Treny Jeremiasza, rozdział 5

1 Oratio Jeremiæ prophetæ. Recordare, Domine, quid acciderit nobis ; intuere et respice opprobrium nostrum.

1 Wspomnij, Panie, na to, co nas spotkało, wejrzyj, a obacz zelżywość naszą!

2 Hæreditas nostra versa est ad alienos, domus nostræ ad extraneos.

2 Dziedzictwo nasze obróciło się do cudzych, domy nasze do obcych.

3 Pupilli facti sumus absque patre, matres nostræ quasi viduæ.

3 Sierotami zostaliśmy bez ojca, matki nasze jak wdowy.

4 Aquam nostram pecunia bibimus ; ligna nostra pretio comparavimus.

4 Wodę naszą piliśmy za pieniądze, drwa nasze za pieniądze kupowaliśmy.

5 Cervicibus nostris minabamur, lassis non dabatur requies.

5 Za szyje nasze gnano nas, utrudzonym nie dawano odpoczynku.

6 Ægypto dedimus manum et Assyriis, ut saturaremur pane.

6 Do Egiptu wyciągaliśmy rękę i do Asyryjczyków, żeby się najeść chleba.

7 Patres nostri peccaverunt, et non sunt : et nos iniquitates eorum portavimus.

7 Ojcowie nasi zgrzeszyli i nie ma ich, a my ponieśliśmy nieprawości ich.

8 Servi dominati sunt nostri : non fuit qui redimeret de manu eorum.

8 Niewolnicy zapanowali nad nami, nie było, kto by z rąk ich wykupił.

9 In animabus nostris afferebamus panem nobis, a facie gladii in deserto.

9 Z niebezpieczeństwem dusz naszych przynosiliśmy sobie chleb przed mieczem w pustyni.

10 Pellis nostra quasi clibanus exusta est, a facie tempestatum famis.

10 Skóra nasza jak piec zgorzała od gwałtownego głodu.

11 Mulieres in Sion humiliaverunt, et virgines in civitatibus Juda.

11 Niewiasty na Syjonie poniżono i dziewice w miastach judzkich.

12 Principes manu suspensi sunt ; facies senum non erubuerunt.

12 Książęta ręką są powieszeni, nie wstydzono się oblicza starców.

13 Adolescentibus impudice abusi sunt, et pueri in ligno corruerunt.

13 Młodzieńców na psotę używano, a pacholęta pod drwami legły.

14 Senes defecerunt de portis, juvenes de choro psallentium.

14 Starcy zniknęli z bramy, młodzieńcy z tańca śpiewających.

15 Defecit gaudium cordis nostri ; versus est in luctum chorus noster.

15 Ustało wesele serca naszego, odmienił się w żałobę taniec nasz.

16 Cecidit corona capitis nostri : væ nobis, quia peccavimus !

16 Spadła korona z głowy naszej; biada nam, bośmy zgrzeszyli!

17 Propterea mœstum factum est cor nostrum ; ideo contenebrati sunt oculi nostri,

17 Dlatego stało się smętne serce nasze, dlatego zaćmiły się oczy nasze,

18 propter montem Sion quia disperiit ; vulpes ambulaverunt in eo.

18 dla góry Syjon, że zginęła; lisy chodziły po niej.

19 Tu autem, Domine, in æternum permanebis, solium tuum in generationem et generationem.

19 A ty, Panie, na wieki trwać będziesz, stolica twoja od pokolenia w pokolenie.

20 Quare in perpetuum oblivisceris nostri, derelinques nos in longitudine dierum ?

20 Czemu nas na wieki zapominasz, opuszczasz nas na długie dni?

21 Converte nos, Domine, ad te, et convertemur ; innova dies nostros, sicut a principio.

21 Nawróć nas, Panie, ku sobie, a nawrócimy się, odnów dni nasze jak pierwej!

22 Sed projiciens repulisti nos : iratus es contra nos vehementer.

22 Ale zupełnie odrzuciłeś nas, rozgniewałeś się na nas bardzo.