Księga Zachariasza, rozdział 12

1 Onus verbi Domini super Israël. Dicit Dominus extendens cælum, et fundans terram, et fingens spiritum hominis in eo :

1 Brzemię słowa Pańskiego na Izraela. Mówi Pan, rozciągający niebiosa i gruntujący ziemię, a tworzący ducha człowieka w nim:

2 Ecce ego ponam Jerusalem superliminare crapulæ omnibus populis in circuitu : sed et Juda erit in obsidione contra Jerusalem.

2 „Oto ja uczynię Jeruzalem naprożnikiem pijaństwa wszystkim narodom wokoło; lecz i Juda będzie w oblężeniu przeciwko Jeruzalem.

3 Et erit : in die illa ponam Jerusalem lapidem oneris cunctis populis : omnes qui levabunt eam concisione lacerabuntur, et colligentur adversus eam omnia regna terræ.

3 I będzie: dnia onego uczynię Jeruzalem kamieniem ciężaru dla wszystkich narodów; wszyscy, którzy go będą podnosić, ciężko zranieni będą; i zbiorą się przeciw niemu wszystkie królestwa ziemi.

4 In die illa, dicit Dominus, percutiam omnem equum in stuporem, et ascensorem ejus in amentiam : et super domum Juda aperiam oculos meos, et omnem equum populorum percutiam cæcitate.

4 Owego dnia, mówi Pan, porażę każdego konia zdrętwieniem, a wsiadającego nań szaleństwem; a na dom Judy otworzę oczy moje, a każdego konia narodów porażę ślepotą.

5 Et dicent duces Juda in corde suo : Confortentur mihi habitatores Jerusalem in Domino exercituum, Deo eorum !

5 I powiedzą książęta Judy w sercu swym: „Niech mi będą wzmocnieni mieszkańcy Jeruzalem w Panu zastępów, Bogu ich!”

6 In die illa ponam duces Juda sicut caminum ignis in lignis, et sicut facem ignis in fœno : et devorabunt ad dexteram et ad sinistram omnes populos in circuitu, et habitabitur Jerusalem rursus in loco suo in Jerusalem.

6 Owego dnia uczynię książąt judzkich jakby kotłem ognia wśród drew i jakby pochodnią ognistą w sianie; i pożrą na prawo i na lewo wszystkie narody wokoło, i mieszkać będą w Jeruzalem znowu na swym miejscu, w Jeruzalem.

7 Et salvabit Dominus tabernacula Juda, sicut in principio, ut non magnifice glorietur domus David, et gloria habitantium Jerusalem contra Judam.

7 I zbawi Pan przybytki Judy jak na początku, aby się pysznie nie chlubił dom Dawida i chwała mieszkających w Jeruzalem przeciwko Judzie.

8 In die illa proteget Dominus habitatores Jerusalem : et erit qui offenderit ex eis in die illa quasi David, et domus David quasi Dei, sicut angelus Domini in conspectu eorum.

8 Owego dnia osłoni Pan mieszkańców Jeruzalem, i kto z nich potknąłby się w ów dzień, będzie jak Dawid, a dom Dawida jak Boży, jak anioł Pański przed obliczem ich.

9 Et erit in die illa : quæram conterere omnes gentes quæ veniunt contra Jerusalem.

9 I będzie dnia owego: będę się starał zetrzeć wszystkie narody, które przychodzą przeciw Jeruzalem.

10 Et effundam super domum David et super habitatores Jerusalem spiritum gratiæ et precum : et aspicient ad me quem confixerunt, et plangent eum planctu quasi super unigenitum, et dolebunt super eum, ut doleri solet in morte primogeniti.

10 I wyleję na dom Dawida i na mieszkańców Jeruzalem ducha łaski i modlitw, i patrzeć będą na mnie, którego przebodli, i opłakiwać go będą płaczem jakby jednorodzonego; i będą nad nim zawodzić, jak się zawodzi przy śmierci pierworodnego.

11 In die illa, magnus erit planctus in Jerusalem, sicut planctus Adadremmon in campo Mageddon.

11 Owego dnia wielki będzie płacz w Jeruzalem, jak płacz Adadremmonu na polu Mageddon.

12 Et planget terra : familiæ et familiæ seorsum : familiæ domus David seorsum, et mulieres eorum seorsum :

12 I będzie płakać ziemia, każdy ród osobno: rody domu Dawidowego osobno, a niewiasty ich osobno;

13 familiæ domus Nathan seorsum, et mulieres eorum seorsum : familiæ domus Levi seorsum, et mulieres eorum seorsum : familiæ Semei seorsum, et mulieres eorum seorsum :

13 rody domu Natana osobno, a niewiasty ich osobno; rody domu Lewiego osobno, a niewiasty ich osobno; rody Semeja osobno, a niewiasty ich osobno;

14 omnes familiæ reliquæ, familiæ et familiæ seorsum, et mulieres eorum seorsum.

14 wszystkie inne rody, każdy ród osobno, a niewiasty ich osobno.