Księga Sofoniasza, rozdział 3

1 Væ provocatrix, et redempta civitas, columba !

1 Biada, drażniące i odkupione miasto, gołębico!

2 non audivit vocem, et non suscepit disciplinam ; in Domino non est confisa, ad Deum suum non appropinquavit.

2 Nie słuchało głosu i nie przyjęło ćwiczenia, w Panu nie ufało, do Boga swego się nie przybliżało.

3 Principes ejus in medio ejus quasi leones rugientes ; judices ejus lupi vespere, non relinquebant in mane.

3 Książęta jego wpośród niego jak lwy ryczące, sędziowie jego - wilki wieczorne, nie zostawiali niczego do rana.

4 Prophetæ ejus vesani, viri infideles ; sacerdotes ejus polluerunt sanctum, injuste egerunt contra legem.

4 Prorocy jego wściekli, mężowie zdradliwi, kapłani jego splugawili świątynię, niesprawiedliwie działali przeciw zakonowi.

5 Dominus justus in medio ejus non faciet iniquitatem ; mane, mane judicium suum dabit in lucem, et non abscondetur ; nescivit autem iniquus confusionem.

5 Pan sprawiedliwy wpośród niego, nie uczyni nieprawości; rano, rano sąd swój wyda na światło, a nie zatai się; a nieprawy nie znał wstydu.

6 Disperdidi gentes, et dissipati sunt anguli earum ; desertas feci vias eorum, dum non est qui transeat ; desolatæ sunt civitates eorum, non remanente viro, neque ullo habitatore.

6 Wytraciłem narody i rozwaliły się węgły ich; spustoszyłem ulice ich, iż nie ma, kto by po nich chodził, opustoszały miasta ich, że nie zostało człowieka ani żadnego mieszkańca.

7 Dixi : Attamen timebis me, suscipies disciplinam ; et non peribit habitaculum ejus, propter omnia in quibus visitavi eam : verumtamen diluculo surgentes corruperunt omnes cogitationes suas.

7 Mówiłem: „Przecież się mnie bać będziesz, przyjmiesz ćwiczenie i nie zginie mieszkanie jego dla tego wszystkiego, czym go nawiedziłem.” Wszakże rano wstawszy pokazili wszystkie myśli swoje.

8 Quapropter exspecta me, dicit Dominus, in die resurrectionis meæ in futurum : quia judicium meum ut congregem gentes, et colligam regna, et effundam super eos indignationem meam, omnem iram furoris mei : in igne enim zeli mei devorabitur omnis terra.

8 Przeto poczekaj mię, mówi Pan, w dzień powstania mego na przyszły czas; bo sąd mój, abym zgromadził narody i zebrał królestwa i wylał na nie rozgniewanie moje, wszystek gniew zapalczywości; bo ogniem żarliwości mojej pożarta będzie wszystka ziemia.

9 Quia tunc reddam populis labium electum, ut invocent omnes in nomine Domini, et serviant ei humero uno.

9 Bo na ten czas przywrócę ludziom wargę wybraną, aby wzywali wszyscy imienia Pańskiego i służyli mu ramieniem jednym.

10 Ultra flumina Æthiopiæ, inde supplices mei ; filii dispersorum meorum deferent munus mihi.

10 Zza rzek Etiopii stamtąd nabożni moi, synowie rozproszonych moich, przyniosą mi dar.

11 In die illa non confunderis super cunctis adinventionibus tuis, quibus prævaricata es in me, quia tunc auferam de medio tui magniloquos superbiæ tuæ, et non adjicies exaltari amplius in monte sancto meo.

11 W ów dzień nie będziesz się wstydzić z powodu wszystkich wynalazków twoich, którymi grzeszyłoś przeciw mnie; bo wtedy odejmę spośród ciebie hardo mówiących w pysze twojej i już nie będziesz się więcej podnosić na górze świętej mojej.

12 Et derelinquam in medio tui populum pauperem et egenum : et sperabunt in nomine Domini.

12 I zostawię wpośród ciebie lud ubogi i nędzny, a będą mieć nadzieję w imieniu Pańskim.

13 Reliquiæ Israël non facient iniquitatem, nec loquentur mendacium, et non invenietur in ore eorum lingua dolosa, quoniam ipsi pascentur, et accubabunt, et non erit qui exterreat.

13 Resztki Izraela nie będą czynić nieprawości ani mówić kłamstwa i nie znajdzie się w ustach ich język zdradliwy; bo oni paść się będą i leżeć, a nie będzie, kto by przestraszył.

14 Lauda, filia Sion ; jubila, Israël : lætare, et exsulta in omni corde, filia Jerusalem.

14 Chwal, córko Syjońska! wykrzykuj, Izraelu! wesel się i raduj się ze wszystkiego serca, córko Jeruzalem!

15 Abstulit Dominus judicium tuum ; avertit inimicos tuos. Rex Israël Dominus in medio tui : non timebis malum ultra.

15 Uchylił Pan sąd nad tobą, odwrócił nieprzyjaciół twoich, królem Izraela jest Pan wpośród ciebie, nie będziesz się bać złego więcej.

16 In die illa dicetur Jerusalem : Noli timere ; Sion : Non dissolvantur manus tuæ.

16 Owego dnia powiedzą do Jeruzalem: „Nie bój się!” a Syjonowi: „Niech nie słabną ręce twoje!”

17 Dominus Deus tuus in medio tui fortis, ipse salvabit : gaudebit super te in lætitia, silebit in dilectione sua, exsultabit super te in laude.

17 Pan, Bóg twój, wpośród ciebie mocny, on zbawi, rozweseli się nad tobą radością, milczeć będzie w miłości swej, radować się będzie z ciebie w chwale.

18 Nugas, qui a lege recesserant, congregabo, quia ex te erant : ut non ultra habeas super eis opprobrium.

18 Płochych, którzy od zakonu byli odstąpili, zgromadzę; bo z ciebie byli, abyś więcej z powodu ich nie miał urągania.

19 Ecce ego interficiam omnes qui afflixerunt te in tempore illo : et salvabo claudicantem, et eam quæ ejecta fuerat congregabo : et ponam eos in laudem, et in nomen, in omni terra confusionis eorum,

19 Oto ja pobiję natenczas wszystkich, którzy cię trapili i zbawię kulawą, i tę, która była wyrzucona, przywiodę; i uczynię ich na chwałę i na sławę we wszystkiej ziemi zelżywości ich.

20 in tempore illo quo adducam vos, et in tempore quo congregabo vos. Dabo enim vos in nomen, et in laudem omnibus populis terræ, cum convertero captivitatem vestram coram oculis vestris, dicit Dominus.

20 Owego czasu, którego was przywiodę, i owego czasu, którego was zgromadzę; bo was dam na chwałę i na sławę u wszystkich narodów ziemi, gdy wrócę pojmanie wasze przed oczyma waszymi, mówi Pan.