Księga Jeremiasza, rozdział 8

1 In illo tempore, ait Dominus, ejicient ossa regum Juda, et ossa principum ejus, et ossa sacerdotum, et ossa prophetarum, et ossa eorum qui habitaverunt Jerusalem, de sepulchris suis :

1 Czasu owego, mówi Pan, wyrzucą kości królów Judy, i kości książąt ich, i kości kapłanów, i kości proroków, i kości tych, którzy mieszkali w Jeruzalem, z grobów ich,

2 et expandent ea ad solem, et lunam, et omnem militiam cæli, quæ dilexerunt, et quibus servierunt, et post quæ ambulaverunt, et quæ quæsierunt, et adoraverunt. Non colligentur, et non sepelientur : in sterquilinium super faciem terræ erunt.

2 i wyłożą je na słońce i na księżyc i na wszystko wojsko niebieskie, które miłowali i którym służyli, i za którymi chodzili, i których szukali i kłaniali się im; nie pozbierają ich i nie pogrzebią, jak gnój na ziemi będą.

3 Et eligent magis mortem quam vitam, omnes qui residui fuerint de cognatione hac pessima, in universis locis quæ derelicta sunt, ad quæ ejeci eos, dicit Dominus exercituum.

3 I obiorą raczej śmierć niźli życie wszyscy, którzy pozostaną z plemienia tego złośliwego po wszystkich miejscach pozostałych, na które ich wyrzuciłem, mówi Pan zastępów.”

4 Et dices ad eos : Hæc dicit Dominus : Numquid qui cadit non resurget ? et qui aversus est non revertetur ?

4 „I powiesz do nich: To mówi Pan: Czy ten, kto się przewrócił, nie powstanie? a kto się odwrócił, nie nawróci się znowu?

5 Quare ergo aversus est populus iste in Jerusalem aversione contentiosa ? Apprehenderunt mendacium, et noluerunt reverti.

5 Czemuż się tedy odwrócił ten lud w Jeruzalem odwróceniem upornym? Uchwycili się kłamstwa i nie chcieli się nawrócić.

6 Attendi, et auscultavi : nemo quod bonum est loquitur ; nullus est qui agat pœnitentiam super peccato suo, dicens : Quid feci ? Omnes conversi sunt ad cursum suum, quasi equus impetu vadens ad prælium.

6 Pilnowałem i słuchałem: żaden nie mówi, co dobrego jest, nie ma nikogo, kto by za grzech swój pokutował mówiąc: „Cóżem uczynił?” wszyscy się odwrócili od biegu swego jak koń biegnący pędem ku bitwie.

7 Milvus in cælo cognovit tempus suum : turtur, et hirundo, et ciconia custodierunt tempus adventus sui : populus autem meus non cognovit judicium Domini.

7 Kania w powietrzu poznała czas swój, synogarlica i jaskółka i bocian strzegły czasu przyjścia swego, a lud mój nie poznał sądu Pańskiego.

8 Quomodo dicitis : Sapientes nos sumus, et lex Domini nobiscum est ? vere mendacium operatus est stylus mendax scribarum !

8 Jakże możecie mówić: „Mądrzy jesteśmy i zakon Pański jest u nas?” Zaprawdę, pióro kłamliwe pisarzów uczyniło kłamstwo.

9 Confusi sunt sapientes ; perterriti et capti sunt : verbum enim Domini projecerunt, et sapientia nulla est in eis.

9 Zawstydzili się mądrzy, przestraszeni i pojmani są, bo słowo Pańskie porzucili i żadnej mądrości w nich nie ma.

10 Propterea dabo mulieres eorum exteris, agros eorum hæredibus, quia a minimo usque ad maximum omnes avaritiam sequuntur : a propheta usque ad sacerdotem cuncti faciunt mendacium.

