A Sagrada Bíblia · Figueiredo · Biblia Sacra Vulgata
Zacarias 2
1 Et levavi oculos meos, et vidi, et ecce vir, et in manu ejus funiculus mensorum.
1 Levantei os meus olhos, e me pus a olhar: E eis-que vi um varão, que tinha na sua mão um cordel de medidores.
2 Et dixi : Quo tu vadis ? Et dixit ad me : Ut metiar Jerusalem, et videam quanta sit latitudo ejus, et quanta longitudo ejus.
2 E disse-lhe eu: Para onde vais tu? E êle me respondeu: Vou a medir Jerusalém, e a ver qual é a sua largura, e qual o seu comprimento.
3 Et ecce angelus qui loquebatur in me egrediebatur, et angelus alius egrediebatur in occursum ejus :
3 E eis-que o Anjo, que falava em mim, saía para fora, e outro Anjo lhe saía ao encontro.
4 et dixit ad eum : Curre, loquere ad puerum istum, dicens : Absque muro habitabitur Jerusalem, præ multitudine hominum et jumentorum in medio ejus.
4 E lhe disse: Corre, fala a êste moço, dizendo-lhe: Jerusalém será habitada sem muros, por causa da multidão de homens, e de alimárias que haverá no meio dela.
5 Et ego ero ei, ait Dominus, murus ignis in circuitu, et in gloria ero in medio ejus.
5 E eu mesmo, diz o Senhor, serei para ela um muro de fogo, que a cerque: E eu estabelecerei no meio dela a minha glória.
6 O, o, fugite de terra aquilonis, dicit Dominus, quoniam in quatuor ventos cæli dispersi vos, dicit Dominus.
6 Ó, ó, fugi da terra do Aquilão, diz o Senhor: Porque eu vos espalhei para os quatro ventos do céu, diz o Senhor.
7 O Sion ! fuge, quæ habitas apud filiam Babylonis :
7 Foge, ó Sião, tu que habitas na cidade de Babilônia.
8 quia hæc dicit Dominus exercituum : Post gloriam misit me ad gentes quæ spoliaverunt vos : qui enim tetigerit vos, tangit pupillam oculi mei :
8 Porque isto diz o Senhor dos exércitos. Depois da glória me enviou o Senhor contra as gentes, que vos despojaram: Porque aquêle que tocar em vós, toca na menina do meu ôlho:
9 quia ecce ego levo manum meam super eos, et erunt prædæ his qui serviebant sibi : et cognoscetis quia Dominus exercituum misit me.
9 Porque eis-aí levanto eu a minha mão sôbre êstes povos, e êles virão a ser a prêsa daqueles que eram seus escravos: E vós conhecereis que o Senhor dos exércitos é que me enviou.
10 Lauda et lætare, filia Sion, quia ecce ego venio, et habitabo in medio tui, ait Dominus.
10 Filha de Sião, entoa cânticos de louvor, e alegra-te: Porque eis-aí vou eu mesmo, e habitarei no meio de ti, diz o Senhor.
11 Et applicabuntur gentes multæ ad Dominum in die illa, et erunt mihi in populum, et habitabo in medio tui : et scies quia Dominus exercituum misit me ad te.
11 E naquele dia se chegarão muitas gentes ao Senhor, e serão o meu povo, e eu habitarei no meio de ti: E tu saberás que o Senhor dos exércitos é que a ti me enviou.
12 Et possidebit Dominus Judam partem suam in terra sanctificata, et eliget adhuc Jerusalem.
12 E o Senhor possuirá a Judá, como sua porção na terra que lhe foi consagrada: E êle escolherá ainda a Jerusalém.
13 Sileat omnis caro a facie Domini, quia consurrexit de habitaculo sancto suo.
13 Tôda a carne esteja em silêncio diante da face do Senhor: Porque êle se levantou da sua santa habitação.
Latim: Biblia Sacra Vulgata (1592). Português: A Sagrada Bíblia (Figueiredo) (1781-1784).
A Bíblia inteira offline, com a página marcada e os versículos destacados: a Bíblia católica no aplicativo.
Zacarias 2 · com o app
Acesso antecipado