Księga Tobiasza, rozdział 12

1 Tunc vocavit ad se Tobias filium suum, dixitque ei : Quid possumus dare viro isti sancto, qui venit tecum ?

1 Wtedy wezwał do siebie Tobiasz syna swego i rzekł mu: „Co możemy dać mężowi temu świętemu, który z tobą przyszedł?”

2 Respondens Tobias, dixit patri suo : Pater, quam mercedem dabimus ei ? aut quid dignum poterit esse beneficiis ejus ?

2 Odpowiadając Tobiasz rzekł ojcu swemu: „Ojcze, co mu za zapłatę damy, albo co może być godnym dobrodziejstw jego?

3 Me duxit et reduxit sanum, pecuniam a Gabelo ipse recepit, uxorem ipse me habere fecit, et dæmonium ab ea ipse compescuit : gaudium parentibus ejus fecit, meipsum a devoratione piscis eripuit, te quoque videre fecit lumen cæli, et bonis omnibus per eum repleti sumus. Quid illi ad hæc poterimus dignum dare ?

3 Mnie prowadził i odprowadził zdrowego, pieniądze od Gabela on odebrał, żonę on mi zjednał i czarta od niej on zahamował, radość rodzicom jej uczynił, mnie samego od pożarcia przez rybę wybawił, tobie też uczynił, że widzisz światłość niebieską, i wszelkim dobrem jesteśmy przez niego napełnieni. Cóż mu za to możemy dać słusznego?

4 Sed peto te, pater mi, ut roges eum, si forte dignabitur medietatem de omnibus quæ allata sunt, sibi assumere.

4 Ale proszę cię, ojcze mój, żebyś go prosił, czyby nie raczył połowy wszystkiego, co przyniesiono, wziąć sobie.”

5 Et vocantes eum, pater scilicet et filius, tulerunt eum in partem : et rogare cœperunt ut dignaretur dimidiam partem omnium quæ attulerant acceptam habere.

5 I przyzwawszy go, to jest ojciec z synem, odwiedli go na stronę i poczęli prosić, żeby raczył przyjąć połowę wszystkiego, co przynieśli.

6 Tunc dixit eis occulte : Benedicite Deum cæli, et coram omnibus viventibus confitemini ei, quia fecit vobiscum misericordiam suam.

6 Wtedy im powiedział potajemnie: „Błogosławcie Boga niebieskiego, a przed wszystkimi żyjącymi wysławiajcie go, bo uczynił nad wami miłosierdzie swoje.

7 Etenim sacramentum regis abscondere bonum est : opera autem Dei revelare et confiteri honorificum est.

7 Albowiem tajemnicę królewską dobrze jest taić; ale sprawy Boskie objawiać i wyznawać chwalebną jest rzeczą.

8 Bona est oratio cum jejunio, et eleemosyna magis quam thesauros auri recondere :

8 Dobra jest modlitwa z postem, a jałmużna więcej znaczy, niźli chowanie skarbów złota,

9 quoniam eleemosyna a morte liberat, et ipsa est quæ purgat peccata, et facit invenire misericordiam et vitam æternam.

9 albowiem jałmużna od śmierci wybawia, ona oczyszcza grzechy i czyni, że się znajduje miłosierdzie i żywot wieczny.

10 Qui autem faciunt peccatum et iniquitatem, hostes sunt animæ suæ.

10 A ci, którzy czynią grzech i nieprawość, są nieprzyjaciółmi duszy swojej.

11 Manifesto ergo vobis veritatem, et non abscondam a vobis occultum sermonem.

11 Objawiam wam tedy prawdę i nie zataję przed wami tajemnej mowy.

12 Quando orabas cum lacrimis, et sepeliebas mortuos, et derelinquebas prandium tuum, et mortuos abscondebas per diem in domo tua, et nocte sepeliebas eos, ego obtuli orationem tuam Domino.

12 Gdyś się modlił z płaczem i grzebałeś umarłych, i zostawiałeś obiad twój, a kryłeś umarłych przez dzień w domu twoim, a w nocy ich grzebałeś, ja ofiarowałem modlitwę twoją Panu.

13 Et quia acceptus eras Deo, necesse fuit ut tentatio probaret te.

13 A ponieważ byłeś przyjemny Bogu, potrzeba było, aby cię pokusa doświadczyła.

14 Et nunc misit me Dominus ut curarem te, et Saram uxorem filii tui a dæmonio liberarem.

14 A teraz posłał mię Pan, abym cię uzdrowił i Sarę, żonę syna twego, od czarta wybawił.

15 Ego enim sum Raphaël angelus, unus ex septem qui adstamus ante Dominum.

15 Jam jest bowiem anioł Rafał, jeden z siedmiu, którzy stoimy przed Panem.”

16 Cumque hæc audissent, turbati sunt, et trementes ceciderunt super terram in faciem suam.

16 A gdy to usłyszeli, strwożyli się i drżąc padli na ziemię na oblicze swoje.

17 Dixitque eis angelus : Pax vobis : nolite timere.

17 I rzekł im anioł: „Pokój wam, nie bójcie się!

18 Etenim cum essem vobiscum, per voluntatem Dei eram : ipsum benedicite, et cantate illi.

18 Albowiem gdy byłem z wami, byłem z woli Boga; jego błogosławcie i śpiewajcie mu!

19 Videbar quidem vobiscum manducare et bibere : sed ego cibo invisibili, et potu qui ab hominibus videri non potest, utor.

19 Zdawało się wprawdzie, że z wami jadłem i piłem, ale używam pokarmu niewidzialnego i napoju, który od ludzi oglądany być nie może.

20 Tempus est ergo ut revertar ad eum qui me misit : vos autem benedicite Deum, et narrate omnia mirabilia ejus.

20 A tak czas jest, żebym się wrócił do tego, który mię posłał; a wy błogosławcie Boga i opowiadajcie wszystkie dziwy jego!”

21 Et cum hæc dixisset, ab aspectu eorum ablatus est, et ultra eum videre non potuerunt.

21 A gdy to wymówił, zniknął z oczu ich i więcej go widzieć nie mogli.

22 Tunc prostrati per horas tres in faciem, benedixerunt Deum : et exsurgentes narraverunt omnia mirabilia ejus.

22 Wtedy upadłszy na oblicze, przez trzy godziny błogosławili Boga, a powstawszy opowiadali wszystkie dziwy jego.