Księga Jeremiasza, rozdział 49

1 Ad filios Ammon. Hæc dicit Dominus : Numquid non filii sunt Israël, aut hæres non est ei ? cur igitur hæreditate possedit Melchom Gad, et populus ejus in urbibus ejus habitavit ?

1 Do synów Ammona. To mówi Pan: „Czyż nie ma synów Izrael? albo dziedzica nie ma u niego? Czemuż tedy Melchom dziedzictwem posiadł Gada, a lud jego w miastach jego mieszkał?

2 Ideo ecce dies veniunt, dicit Dominus, et auditum faciam super Rabbath filiorum Ammon fremitum prælii, et erit in tumultum dissipata, filiæque ejus igni succendentur, et possidebit Israël possessores suos, ait Dominus.

2 Przeto oto dni nadchodzą, mówi Pan, i dam słyszeć nad Rabbat synów Ammona zgiełk bitwy i będzie w kupę gruzów rozwalona, a córki jej ogniem będą spalone, i posiądzie Izrael dzierżawców swoich mówi Pan.

3 Ulula, Hesebon, quoniam vastata est Hai ; clamate, filiæ Rabbath : accingite vos ciliciis, plangite et circuite per sepes, quoniam Melchom in transmigrationem ducetur, sacerdotes ejus et principes ejus simul.

3 Zawyj Hesebonie, bo jest zburzone Haj! Krzyczcie, córki Rabbat, przepaszcie się włosiennicami, narzekajcie i chodźcie około płotów; bo Melchom będzie zaprowadzony na wygnanie, kapłani jego i książęta jego razem.

4 Quid gloriaris in vallibus ? defluxit vallis tua, filia delicata, quæ confidebas in thesauris tuis, et dicebas : Quis veniet ad me ?

4 Co się przechwalasz dolinami? Spłynęła dolina twoja, córko pieszczona, któraś ufała w skarbach twoich i mówiłaś: „Któż przyjdzie do mnie?”

5 Ecce ego inducam super te terrorem, ait Dominus Deus exercituum, ab omnibus qui sunt in circuitu tuo : et dispergemini singuli a conspectu vestro, nec erit qui congreget fugientes.

5 Oto ja przywiodę na cię strach, mówi Pan, Bóg zastępów, od wszystkich, którzy są wokoło ciebie, i rozproszycie się, każdy od oczu waszych, a nie będzie, kto by zebrał uciekających.

6 Et post hæc reverti faciam captivos filiorum Ammon, ait Dominus.

6 A potem każę się wrócić więźniom synów Ammona, mówi Pan.”

7 Ad Idumæam. Hæc dicit Dominus exercituum : Numquid non ultra est sapientia in Theman ? periit consilium a filiis ; inutilis facta est sapientia eorum.

7 Do Idumei. To mówi Pan zastępów: „Czyż nie ma więcej mądrości w Temanie? Zginęła rada od synów, niepożyteczna się stała mądrość ich.

8 Fugite, et terga vertite ; descendite in voraginem, habitatores Dedan : quoniam perditionem Esau adduxi super eum, tempus visitationis ejus.

8 Uciekajcie, uchodźcie, zstępujcie w parowy, mieszkańcy Dedanu, bo zatracenie Ezawa przywiodłem nań, czas nawiedzenia jego.

9 Si vindemiatores venissent super te, non reliquissent racemum : si fures in nocte rapuissent quod sufficeret sibi.

9 Gdyby byli przyszli na ciebie ci, co zbierają wino, nie zostawiliby byli grona; gdyby złodzieje w nocy, porwaliby byli, ażby im starczyło.

10 Ego vero discooperui Esau : revelavi abscondita ejus, et celari non poterit : vastatum est semen ejus, et fratres ejus, et vicini ejus, et non erit.

10 Lecz ja obnażyłem Ezawa, odkryłem kryjówki jego, i skryć się nie będzie mógł; spustoszono potomstwo jego i braci jego i sąsiadów jego, i nie będzie go więcej.

11 Relinque pupillos tuos : ego faciam eos vivere : et viduæ tuæ in me sperabunt.

11 Zostaw sieroty twoje, ja je żywić będę, a wdowy twoje we mnie nadzieję mieć będą.

12 Quia hæc dicit Dominus : Ecce quibus non erat judicium ut biberent calicem, bibentes bibent : et tu, quasi innocens relinqueris ? non eris innocens, sed bibens bibes.

12 Bo to mówi Pan: Oto, którym nie było sądzone, aby pili kielich, pić będą musieli; a ty jak niewinny zostaniesz? Nie będziesz niewinny, ale pić będziesz musiał.