10 Przeto dam żony ich cudzoziemcom, pola ich dziedzicom; bo od najmniejszego aż do największego wszyscy za łakomstwem idą, od proroka aż do kapłana wszyscy uprawiają kłamstwo.

11 Et sanabant contritionem filiæ populi mei ad ignominiam, dicentes : Pax, pax ! cum non esset pax.

11 I leczyli ranę córki ludu mego ku zelżywości, mówiąc: „Pokój, pokój!” - gdy nie było pokoju.

12 Confusi sunt, quia abominationem fecerunt : quinimmo confusione non sunt confusi, et erubescere nescierunt. Idcirco cadent inter corruentes : in tempore visitationis suæ corruent, dicit Dominus.

12 Zawstydzili się, bo obrzydliwość czynili albo raczej wcale nie chcieli się zawstydzić i rumienić się nie umieli: przeto padną między padającymi, czasu nawiedzenia swego powalą się, mówi Pan.

13 Congregans congregabo eos, ait Dominus. Non est uva in vitibus, et non sunt ficus in ficulnea : folium defluxit, et dedi eis quæ prætergressa sunt.

13 Zbierając zbiorę ich, mówi Pan; nie ma jagody na winnym krzewie, nie ma też fig na fidze, liść opadł i dałem im, co przeminęło.

14 Quare sedemus ? convenite, et ingrediamur civitatem munitam, et sileamus ibi : quia Dominus Deus noster silere nos fecit, et potum dedit nobis aquam fellis : peccavimus enim Domino.

14 „Czemu siedzimy? Zejdźcie się i wejdźmy do miasta obronnego, a milczmy tam; bo Pan, Bóg nasz, milczeć nam kazał, i napoił nas wodą żółci, bośmy zgrzeszyli Panu.

15 Exspectavimus pacem, et non erat bonum : tempus medelæ, et ecce formido.

15 Czekaliśmy pokoju, a nie było dobra; czasu uleczenia, a oto trwoga.”

16 A Dan auditus est fremitus equorum ejus ; a voce hinnituum pugnatorum ejus commota est omnis terra : et venerunt, et devoraverunt terram et plenitudinem ejus ; urbem et habitatores ejus.

16 Od Dana słyszano rżenie koni jego, od głosu rżenia wojowników jego poruszyła się wszystka ziemia, i przyszli, i pożarli ziemię i napełnienie jej, miasto i mieszkających w nim.

17 Quia ecce ego mittam vobis serpentes regulos, quibus non est incantatio : et mordebunt vos, ait Dominus.

17 Bo oto ja puszczę na was węże bazyliszki, na które nie ma zaklęcia, i pokąsają was, mówi Pan.”

18 Dolor meus super dolorem, in me cor meum mœrens.

18 Boleść moja nad boleść, we mnie serce moje żałosne!

19 Ecce vox clamoris filiæ populi mei de terra longinqua : Numquid Dominus non est in Sion ? aut rex ejus non est in ea ? Quare ergo me ad iracundiam concitaverunt in sculptilibus suis, et in vanitatibus alienis ?

19 Oto głos wołania córki ludu mego z ziemi dalekiej: „Czyż Pana nie ma na Syjonie, albo króla jego nie ma na nim?” - „Czemuż mię tedy wzruszyli do gniewu bałwanami swymi i próżnościami obcymi?”

20 Transiit messis, finita est æstas, et nos salvati non sumus.

20 „Minęło żniwo, dokonało się lato, a myśmy nie wybawieni.”

21 Super contritione filiæ populi mei contritus sum, et contristatus : stupor obtinuit me.

21 Z powodu skruszenia córki ludu mego skruszony jestem i zasmucony, przerażenie mnie ogarnęło.

22 Numquid resina non est in Galaad ? aut medicus non est ibi ? quare igitur non est obducta cicatrix filiæ populi mei ?

22 Czy nie ma żywicy w Galaadzie? albo czy nie ma tam lekarza? Czemuż tedy nie zagoiła się blizna córki ludu mojego?