Księga Tobiasza, rozdział 6

1 Profectus est autem Tobias, et canis secutus est eum, et mansit prima mansione juxta fluvium Tigris.

1 A Tobiasz poszedł i pies za nim pobiegł, a na pierwszy nocleg został przy rzece Tygrys.

2 Et exivit ut lavaret pedes suos, et ecce piscis immanis exivit ad devorandum eum.

2 I wyszedł, aby umyć nogi swoje, a oto okrutna ryba wyszła, aby go pożreć.

3 Quem expavescens Tobias clamavit voce magna, dicens : Domine, invadit me.

3 Uląkłszy się jej Tobiasz krzyknął wielkim głosem, mówiąc: „Panie, rzuca się na mnie!”

4 Et dixit ei angelus : Apprehende branchiam ejus, et trahe eum ad te. Quod cum fecisset, attraxit eum in siccum, et palpitare cœpit ante pedes ejus.

4 I rzekł mu anioł: „Uchwyć ją za skrzelę i pociągnij do siebie!” Gdy to uczynił, wyciągnął ją na suchą ziemię, i zaczęła się trzepotać przed nogami jego.

5 Tunc dixit ei angelus : Exentera hunc piscem, et cor ejus, et fel, et jecur repone tibi : sunt enim hæc necessaria ad medicamenta utiliter.

5 Wtedy mu rzekł anioł: „Rozpłataj tę rybę, a serce jej i żółć i wątrobę schowaj sobie, bo te rzeczy są potrzebne do pożytecznych lekarstw.”

6 Quod cum fecisset, assavit carnes ejus, et secum tulerunt in via : cetera salierunt, quæ sufficerent eis, quousque pervenirent in Rages civitatem Medorum.

6 Gdy to uczynił, upiekł mięso jej, i wzięli z sobą na drogę; resztę nasolili, aby im starczyło, ażby przyszli do Rages, miasta medyjskiego.

7 Tunc interrogavit Tobias angelum, et dixit ei : Obsecro te, Azaria frater, ut dicas mihi quod remedium habebunt ista, quæ de pisce servare jussisti ?

7 Spytał tedy Tobiasz anioła, i rzekł mu: „Proszę cię, bracie Azariaszu, żebyś mi powiedział, do jakiego lekarstwa będą służyły te rzeczy, któreś z ryby zachować kazał.”

8 Et respondens angelus, dixit ei : Cordis ejus particulam si super carbones ponas, fumus ejus extricat omne genus dæmoniorum sive a viro, sive a muliere, ita ut ultra non accedat ad eos.

8 A odpowiadając anioł rzekł mu: „Jeśli cząstkę jej serca położysz na węgle, dym jego odpędza wszelakie czarty czy od męża, czy od niewiasty, tak iż więcej do nich nie przystąpią.

9 Et fel valet ad ungendos oculos in quibus fuerit albugo, et sanabuntur.

9 A żółć dobra jest na pomazanie oczu, dotkniętych bielmem, i będą uzdrowione.”

10 Et dixit ei Tobias : Ubi vis ut maneamus ?

10 I rzekł mu Tobiasz: „Gdzie chcesz, abyśmy stanęli?”

11 Respondensque angelus, ait : Est hic Raguel nomine, vir propinquus de tribu tua, et hic habet filiam nomine Saram, sed neque masculum neque feminam ullam habet aliam præter eam.

11 A odpowiadając anioł, rzekł: „Jest tu mąż imieniem Raguel, powinowaty z pokolenia twego, a ten ma córkę imieniem Sara, a oprócz tej nie ma ani syna ani żadnej innej córki.

12 Tibi debetur omnis substantia ejus, et oportet eam te accipere conjugem.

12 Twoja ma być wszystka jej majętność i ty masz ją pojąć za żonę.

13 Pete ergo eam a patre ejus, et dabit tibi eam in uxorem.

13 A tak proś o nią ojca jej, a da ją tobie za żonę.”

14 Tunc respondit Tobias, et dixit : Audio quia tradita est septem viris, et mortui sunt : sed et hoc audivi, quia dæmonium occidit illos.

14 Odpowiedział tedy Tobiasz, i rzekł: „Słyszę, że była wydana za siedmiu mężów i że pomarli; ale i to słyszałem, że ich czart pomordował.

15 Timeo ergo, ne forte et mihi hæc eveniant : et cum sim unicus parentibus meis, deponam senectutem illorum cum tristitia ad inferos.

15 Otóż boję się, by snadź i mnie się to nie przydarzyło, a ponieważ jestem jedynakiem rodziców moich, abym nie doprowadził starości ich z żałością do otchłani.”

16 Tunc angelus Raphaël dixit ei : Audi me, et ostendam tibi qui sunt, quibus prævalere potest dæmonium.

16 Rzekł mu tedy anioł Rafał: „Posłuchaj mię, a pokażę ci, jacy są ci, nad którymi czart przemóc może.

17 Hi namque qui conjugium ita suscipiunt, ut Deum a se et a sua mente excludant, et suæ libidini ita vacent sicut equus et mulus quibus non est intellectus : habet potestatem dæmonium super eos.

17 Ci bowiem, którzy w małżeństwo tak wstępują, że Boga od siebie i ze serca swego wyrzucają, a swej lubości tak zadość czynią, jak koń i muł, które rozumu nie mają, nad tymi czart ma moc.

18 Tu autem cum acceperis eam, ingressus cubiculum, per tres dies continens esto ab ea, et nihil aliud nisi orationibus vacabis cum ea.

18 Ale ty, gdy ją pojmiesz, wszedłszy do łożnicy wstrzymaj się od niej przez trzy dni, a niczym innym nie będziesz się z nią zajmował jeno modlitwą.

19 Ipsa autem nocte, incenso jecore piscis, fugabitur dæmonium.

19 I tejże nocy zapal wątrobę rybią, a będzie odpędzony czart.

20 Secunda vero nocte in copulatione sanctorum patriarcharum admitteris.

20 Drugiej zaś nocy do złączenia ze świętymi patriarchami przypuszczony będziesz.

21 Tertia autem nocte, benedictionem consequeris, ut filii ex vobis procreentur incolumes.

21 A trzeciej nocy błogosławieństwa dostąpisz, aby się z was synowie zdrowi rodzili.

22 Transacta autem tertia nocte, accipies virginem cum timore Domini, amore filiorum magis quam libidine ductus, ut in semine Abrahæ benedictionem in filiis consequaris.

22 Lecz po trzeciej nocy weźmiesz pannę z bojaźnią Pańską, bardziej przejęty pragnieniem dziatek niźli lubością, żebyś w potomstwie Abrahamowym dostąpił błogosławieństwa w synach.”