Księga Tobiasza, rozdział 11

1 Cumque reverterentur, pervenerunt ad Charan, quæ est in medio itinere contra Niniven, undecimo die.

1 A gdy się wracali, przyszli jedenastego dnia do Charanu, który jest w połowie drogi do Niniwy.

2 Dixitque angelus : Tobia frater, scis quemadmodum reliquisti patrem tuum.

2 I rzekł anioł: „Bracie Tobiaszu! wiesz jak zostawiłeś ojca swego.

3 Si placet itaque tibi, præcedamus, et lento gradu sequantur iter nostrum familiæ, simul cum conjuge tua, et cum animalibus.

3 A tak jeśli ci się podoba, pójdźmy naprzód, a za nami niech powoli czeladź idzie razem z żoną twoją i z dobytkiem.”

4 Cumque hoc placuisset ut irent, dixit Raphaël ad Tobiam : Tolle tecum ex felle piscis : erit enim necessarium. Tulit itaque Tobias ex felle illo, et abierunt.

4 A gdy się to spodobało, żeby szli, rzekł Rafał do Tobiasza: „Weźmij z sobą żółci rybiej, bo będzie potrzebna.” Wziął tedy Tobiasz z tej żółci i poszli.

5 Anna autem sedebat secus viam quotidie in supercilio montis, unde respicere poterat de longinquo.

5 A Anna siadała przy drodze w każdy dzień na wierzchu góry, skąd mogła patrzeć daleko.

6 Et dum ex eodem loco specularetur adventum ejus, vidit a longe, et illico agnovit venientem filium suum : currensque nuntiavit viro suo, dicens : Ecce venit filius tuus.

6 A gdy z tego miejsca wyglądała przyjścia jego, ujrzała z daleka i natychmiast poznała nadchodzącego syna swego, i pobiegłszy powiedziała mężowi swemu mówiąc: „Oto syn twój idzie!”

7 Dixitque Raphaël ad Tobiam : At ubi introieris domum tuam, statim adora Dominum Deum tuum : et gratias agens ei, accede ad patrem tuum, et osculare eum.

7 I rzekł Rafał do Tobiasza: „Ale skoro wnijdziesz do domu swego, natychmiast pokłoń się Panu, Bogu twemu, a podziękowawszy mu przystąp do ojca twego i pocałuj go.

8 Statimque lini super oculos ejus ex felle isto piscis, quod portas tecum : scias enim quoniam mox aperientur oculi ejus, et videbit pater tuus lumen cæli, et in aspectu tuo gaudebit.

8 I wnet pomaż oczy jego tą żółcią rybią, którą z sobą niesiesz, bo wiedz, iż natychmiast otworzą się oczy jego i ujrzy ojciec twój światłość niebieską, i uraduje się, gdy cię ujrzy.”

9 Tunc præcucurrit canis, qui simul fuerat in via : et quasi nuntius adveniens, blandimento suæ caudæ gaudebat.

9 Wtedy przybiegł naprzód pies, który był z nim w drodze, i jakby poseł przyszedłszy cieszył się kręcąc ogonem swoim.

10 Et consurgens cæcus pater ejus, cœpit offendens pedibus currere : et data manu puero, occurrit obviam filio suo.

10 I powstawszy ślepy ojciec jego, zaczął potykając się biegnąć, a podawszy rękę słudze wybiegł naprzeciw syna swego;

11 Et suscipiens osculatus est eum cum uxore sua, et cœperunt ambo flere præ gaudio.

11 i objąwszy, pocałował go z żoną swoją, i poczęli oboje płakać z radości.

12 Cumque adorassent Deum, et gratias egissent, consederunt.

12 A pokłoniwszy się Bogu i podziękowawszy mu usiedli.

13 Tunc sumens Tobias de felle piscis, linivit oculos patris sui.

13 Wtedy Tobiasz, wziąwszy żółci rybiej, pomazał oczy ojca swego.

14 Et sustinuit quasi dimidiam fere horam : et cœpit albugo ex oculis ejus, quasi membrana ovi, egredi.

14 I poczekał około pół godziny, i poczęło bielmo z oczu jego schodzić jak błonka jaja.

15 Quam apprehendens Tobias, traxit ab oculis ejus : statimque visum recepit.

15 A Tobiasz ująwszy ją ściągnął z oczu jego, i natychmiast wzrok odzyskał.

16 Et glorificabant Deum, ipse videlicet et uxor ejus, et omnes qui sciebant eum.

16 I chwalili Boga, to jest on i żona jego i wszyscy, którzy go znali.

17 Dicebatque Tobias : Benedico te, Domine Deus Israël, quia tu castigasti me, et tu salvasti me : et ecce ego video Tobiam filium meum.

17 I mówił Tobiasz: „Błogosławię cię, Panie, Boże izraelski, iżeś ty mię skarał i tyś mię uzdrowił, a oto ja widzę Tobiasza, syna mego.”

18 Ingressa est etiam post septem dies Sara uxor filii ejus et omnis familia sana, et pecora, et cameli, et pecunia multa uxoris ; sed et illa pecunia, quam receperat a Gabelo.

18 Weszła też po siedmiu dniach Sara, żona syna jego, i wszystka czeladź zdrowo, i bydło, i wielbłądy, i pieniędzy żony wiele, a nadto i te pieniądze, które odebrał od Gabela.

19 Et narravit parentibus suis omnia beneficia Dei, quæ fecisset circa eum per hominem qui eum duxerat.

19 I opowiedział rodzicom swym wszystkie dobrodziejstwa, które mu Bóg uczynił przez człowieka, który go prowadził.

20 Veneruntque Achior et Nabath consobrini Tobiæ gaudentes ad Tobiam, et congratulantes ei de omnibus bonis quæ circa illum ostenderat Deus.

20 A Achior i Nabat, cioteczni bracia Tobiaszowi, przyszli do Tobiasza, weseląc się i radując się z nim dla wszystkiego dobra, które mu Bóg okazał.

21 Et per septem dies epulantes, omnes cum gaudio magno gavisi sunt.

21 I przez siedem dni ucztując, weselili się wszyscy z radością wielką.