Księga Jeremiasza, rozdział 48

1 Ad Moab. Hæc dicit Dominus exercituum, Deus Israël : Væ super Nabo, quoniam vastata est, et confusa ! capta est Cariathaim, confusa est fortis, et tremuit.

1 Do Moabu to mówi Pan zastępów, Bóg Izraelów: „Biada nad Nabo, bo zburzony jest i zawstydzony; wzięto Kariataim, zawstydzony jest mocny i zadrżał.

2 Non est ultra exsultatio in Moab contra Hesebon : cogitaverunt malum : Venite, et disperdamus eam de gente. Ergo silens conticesces, sequeturque te gladius.

2 Nie masz więcej radości w Moabie, przeciw Hesebonowi umyślili zło: „Pójdźcie, a wytraćmy go z narodu!” Przeto milcząc umilkniesz, a pójdzie miecz za tobą.

3 Vox clamoris de Oronaim, vastitas et contritio magna.

3 Głos wołania z Oronaim, spustoszenie i zburzenie wielkie.

4 Contrita est Moab : annuntiate clamorem parvulis ejus.

4 Potłuczono Moaba, opowiedzcie wołanie maluczkim jego.

5 Per ascensum enim Luith plorans ascendet in fletu, quoniam in descensu Oronaim hostes ululatum contritionis audierunt.

5 Bo wstępem Luit płacząc wstąpi z płaczem; bo na zstępowaniu Oronaim nieprzyjaciele krzyk skruszenia usłyszeli:

6 Fugite, salvate animas vestras, et eritis quasi myricæ in deserto :

6 „Uciekajcie, wybawcie dusze wasze, a będziecie jak wrzos na puszczy!”

7 pro eo enim quod habuisti fiduciam in munitionibus tuis et in thesauris tuis, tu quoque capieris : et ibit Chamos in transmigrationem, sacerdotes ejus et principes ejus simul.

7 Bo dlatego, że miałeś ufanie w obronach twoich i w skarbach twoich, ty też zdobyty będziesz; i pójdzie Chamos na przesiedlenie, kapłani jego i książęta jego razem.

8 Et veniet prædo ad omnem urbem, et urbs nulla salvabitur : et peribunt valles, et dissipabuntur campestria, quoniam dixit Dominus :

8 I przyjdzie zbójca do każdego miasta, a żadne miasto nie ujdzie; i zginą doliny, i rozrzucone będą pola, bo Pan powiedział.

9 Date florem Moab, quia florens egredietur : et civitates ejus desertæ erunt, et inhabitabiles.

9 Dajcie kwiat Moabowi, bo kwitnąc wyjdzie, a miasta jego będą puste i niemieszkalne.

10 Maledictus qui facit opus Domini fraudulenter, et maledictus qui prohibet gladium suum a sanguine.

10 Przeklęty, kto spełnia dzieło Pańskie zdradliwie, i przeklęty, kto miecz swój hamuje od krwi!

11 Fertilis fuit Moab ab adolescentia sua, et requievit in fæcibus suis : nec transfusus est de vase in vas, et in transmigrationem non abiit : idcirco permansit gustus ejus in eo, et odor ejus non est immutatus.

11 Płodny był Moab od młodości swej i odpoczywał na drożdżach swoich, a nie przelewano go z naczynia do naczynia, i nie chodził na wygnanie; przeto smak jego pozostał w nim i zapach jego się nie zmienił.

12 Propterea ecce dies veniunt, dicit Dominus, et mittam ei ordinatores et stratores laguncularum : et sternent eum, et vasa ejus exhaurient, et lagunculas eorum collident.

12 Dlatego oto dni nadchodzą, mówi Pan, i poślę mu porządkujących i pokładających łagwice, i położą go, a naczynia jego wypróżnią i łagwice ich potłuką.

13 Et confundetur Moab a Chamos sicut confusa est domus Israël a Bethel, in qua habebat fiduciam.

13 I zawstydzony będzie Moab od Chamosa, jak zawstydzony został dom Izraelski od Betelu, w którym ufność pokładał.

14 Quomodo dicitis : Fortes sumus, et viri robusti ad præliandum ?

14 Jak możecie mówić: „Mocni jesteśmy i mężowie dzielni do boju?”

15 Vastata est Moab, et civitates illius succiderunt, et electi juvenes ejus descenderunt in occisionem, ait Rex : Dominus exercituum nomen ejus.

15 Spustoszony jest Moab i miasta jego zburzone, a doborowi młodzieńcy jego poszli na zabicie, mówi król, Pan zastępów imię jego.

