Księga Zachariasza, rozdział 4

1 Et reversus est angelus qui loquebatur in me, et suscitavit me quasi virum qui suscitatur de somno suo.

1 I wrócił się anioł, który mówił we mnie, i obudził mię jak męża, którego budzą ze snu jego.

2 Et dixit ad me : Quid tu vides ? Et dixi : Vidi, et ecce candelabrum aureum totum, et lampas ejus super caput ipsius, et septem lucernæ ejus super illud, et septem infusoria lucernis quæ erant super caput ejus.

2 I rzekł do mnie: „Co ty widzisz?” I rzekłem: „Widziałem, a oto świecznik cały złoty, a lampa jego na szczycie jego, i siedem lamp jego na nim, siedem też cewek do lamp, które były na szczycie jego.

3 Et duæ olivæ super illud : una a dextris lampadis, et una a sinistris ejus.

3 I dwa drzewa oliwne koło niego, jedno po prawej, a drugie po lewej stronie lampy.”

4 Et respondi, et aio ad angelum qui loquebatur in me, dicens : Quid sunt hæc, domine mi ?

4 I odezwałem się, i rzekłem do anioła, który mówił we mnie, w te słowa: „Cóż to jest, Panie mój?”

5 Et respondit angelus qui loquebatur in me, et dixit ad me : Numquid nescis quid sunt hæc ? Et dixi : Non, domine mi.

5 I odpowiedział anioł, który mówił we mnie, i rzekł do mnie: „Czy nie wiesz, co to jest?” I rzekłem: „Nie, Panie mój!”

6 Et respondit, et ait ad me, dicens : Hoc est verbum Domini ad Zorobabel, dicens : Non in exercitu, nec in robore, sed in spiritu meo, dicit Dominus exercituum.

6 I odpowiedział a rzekł do mnie mówiąc: „To jest słowo Pańskie do Zorobabela, tak brzmiące: Nie wojskiem ani siłą, ale duchem moim, mówi Pan zastępów.

7 Quis tu, mons magne, coram Zorobabel ? In planum : et educet lapidem primarium, et exæquabit gratiam gratiæ ejus.

7 Cóżeś ty, góro wielka, przed Zorobabelem? W równinę! I wywiedzie kamień przedniejszy i wyrówna łaskę łaski jego.”

8 Et factum est verbum Domini ad me, dicens :

8 I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

9 Manus Zorobabel fundaverunt domum istam, et manus ejus perficient eam : et scietis quia Dominus exercituum misit me ad vos.

9 „Ręce Zorobabela założyły ten dom i ręce jego dokończą go; a poznacie, że Pan zastępów posłał mię do was.

10 Quis enim despexit dies parvos ? Et lætabuntur, et videbunt lapidem stanneum in manu Zorobabel. Septem isti oculi sunt Domini, qui discurrunt in universam terram.

10 Bo kto wzgardził dniami małymi? A będą się weselić i ujrzą kamień cynowy w ręce Zorobabela. Te są siedmioro oczu Pańskich, które biegają po wszystkiej ziemi.”

11 Et respondi, et dixi ad eum : Quid sunt duæ olivæ istæ, ad dexteram candelabri, et ad sinistram ejus ?

11 I odezwałem się, i rzekłem do niego: „Co to są te dwa drzewa oliwne po prawej i po lewej stronie świecznika?”

12 Et respondi secundo, et dixi ad eum : Quid sunt duæ spicæ olivarum quæ sunt juxta duo rostra aurea in quibus sunt suffusoria ex auro ?

12 I odezwałem się po raz drugi, i rzekłem do niego: „Co to są dwa kłosy oliwne koło dwu dzióbków złotych, na których są cewki ze złota?”

13 Et ait ad me, dicens : Numquid nescis quid sunt hæc ? Et dixi : Non, domine mi.

13 I rzekł do mnie mówiąc: „Czy nie wiesz, co to jest?” I rzekłem: „Nie, Panie mój.”

14 Et dixit : Isti sunt duo filii olei, qui assistunt Dominatori universæ terræ.

14 I rzekł: „Są to dwaj synowie oliwy, którzy stoją przy Panującym wszystkiej ziemi.”