Pismo Święte · ks. Jakub Wujek · Biblia Sacra Vulgata
Księga Zachariasza, rozdział 13
1 In die illa erit fons patens domui David et habitantibus Jerusalem, in ablutionem peccatoris et menstruatæ.
1 Owego dnia będzie źródło otwarte dla domu Dawidowego i dla mieszkających w Jeruzalem na obmycie grzesznego i miesiącznicy.
2 Et erit in die illa, dicit Dominus exercituum : disperdam nomina idolorum de terra, et non memorabuntur ultra : et pseudoprophetas, et spiritum immundum auferam de terra.
2 I będzie dnia owego, mówi Pan zastępów, wytracę imiona bałwanów z ziemi, tak iż nie będą więcej wspominane, i fałszywych proroków i ducha nieczystego zniosę z ziemi.
3 Et erit : cum prophetaverit quispiam ultra, dicent ei pater ejus et mater ejus, qui genuerunt eum : Non vives, quia mendacium locutus es in nomine Domini : et configent eum pater ejus et mater ejus, genitores ejus, cum prophetaverit.
3 I będzie: gdyby kto prorokował dalej, powiedzą mu ojciec jego i matka jego, którzy go porodzili: „Nie będziesz żył, bo mówiłeś kłamstwo imieniem Pańskim.” I przebodą go ojciec jego i matka jego, rodzice jego, gdyby prorokował.
4 Et erit : in die illa confundentur prophetæ, unusquisque ex visione sua cum prophetaverit : nec operientur pallio saccino, ut mentiantur :
4 I będzie: owego dnia zawstydzą się prorocy, każdy dla widzenia swego, gdy prorokować będzie, a nie będą się obłóczyć w płaszcz worowy, żeby kłamać.
5 sed dicet : Non sum propheta : homo agricola ego sum, quoniam Adam exemplum meum ab adolescentia mea.
5 Ale powie: „Nie jestem prorokiem, człowiekiem oraczem ja jestem; bo Adam przykładem moim od młodości mojej.”
6 Et dicetur ei : Quid sunt plagæ istæ in medio manuum tuarum ? Et dicet : His plagatus sum in domo eorum qui diligebant me.
6 I powiedzą mu: „Cóż to za rany są w pośrodku rąk twoich?” I powie: „Tymi jestem zraniony w domu tych, którzy mię miłowali.”
7 Framea, suscitare super pastorem meum, et super virum cohærentem mihi, dicit Dominus exercituum : percute pastorem, et dispergentur oves : et convertam manum meam ad parvulos.
7 Mieczu, ocknij się na pasterza mego i na męża złączonego ze mną, mówi Pan zastępów. Uderz pasterza, a rozproszą się owce, i obrócę rękę moją na malutkich.
8 Et erunt in omni terra, dicit Dominus : partes duæ in ea dispergentur, et deficient : et tertia pars relinquetur in ea.
8 I będzie po wszystkiej ziemi, mówi Pan: dwie części na niej będą rozproszone i ustaną, a trzecia część zostanie na niej.
9 Et ducam tertiam partem per ignem, et uram eos sicut uritur argentum, et probabo eos sicut probatur aurum. Ipse vocabit nomen meum, et ego exaudiam eum. Dicam : Populus meus es : et ipse dicet : Dominus Deus meus.
9 I powiodę część trzecią przez ogień, i palić ich będę, jak palą srebro, a doświadczać ich będę, jak doświadczają złota. On będzie wzywał imienia mego, a ja go wysłucham. Powiem: „Ludem moim jesteś.” A on powie: „Pan Bogiem moim.”
Łacina: Biblia Sacra Vulgata (1592). Polski: Biblia Wujka (1599 (éd. révisée 1962)).
Cała Biblia bez internetu, z zakładką i zaznaczonymi wersetami: Biblia katolicka w aplikacji.
Księga Zachariasza 13 · z aplikacją
Wczesny dostęp