16 Prope est interitus Moab ut veniat, et malum ejus velociter accurret nimis.

16 Blisko jest, że przyjdzie zguba Moabu, a zło jego przybiegnie bardzo prędko.

17 Consolamini eum, omnes qui estis in circuitu ejus : et universi qui scitis nomen ejus, dicite : Quomodo confracta est virga fortis, baculus gloriosus ?

17 Pocieszajcie go wszyscy, którzyście wokoło niego, a wszyscy, którzy znacie imię jego, mówcie: „Jakże się złamała laska mocna, kij chwalebny?”

18 Descende de gloria, et sede in siti, habitatio filiæ Dibon, quoniam vastator Moab ascendit ad te : dissipavit munitiones tuas.

18 Zstąp z chwały, a usiądź na suchej ziemi, mieszkanie córki Dibon! bo burzyciel Moabu ciągnie do ciebie, niszczy obrony twoje.

19 In via sta, et prospice, habitatio Aroër : interroga fugientem, et ei qui evasit dic : Quid accidit ?

19 Na drodze stań, a wyglądaj, mieszkanie Aroeru! Pytaj uciekającego, a tego, który uszedł, pytaj: „Cóż się stało?”

20 Confusus est Moab, quoniam victus est. Ululate, et clamate : annuntiate in Arnon, quoniam vastata est Moab,

20 Zawstydzony jest Moab, że go zwyciężono. Zawodźcie i krzyczcie, opowiadajcie w Arnon, że zburzony Moab!

21 et judicium venit ad terram campestrem, super Helon, et super Jasa, et super Mephaath,

21 I sąd przyszedł na ziemię polną: na Helon i na Jasę, i na Mefaat,

22 et super Dibon, et super Nabo, et super domum Deblathaim,

22 i na Dibon, i na Nabo, i na dom Deblataim

23 et super Cariathaim, et super Bethgamul, et super Bethmaon,

23 i na Kariataim, i na Betgamul, i na Betmaon,

24 et super Carioth, et super Bosra, et super omnes civitates terræ Moab, quæ longe et quæ prope sunt.

24 i na Kariot, i na Bosrę, i na wszystkie miasta ziemi Moab, które daleko i które blisko są.

25 Abscissum est cornu Moab, et brachium ejus contritum est, ait Dominus.

25 Odcięto róg Moabowi i ramię jego strzaskano, mówi Pan.

26 Inebriate eum, quoniam contra Dominum erectus est : et allidet manum Moab in vomitu suo, et erit in derisum etiam ipse.

26 Upójcie go, bo się przeciw Panu podniósł! I potrąci Moab ręką o wymioty swoje, i będzie na pośmiech on także.

27 Fuit enim in derisum tibi Israël : quasi inter fures reperisses eum : propter verba ergo tua quæ adversum illum locutus es, captivus duceris.

27 Bo Izrael był tobie pośmiewiskiem, jakbyś go między złodziejami zastał; tak więc dla słów twoich, któreś przeciw niemu mówił, powiodą cię jako jeńca.

28 Relinquite civitates, et habitate in petra, habitatores Moab : et estote quasi columba nidificans in summo ore foraminis.

28 Opuszczajcie miasta, a mieszkajcie na skale, mieszkańcy Moabu, a bądźcie jak gołębica która się gnieździ przy samym kraju rozpadliny.

29 Audivimus superbiam Moab : superbus est valde : sublimitatem ejus, et arrogantiam, et superbiam, et altitudinem cordis ejus.

29 Słyszeliśmy o pysze Moabu, pyszny jest bardzo, o wysokości jego i hardości, i pysze, i wyniosłym sercu jego.

30 Ego scio, ait Dominus, jactantiam ejus, et quod non sit juxta eam virtus ejus, nec juxta quod poterat conata sit facere.

30 Ja znam, mówi Pan, chełpliwość jego, i że nie jest wedle niej siła jego, a więcej usiłował czynić niż potrafił.

31 Ideo super Moab ejulabo, et ad Moab universam clamabo, ad viros muri fictilis lamentantes :

31 Dlatego nad Moabem narzekać będę i do całego Moabu wołać będę, do mężów muru ceglanego lamentujących.

32 de planctu Jazer plorabo tibi, vinea Sabama. Propagines tuæ transierunt mare ; usque ad mare Jazer pervenerunt : super messem tuam et vindemiam tuam prædo irruit.

32 Płaczem o Jazer płakać cię będę, winnico Sabamy! Latorośle twoje przeszły za morze, aż do morza Jazeru doszły; na żniwo twoje i na zbieranie wina twego zbójca napadł.

