Księga Zachariasza, rozdział 11

1 Aperi, Libane, portas tuas, et comedat ignis cedros tuas.

1 Otwórz, Libanie, wrota twoje, a niech pożre ogień cedry twoje!

2 Ulula, abies, quia cecidit cedrus, quoniam magnifici vastati sunt : ululate, quercus Basan, quoniam succisus est saltus munitus.

2 Zawyj jodło, bo upadł cedr, bo wielmożni są spustoszeni. Wyjcie dęby Basanu, bo wycięty jest las obronny.

3 Vox ululatus pastorum, quia vastata est magnificentia eorum : vox rugitus leonum, quoniam vastata est superbia Jordanis.

3 Głos wycia pasterzów, że zburzona jest wielmożność ich; głos ryku lwów, bo spustoszona jest pycha Jordanu.

4 Hæc dicit Dominus Deus meus : Pasce pecora occisionis,

4 To mówi Pan, Bóg mój: „Paś owce rzezi,

5 quæ qui possederant occidebant, et non dolebant, et vendebant ea, dicentes : Benedictus Dominus ! divites facti sumus : et pastores eorum non parcebant eis.

5 które ci, co je nabyli, zabijali bezkarnie, i sprzedawali je mówiąc: „Błogosławiony Pan, staliśmy się bogatymi,” a pasterze ich nie oszczędzali ich.

6 Et ego non parcam ultra super habitantes terram, dicit Dominus : ecce ego tradam homines, unumquemque in manu proximi sui, et in manu regis sui : et concident terram, et non eruam de manu eorum.

6 I ja więcej oszczędzać nie będę mieszkańców ziemi, mówi Pan; oto ja wydam ludzi, każdego w rękę bliźniego jego i w rękę króla jego, i wyniszczę ziemię, a nie wyrwę z ręki ich.”

7 Et pascam pecus occisionis propter hoc, o pauperes gregis ! et assumpsi mihi duas virgas : unam vocavi Decorem, et alteram vocavi Funiculum : et pavi gregem.

7 I będę pasł bydło rzezi dlatego, o ubodzy trzody! I wziąłem sobie dwie laski, jedną nazwałem Pięknością, a drugą nazwałem Powrózkiem, i pasłem trzodę.

8 Et succidi tres pastores in mense uno, et contracta est anima mea in eis, siquidem et anima eorum variavit in me.

8 I wyciąłem trzech pasterzy w jednym miesiącu, i skurczyła się dusza moja względem nich, bo też ich dusza zmieniła się w stosunku do mnie.

9 Et dixi : Non pascam vos : quod moritur, moriatur, et quod succiditur, succidatur : et reliqui devorent unusquisque carnem proximi sui.

9 I rzekłem: „Nie będę was pasł; co ma umrzeć, niech umiera, a co ma być wygładzone, niech będzie wygładzone, a inni niech żrą, każdy mięso bliźniego swego.”

10 Et tuli virgam meam quæ vocabatur Decus, et abscidi eam, ut irritum facerem fœdus meum quod percussi cum omnibus populis.

10 I wziąłem laskę, którą zwano Pięknością, i złamałem ją, aby wniwecz obrócić przymierze, które zawarłem ze wszystkimi ludami.

11 Et in irritum deductum est in die illa : et cognoverunt sic pauperes gregis, qui custodiunt mihi, quia verbum Domini est.

11 I wniwecz się obróciło w ów dzień, i poznali tak ubodzy trzody, którzy mi strzegą, że słowo Pańskie jest.

12 Et dixi ad eos : Si bonum est in oculis vestris, afferte mercedem meam : et si non, quiescite. Et appenderunt mercedem meam triginta argenteos.

12 I rzekłem do nich: „Jeśli jest rzecz dobra w oczach waszych, przynieście zapłatę moją, a jeśli nie, zaniechajcie.” I odważyli zapłatę moją, trzydzieści srebrników.

13 Et dixit Dominus ad me : Projice illud ad statuarium, decorum pretium quo appretiatus sum ab eis. Et tuli triginta argenteos, et projeci illos in domum Domini, ad statuarium.

13 I rzekł Pan do mnie: „Rzuć to do garncarza tę piękną zapłatę, na jaką mnie oszacowali.” I wziąłem trzydzieści srebrników, i rzuciłem je w domu Pańskim do garncarza.

14 Et præcidi virgam meam secundam, quæ appellabatur Funiculus, ut dissolverem germanitatem inter Judam et Israël.

14 I złamałem laskę moją drugą, którą zwano Powrózkiem, aby rozwiązać braterstwo między Judą a Izraelem.

15 Et dixit Dominus ad me : Adhuc sume tibi vasa pastoris stulti.

15 I rzekł Pan do mnie: „Jeszcze weź sobie narzędzia pasterza głupiego.

16 Quia ecce ego suscitabo pastorem in terra, qui derelicta non visitabit, dispersum non quæret, et contritum non sanabit, et id quod stat non enutriet, et carnes pinguium comedet, et ungulas eorum dissolvet.

16 Bo oto ja wzbudzę pasterza na ziemi, który opuszczonych nie będzie nawiedzał, rozproszonego nie będzie szukał, i złamanego leczyć nie będzie, co stoi, karmić nie będzie, a mięso tłustych będzie jeść i kopyta ich strąci.”

17 O pastor, et idolum derelinquens gregem : gladius super brachium ejus, et super oculum dextrum ejus : brachium ejus ariditate siccabitur, et oculus dexter ejus tenebrescens obscurabitur.

17 O pasterzu i bałwanie, opuszczający trzodę! Miecz na ramię jego i na oko prawe jego! Ramię jego całkiem uschnie, a oko prawe zupełnie się zaćmi!