13 Quia per memetipsum juravi, dicit Dominus, quod in solitudinem, et in opprobrium, et in desertum, et in maledictionem erit Bosra, et omnes civitates ejus erunt in solitudines sempiternas.

13 Bo przysiągłem na samego siebie, mówi Pan, iż spustoszeniem i hańbą, i pustynią, i przekleństwem będzie Bosra, i wszystkie miasta jej będą pustyniami wiecznymi.”

14 Auditum audivi a Domino, et legatus ad gentes missus est : Congregamini, et venite contra eam, et consurgamus in prælium.

14 Słyszałem wieść od Pana, i poseł do narodów posłany jest: „Zbierajcie się i pójdźcie na nią i powstańmy do boju!

15 Ecce enim parvulum dedi te in gentibus, contemptibilem inter homines.

15 Bo oto małym uczyniłem cię między narodami, wzgardzonym między ludźmi.

16 Arrogantia tua decepit te, et superbia cordis tui, qui habitas in cavernis petræ, et apprehendere niteris altitudinem collis : cum exaltaveris quasi aquila nidum tuum, inde detraham te, dicit Dominus.

16 Hardość twoja uwiodła cię i pycha serca twego, bo mieszkasz w jaskiniach skały, a usiłujesz osiągnąć szczyt pagórka; choćbyś założył wysoko jak orzeł gniazdo twoje, stamtąd cię ściągnę, mówi Pan.

17 Et erit Idumæa deserta : omnis qui transibit per eam stupebit, et sibilabit super omnes plagas ejus.

17 I będzie Idumea pusta, każdy, kto będzie przechodził przez nią, zadziwi się i świstać będzie na wszystkie jej klęski.

18 Sicut subversa est Sodoma et Gomorrha, et vicinæ ejus, ait Dominus : non habitabit ibi vir, et non incolet eam filius hominis.

18 Jak wywrócona została Sodoma i Gomora i pobliskie jej miasta, mówi Pan, nie będzie tam mieszkał mąż ani nie będzie w niej przebywał syn człowieczy.

19 Ecce quasi leo ascendet de superbia Jordanis ad pulchritudinem robustam, quia subito currere faciam eum ad illam. Et quis erit electus, quem præponam ei ? quis enim similis mei ? et quis sustinebit me ? et quis est iste pastor, qui resistat vultui meo ?

19 Oto jak lew wystąpi z przepychu Jordanu do cudności mocnej; bo sprawię, że wnet pobiegnie do niej. A któż będzie wybrany, którego przełożę nad nią? Bo kto mnie podobny? i kto mi się oprze? i który to jest pasterz, co by się sprzeciwił obliczu mojemu?

20 Propterea audite consilium Domini quod iniit de Edom, et cogitationes ejus quas cogitavit de habitatoribus Theman : si non dejecerint eos parvuli gregis, nisi dissipaverint cum eis habitaculum eorum.

20 Przeto posłuchajcie zamiaru Pańskiego, który ułożył przeciw Edomowi, i zamysłów jego, które umyślił przeciw mieszkańcom Temanu: Zaprawdę, zrzucą ich malutcy z trzody, rozproszą z nimi mieszkania ich.

21 A voce ruinæ eorum commota est terra ; clamor in mari Rubro auditus est vocis ejus.

21 Od trzasku upadku ich wzruszyła się ziemia, wołanie głosu jego aż na Morzu Czerwonym słyszano.

22 Ecce quasi aquila ascendet, et avolabit, et expandet alas suas super Bosran : et erit cor fortium Idumææ in die illa quasi cor mulieris parturientis.

22 Oto jak orzeł wzbije się i odleci, a rozciągnie skrzydła swe nad Bosrą, i będzie serce mocarzów Idumei owego dnia jak serce niewiasty rodzącej.

23 Ad Damascum. Confusa est Emath et Arphad, quia auditum pessimum audierunt : turbati sunt in mari ; præ sollicitudine quiescere non potuit.

23 Do Damaszku. Zawstydził się Emat i Arfad, bo złą bardzo nowinę usłyszeli; strwożyli się jak na morzu, dla troski uspokoić się nie mógł.

24 Dissoluta est Damascus, versa est in fugam : tremor apprehendit eam, angustia et dolores tenuerunt eam quasi parturientem.