33 Ablata est lætitia et exsultatio de Carmelo et de terra Moab, et vinum de torcularibus sustuli : nequaquam calcator uvæ solitum celeuma cantabit.

33 Odjęte jest wesele i radość z Karmelu i z ziemi Moab, i wino z pras usunąłem, a tłoczący wino nie będzie zwykłej pobudki śpiewał.

34 De clamore Hesebon usque Eleale et Jasa, dederunt vocem suam ; a Segor usque ad Oronaim, vitula conternante : aquæ quoque Nemrim pessimæ erunt.

34 Od wołania Hesebonu aż do Eleale i Jasy podnieśli głos swój, od Segoru aż do Oronaim, cielicy trzecioletniej; wody też Nemrim bardzo złe będą.

35 Et auferam de Moab, ait Dominus, offerentem in excelsis, et sacrificantem diis ejus.

35 I odejmę z Moabu, mówi Pan, ofiarującego na wyżynach i ofiarującego bogom swoim.

36 Propterea cor meum ad Moab quasi tibiæ resonabit, et cor meum ad viros muri fictilis dabit sonitum tibiarum : quia plus fecit quam potuit, idcirco perierunt.

36 Przeto serce moje nad Moabem jako flet jęczeć będzie; serce też moje nad mężami muru ceglanego wypuści głos fletu; bo więcej czynił, niźli mógł, przeto zginęli.

37 Omne enim caput calvitium, et omnis barba rasa erit : in cunctis manibus colligatio, et super omne dorsum cilicium :

37 Bo każda głowa łysa, a każda broda ogolona będzie; na wszystkich rękach więzy, a na każdym grzbiecie włosiennica.

38 super omnia tecta Moab, et in plateis ejus, omnis planctus : quoniam contrivi Moab sicut vas inutile, ait Dominus.

38 Po wszystkich dachach Moabu i po ulicach jego nic, tylko narzekanie; bo skruszyłem Moab jak naczynie nieużyteczne, mówi Pan.

39 Quomodo victa est, et ululaverunt ? quomodo dejecit cervicem Moab, et confusus est ? eritque Moab in derisum, et in exemplum omnibus in circuitu suo.

39 Jakże zwyciężony jest! i krzyczeli. Jakże spuścił szyję Moab i zawstydził się! I będzie Moab pośmiewiskiem i przykładem dla wszystkich wokoło niego.

40 Hæc dicit Dominus : Ecce quasi aquila volabit, et extendet alas suas ad Moab.

40 To mówi Pan: Oto jak orzeł przyleci i wyciągnie skrzydła swe na Moab.

41 Capta est Carioth, et munitiones comprehensæ sunt : et erit cor fortium Moab in die illa sicut cor mulieris parturientis,

41 Wzięto Kariot i zamki pobrano; a będzie serce mocarzów Moabu owego dnia jak serce niewiasty rodzącej.

42 et cessabit Moab esse populus, quoniam contra Dominum gloriatus est.

42 I przestanie Moab być ludem, bo się przeciw Panu chełpił.

43 Pavor, et fovea, et laqueus super te, o habitator Moab, dicit Dominus.

43 Strach i dół i sidło na ciebie, o mieszkańcu Moabu! mówi Pan.

44 Qui fugerit a facie pavoris cadet in foveam, et qui conscenderit de fovea capietur laqueo : adducam enim super Moab annum visitationis eorum, ait Dominus.

44 Kto ucieknie przed strachem, wpadnie do dołu, a kto wylezie z dołu, pojmany będzie sidłem; bo przywiodę na Moab rok nawiedzenia ich, mówi Pan.

45 In umbra Hesebon steterunt de laqueo fugientes, quia ignis egressus est de Hesebon, et flamma de medio Seon : et devorabit partem Moab, et verticem filiorum tumultus.

45 W cieniu Hesebonu stanęli uciekający z sidła; bo ogień wyszedł z Hesebonu, a płomień ze środka Seona, i pożre część Moabu i wierzch synów rozruchu.

46 Væ tibi, Moab : periisti, popule Chamos, quia comprehensi sunt filii tui et filiæ tuæ in captivitatem.

46 Biada tobie, Moabie! zginąłeś, ludu Chamosa! bo zabrano synów twoich i córki twoje w niewolę.

47 Et convertam captivitatem Moab in novissimis diebus, ait Dominus. Hucusque judicia Moab.

47 I wrócę pojmane Moabu w ostateczne dni, mówi Pan.” Dotąd sądy nad Moabem.