Księga Ozeasza, rozdział 14

1 Pereat Samaria, quoniam ad amaritudinem concitavit Deum suum ! in gladio pereant, parvuli eorum elidantur, et fœtæ ejus discindantur !

1 Niech zginie Samaria, gdyż ku gorzkości pobudziła Boga swego; od miecza niech zginą, dzieci ich niech będą roztrącone, a brzemienne ich niech będą rozcięte!

2 Convertere, Israël, ad Dominum Deum tuum, quoniam corruisti in iniquitate tua.

2 Nawróć się, Izraelu, do Pana, Boga swego, boś upadł w nieprawości twojej.

3 Tollite vobiscum verba, et convertimini ad Dominum ; et dicite ei : Omnem aufer iniquitatem, accipe bonum, et reddemus vitulos labiorum nostrorum.

3 Weźmijcie z sobą słowa, a nawróćcie się do Pana i mówcie mu: „Wszystką nieprawość odejmij, przyjmij dobro, a oddawać będziemy cielce warg naszych.

4 Assur non salvabit nos : super equum non ascendemus, nec dicemus ultra, Dii nostri opera manuum nostrarum : quia ejus, qui in te est, misereberis pupilli.

4 Assur nie zbawi nas, na koń nie wsiądziemy, ani więcej nie powiemy: „Bogowie nasi - dzieła rąk naszych”; bo się nad tym, który u ciebie jest, osierociałym, zmiłujesz.”

5 Sanabo contritiones eorum ; diligam eos spontanee : quia aversus est furor meus ab eis.

5 Zleczę rany ich, umiłuję ich dobrowolnie, bo się odwróciła zapalczywość moja od nich.

6 Ero quasi ros ; Israël germinabit sicut lilium, et erumpet radix ejus ut Libani.

6 Będę jak rosa, Izrael zakwitnie jak lilia i puści się korzeń jego jak Libanu.

7 Ibunt rami ejus, et erit quasi oliva gloria ejus, et odor ejus ut Libani.

7 Pójdą gałęzie jego i będzie jak oliwa chwała jego, a woń jego jak Libanu.

8 Convertentur sedentes in umbra ejus ; vivent tritico, et germinabunt quasi vinea ; memoriale ejus sicut vinum Libani.

8 Wrócą się siedzący pod cieniem jego, będą żyć pszenicą, a puszczą się jak winnica, pamięć jego jak wino libańskie.

9 Ephraim, quid mihi ultra idola ? Ego exaudiam, et dirigam eum ego ut abietem virentem ; ex me fructus tuus inventus est.

9 Efraim: „Na co mi więcej bałwany?” Ja wysłucham i ja go naprostuję, jak jodłę zieloną, ode mnie owoc twój znalazł się.

10 Quis sapiens, et intelliget ista ? intelligens, et sciet hæc ? quia rectæ viæ Domini, et justi ambulabunt in eis ; prævaricatores vero corruent in eis.

10 Kto mądry, a zrozumie to? rozumny, a pozna to? Bo proste są drogi Pańskie i sprawiedliwi będą nimi chodzili, a przestępcy poupadają na nich.