twoich pierwszych, którzy byli przed tobą, tak ciebie spalą, i „Biada, panie!” będą cię płakać; bo ja rzekłem słowo, mówi Pan.”

6 Et locutus est Jeremias propheta ad Sedeciam regem Juda universa verba hæc in Jerusalem.

6 I powiedział Jeremiasz prorok do Sedecjasza, króla judzkiego, wszystkie te słowa w Jeruzalem.

7 Et exercitus regis Babylonis pugnabat contra Jerusalem, et contra omnes civitates Juda quæ reliquæ erant, contra Lachis et contra Azecha : hæ enim supererant de civitatibus Juda, urbes munitæ.

7 A wojsko króla babilońskiego walczyło przeciw Jeruzalem i przeciw wszystkim miastom judzkim, które były pozostały, przeciw Lachis i przeciw Azecha, bo te zostały były z miast judzkich miasta obronne.

8 Verbum quod factum est ad Jeremiam a Domino, postquam percussit rex Sedecias fœdus cum omni populo in Jerusalem, prædicans

8 Słowo, które się stało do Jeremiasza od Pana, po przymierzu, jakie uczynił król Sedecjasz z wszystkim ludem w Jeruzalem, ogłaszając,

9 ut dimitteret unusquisque servum suum et unusquisque ancillam suam, Hebræum et Hebræam, liberos, et nequaquam dominarentur eis, id est, in Judæo et fratre suo.

9 aby każdy wypuścił wolno niewolnika swego i każdy niewolnicę swoją, Hebrajczyka i Hebrajkę, i żeby nie panował nad nimi, to jest nad Żydem i nad bratem swoim.

10 Audierunt ergo omnes principes et universus populus qui inierant pactum ut dimitteret unusquisque servum suum et unusquisque ancillam suam liberos, et ultra non dominarentur eis : audierunt igitur, et dimiserunt.

10 A tak usłuchali wszyscy książęta i wszystek lud, którzy uczynili przymierze, aby puścił każdy niewolnika swego i każdy niewolnicę swą wolno, ażeby dalej nie panowali nad nimi; a tak usłuchali i wypuścili ich.

11 Et conversi sunt deinceps : et retraxerunt servos et ancillas suas quos dimiserant liberos, et subjugaverunt in famulos et famulas.

11 Lecz potem odmienili się i wzięli znowu niewolników i niewolnice swe, których byli wolno wypuścili, i zrobili ich przemocą niewolnikami i niewolnicami.

12 Et factum est verbum Domini ad Jeremiam a Domino, dicens :

12 I stało się słowo Pańskie do Jeremiasza od Pana, mówiąc:

13 Hæc dicit Dominus Deus Israël : Ego percussi fœdus cum patribus vestris in die qua eduxi eos de terra Ægypti, de domo servitutis, dicens :

13 „To mówi Pan, Bóg Izraelów: Ja zawarłem przymierze z ojcami waszymi w dzień, którego ich wywiodłem z ziemi Egipskiej, z domu niewoli, mówiąc:

14 Cum completi fuerint septem anni, dimittat unusquisque fratrem suum Hebræum, qui venditus est ei : et serviet tibi sex annis, et dimittes eum a te liberum : et non audierunt patres vestri me, nec inclinaverunt aurem suam.

14 „Gdy się skończy siedem lat, niech wypuści każdy brata swego Hebrajczyka, którego mu sprzedano, i będzie tobie służył sześć lat, i wypuścisz go wolno od siebie.” I nie słuchali mnie ojcowie wasi, ani nie nakłonili ucha swego.

15 Et conversi estis vos hodie, et fecistis quod rectum est in oculis meis, ut prædicaretis libertatem unusquisque ad amicum suum : et inistis pactum in conspectu meo, in domo in qua invocatum est nomen meum super eam :

15 I nawróciliście się wy dzisiaj, i uczyniliście prawość przed oczyma mymi, ogłaszając wolność każdy bliźniemu swemu, i zawarliście przymierze przed oczyma mymi w domu, w którym wzywano imienia mego nad nim.

16 et reversi estis, et commaculastis nomen meum, et reduxistis unusquisque servum suum et unusquisque ancillam suam quos dimiseratis ut essent liberi et suæ potestatis, et subjugastis eos ut sint vobis servi et ancillæ.

16 Ale odwróciliście się i splugawiliście imię moje, pobraliście znowu każdy niewolnika swego i każdy niewolnicę swą, których puściliście byli, aby wolnymi i w swej mocy byli; i zniewoliliście ich, aby wam byli niewolnikami i niewolnicami.

17 Propterea hæc dicit Dominus : Vos non audistis me, ut prædicaretis libertatem unusquisque fratri suo et unusquisque amico suo : ecce ego prædico vobis libertatem, ait Dominus, ad gladium, ad pestem, et ad famem, et dabo vos in commotionem cunctis regnis terræ.

17 Przeto to mówi Pan: Wyście mnie nie usłuchali, aby ogłosić wolność każdy bratu swemu i każdy bliźniemu swemu; otóż ja wam ogłaszam wolność, mówi Pan, do miecza, do moru i do głodu, i dam was na szarpanie wszystkim królestwom ziemi.

18 Et dabo viros qui prævaricantur fœdus meum, et non observaverunt verba fœderis quibus assensi sunt in conspectu meo, vitulum quem conciderunt in duas partes, et transierunt inter divisiones ejus,

18 I dam mężów, którzy przestępują przymierze moje i nie strzegli słów przymierza, na które zgodzili się przed oczyma mymi, gdy rozcięli cielca na dwie części i chodzili między częściami jego:

19 principes Juda et principes Jerusalem, eunuchi et sacerdotes, et omnis populus terræ, qui transierunt inter divisiones vituli :

19 książąt judzkich i książąt jerozolimskich, trzebieńców i kapłanów i wszystek lud ziemi, którzy chodzili między częściami cielca,

20 et dabo eos in manus inimicorum suorum, et in manus quærentium animam eorum, et erit morticinum eorum in escam volatilibus cæli et bestiis terræ.

20 i dam ich w rękę nieprzyjaciół ich i w ręce szukających duszy ich; i będą trupy ich na żer ptactwu powietrznemu i zwierzowi ziemnemu.

21 Et Sedeciam regem Juda, et principes ejus, dabo in manus inimicorum suorum, et in manus quærentium animas eorum, et in manus exercituum regis Babylonis, qui recesserunt a vobis.

21 I Sedecjasza, króla judzkiego, i książąt jego dam w rękę nieprzyjaciół ich i w ręce szukających duszy ich, i w ręce rycerstwa króla babilońskiego, którzy odstąpili od was.

22 Ecce ego præcipio, dicit Dominus, et reducam eos in civitatem hanc, et præliabuntur adversus eam, et capient eam, et incendent igni : et civitates Juda dabo in solitudinem, eo quod non sit habitator.

22 Oto ja rozkazuję, mówi Pan, i przywiodę ich do miasta tego, i będą walczyć przeciw niemu, i zdobędą je, i spalą ogniem; a miasta judzkie uczynię pustynią, dlatego że nie ma mieszkańców.”