Księga Tobiasza, rozdział 13

1 Aperiens autem Tobias senior os suum, benedixit Dominum, et dixit : Magnus es, Domine, in æternum, et in omnia sæcula regnum tuum :

1 A starszy Tobiasz, otworzywszy usta swe, błogosławił Pana i rzekł: „Wielkiś jest, Panie, na wieki, i na wszystkie wieki królestwo twoje;

2 quoniam tu flagellas, et salvas ; deducis ad inferos, et reducis : et non est qui effugiat manum tuam.

2 albowiem ty karcisz i zbawiasz, przywodzisz do otchłani i znowu wywodzisz, a nie masz kto by uszedł ręki twojej.

3 Confitemini Domino, filii Israël, et in conspectu gentium laudate eum :

3 Wysławiajcie Pana, synowie Izraela, i w oczach narodów chwalcie go;

4 quoniam ideo dispersit vos inter gentes quæ ignorant eum, ut vos enarretis mirabilia ejus, et faciatis scire eos quia non est alius deus omnipotens præter eum.

4 albowiem dlatego was rozproszył między narody, które go nie znają, abyście wy opowiadali dziwy jego i przywiedli je do poznania, że nie masz innego Boga wszechmocnego oprócz niego.

5 Ipse castigavit nos propter iniquitates nostras, et ipse salvabit nos propter misericordiam suam.

5 On nas pokarał dla nieprawości naszych, i on nas zbawi dla miłosierdzia swego.

6 Aspicite ergo quæ fecit nobiscum, et cum timore et tremore confitemini illi : regemque sæculorum exaltate in operibus vestris.

6 Patrzcież tedy, co z nami uczynił, a z bojaźnią i ze drżeniem wysławiajcie go, i Króla wieków wywyższajcie w uczynkach waszych.

7 Ego autem in terra captivitatis meæ confitebor illi : quoniam ostendit majestatem suam in gentem peccatricem.

7 A ja w ziemi niewoli mojej wysławiać go będę, iż ukazał majestat swój nad grzesznym ludem.

8 Convertimini itaque peccatores, et facite justitiam coram Deo, credentes quod faciat vobiscum misericordiam suam.

8 Nawróćcie się tedy, grzesznicy, i czyńcie sprawiedliwość przed Bogiem wierząc, że uczyni nad wami miłosierdzie swoje.

9 Ego autem et anima mea in eo lætabimur.

9 A ja i dusza moja będziemy się w nim weselić.

10 Benedicite Dominum omnes electi ejus : agite dies lætitiæ, et confitemini illi.

10 Błogosławcie Pana, wszyscy wybrani jego, obchodźcie dni wesela i błogosławcie mu!

11 Jerusalem civitas Dei, castigavit te Dominus in operibus manuum tuarum.

11 Jeruzalem, miasto Boże! skarał cię Pan dla uczynków rąk twoich.

12 Confitere Domino in bonis tuis, et benedic Deum sæculorum : ut reædificet in te tabernaculum suum, et revocet ad te omnes captivos, et gaudeas in omnia sæcula sæculorum.

12 Wysławiaj Pana w dobrach twoich i błogosław Boga wieków, żeby znów zbudował w tobie przybytek swój i przyzwał znów do ciebie wszystkich więźniów, i żebyś się weseliło na wszystkie wieki wieków.

13 Luce splendida fulgebis, et omnes fines terræ adorabunt te.

13 Będziesz się świecić jasną światłością i wszystkie krańce ziemi będą się tobie kłaniać.

14 Nationes ex longinquo ad te venient, et munera deferentes adorabunt in te Dominum, et terram tuam in sanctificationem habebunt :

14 Narody z daleka przyjdą do ciebie, i dary przynosząc będą się w tobie kłaniać Panu, a ziemię twoją za poświęconą mieć będą;

15 nomen enim magnum invocabunt in te.

15 albowiem imienia wielkiego będą w tobie wzywać.

16 Maledicti erunt qui contempserint te, et condemnati erunt omnes qui blasphemaverint te : benedictique erunt qui ædificaverint te.

16 Przeklęci będą, którzy by tobą wzgardzili, i potępieni będą wszyscy, którzy by tobie bluźnili, a błogosławieni będą, którzy cię zbudują.

17 Tu autem lætaberis in filiis tuis, quoniam omnes benedicentur, et congregabuntur ad Dominum.

17 A ty weselić się będziesz z synów twoich, bo wszyscy będą błogosławieni i będą do Pana zgromadzeni.

18 Beati omnes qui diligunt te, et qui gaudent super pace tua.

18 Błogosławieni wszyscy, którzy cię miłują, i którzy się weselą z pokoju twego!

19 Anima mea, benedic Dominum, quoniam liberavit Jerusalem civitatem suam a cunctis tribulationibus ejus Dominus Deus noster.

19 Duszo moja, błogosław Pana, albowiem wybawił Jeruzalem, miasto swe, od wszystkich ucisków jego Pan, Bóg nasz.

20 Beatus ero si fuerint reliquiæ seminis mei ad videndam claritatem Jerusalem.

20 Błogosławiony będę, jeśli będzie szczątek potomstwa mego, aby patrzeć na świetność miasta Jeruzalem.

21 Portæ Jerusalem ex sapphiro et smaragdo ædificabuntur, et ex lapide pretioso omnis circuitus murorum ejus.

21 Bramy jerozolimskie z szafiru i szmaragdu będą zbudowane, i z kamienia drogiego wszystek okrąg murów jego.

22 Ex lapide candido et mundo omnes plateæ ejus sternentur, et per vicos ejus alleluja cantabitur.

22 Kamieniem białym i czystym wszystkie ulice jego będą wyłożone, a po ulicach jego będą śpiewać Alleluja.

23 Benedictus Dominus, qui exaltavit eam, et sit regnum ejus in sæcula sæculorum super eam. Amen.

23 Błogosławiony Pan, który je wywyższył, a niech będzie królestwo jego na wieki wieków nad nim. Amen.”