24 Osłabł Damaszek, rzucił się w ucieczkę, strach go ogarnął, ucisk i boleści pojmały go jak rodzącą.

25 Quomodo dereliquerunt civitatem laudabilem, urbem lætitiæ ?

25 Jakże opuścili miasto chwalebne, miasto wesołe?

26 Ideo cadent juvenes ejus in plateis ejus, et omnes viri prælii conticescent in die illa, ait Dominus exercituum.

26 Przeto polegną młodzieńcy jego na ulicach jego, a wszyscy mężowie wojenni umilkną dnia owego, mówi Pan zastępów.

27 Et succendam ignem in muro Damasci, et devorabit mœnia Benadad.

27 I zapalę ogień na murze Damaszku, i pożre mury Benadada.

28 Ad Cedar, et ad regna Asor, quæ percussit Nabuchodonosor rex Babylonis. Hæc dicit Dominus : Surgite, et ascendite ad Cedar, et vastate filios orientis.

28 Na Kedar i na królestwa Asor, które pobił Nabuchodonozor, król babiloński. To mówi Pan: „Wstańcie, a idźcie na Kedar i spustoszcie synów Wschodu!

29 Tabernacula eorum, et greges eorum capient : pelles eorum, et omnia vasa eorum, et camelos eorum tollent sibi, et vocabunt super eos formidinem in circuitu.

29 Namioty ich i trzody ich zabiorą, skóry ich i wszystkie naczynia ich i wielbłądy ich wezmą sobie, i zwołają na nich strach w okolicy.

30 Fugite, abite vehementer, in voraginibus sedete, qui habitatis Asor, ait Dominus : iniit enim contra vos Nabuchodonosor rex Babylonis consilium, et cogitavit adversum vos cogitationes.

30 Uciekajcie, biegnijcie w skok, w głębokości siedźcie, którzy mieszkacie w Asor, mówi Pan; bo Nabuchodonozor, król babiloński, uradził przeciw wam radę i umyślił przeciw wam myśli.

31 Consurgite, et ascendite ad gentem quietam, et habitantem confidenter, ait Dominus : non ostia, nec vectes eis : soli habitant.

31 Wstańcie, a idźcie do narodu spokojnego i mieszkającego bezpiecznie, mówi Pan; nie ma wrót ani zawory u nich, sami mieszkają.

32 Et erunt cameli eorum in direptionem, et multitudo jumentorum in prædam : et dispergam eos in omnem ventum, qui sunt attonsi in comam, et ex omni confinio eorum adducam interitum super eos, ait Dominus.

32 I staną się wielbłądy ich łupem, a mnóstwo bydła ich zdobyczą; i rozwieję na wszystkie wiatry tych, którzy się podstrzygali pod długi włos, a ze wszystkich granic ich przywiodę zatracenie na nich, mówi Pan.

33 Et erit Asor in habitaculum draconum, deserta usque in æternum : non manebit ibi vir, nec incolet eam filius hominis.

33 I będzie Asor mieszkaniem smoków, spustoszony aż na wieki: nie będzie tam mieszkał mąż ani przebywał syn człowieczy.”

34 Quod facum est verbum Domini ad Jeremiam prophetam adversus Ælam, in principio regni Sedeciæ regis Juda, dicens :

34 Słowo Pańskie, które stało się do Jeremiasza proroka przeciw Elamowi na początku królestwa Sedecjasza, króla judzkiego, mówiąc:

35 Hæc dicit Dominus exercituum : Ecce ego confringam arcum Ælam, et summam fortitudinem eorum :

35 „To mówi Pan zastępów: Oto ja złamię łuk Elamu i wielką moc ich.

36 et inducam super Ælam quatuor ventos a quatuor plagis cæli, et ventilabo eos in omnes ventos istos, et non erit gens ad quam non perveniant profugi Ælam.

36 I przywiodę na Elam cztery wiatry z czterech stron nieba, a rozwieję ich na wszystkie te wiatry, i nie będzie narodu, dokądby nie zaszli wygnańcy Elamu.

37 Et pavere faciam Ælam coram inimicis suis, et in conspectu quærentium animam eorum : et adducam super eos malum, iram furoris mei, dicit Dominus, et mittam post eos gladium donec consumam eos.

37 I sprawię, że Elam trząść się będzie przed nieprzyjaciółmi swymi i przed szukającymi duszy ich; i przywiodę na nich zło, gniew zapalczywości mojej, mówi Pan, i poślę za nimi miecz, aż ich wytracę.

38 Et ponam solium meum in Ælam, et perdam inde reges et principes, ait Dominus.

38 I postawię stolicę moją w Elamie, a wytracę stamtąd królów i książąt, mówi Pan.

39 In novissimis autem diebus reverti faciam captivos Ælam, dicit Dominus.

39 A w ostateczne dni każę się wrócić pojmanym Elamu, mówi Pan.”