La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

I Reyes 24

Idioma

1 Ascendit ergo David inde : et habitavit in locis tutissimis Engaddi.

1 No obstante, retiróse David de allí, y fué á vivir en los lugares más fuertes de Engaddi.

2 Cumque reversus esset Saul, postquam persecutus est Philisthæos, nuntiaverunt ei, dicentes : Ecce David in deserto est Engaddi.

2 Y como Saul volviese después de haber perseguido á los Filisteos, le avisaron, diciendo: Mira que David está en el desierto de Engaddi.

3 Assumens ergo Saul tria millia electorum virorum ex omni Israël, perrexit ad investigandum David et viros ejus, etiam super abruptissimas petras, quæ solis ibicibus perviæ sunt.

3 Tomando, pues, Saul tres mil hombres escogidos en todo Israel, salió en busca de David y de su gente; yendo hasta por las rocas más escarpadas, accesibles á solas las cabras monteses.

4 Et venit ad caulas ovium, quæ se offerebant vianti : eratque ibi spelunca, quam ingressus est Saul ut purgaret ventrem : porro David et viri ejus in interiore parte speluncæ latebant.

4 Y llegó á unas majadas de ovejas, que encontró en el camino. Había allí una cueva, donde entró Saul á desocupar el vientre; y David estaba con los suyos escondido en lo más interior de ella.

5 Et dixerunt servi David ad eum : Ecce dies de qua locutus est Dominus ad te : Ego tradam tibi inimicum tuum, ut facias ei sicut placuerit in oculis tuis. Surrexit ergo David, et præcidit oram chlamydis Saul silenter.

5 Dícenle, pues, á David sus criados: Hé aquí el día feliz del cual te dijo el Señor: Yo pondré en tus manos á tu enemigo, para que hagas de él lo que gustares. Entonces David se levantó, y cortó sin ser sentido la orla del manto de Saul.

6 Post hæc percussit cor suum David, eo quod abscidisset oram chlamydis Saul.

6 E inmediatamente le remordió á David su conciencia de haber cortado la orla del manto de Saul,

7 Dixitque ad viros suos : Propitius sit mihi Dominus, ne faciam hanc rem domino meo, christo Domini, ut mittam manum meam in eum : quia christus Domini est.

7 y dijo á sus compañeros: No permita el Señor que jamás haga yo una tal cosa contra mi señor, contra el Ungido del Señor, de extender mi mano contra él, siendo como es el Ungido del Señor:

8 Et confregit David viros suos sermonibus, et non permisit eos ut consurgerent in Saul : porro Saul exsurgens de spelunca, pergebat cœpto itinere.

8 Y contuvo David con sus palabras á los suyos; no permitiéndoles que se echasen sobre Saul. Saliendo, pues, éste de la cueva proseguía el camino comenzado;

9 Surrexit autem et David post eum : et egressus de spelunca, clamavit post tergum Saul, dicens : Domine mi rex. Et respexit Saul post se : et inclinans se David pronus in terram adoravit,

9 cuando se fué también David en pos de Saul, y salido ya afuera, dió voces á espaldas de Saul, diciendo: Mi rey y señor. Volvió Saul la cabeza, y postrándose David hasta el suelo, le hizo una profunda reverencia;

10 dixitque ad Saul : Quare audis verba hominum loquentium : David quærit malum adversum te ?

10 y dijo á Saul: ¿Por qué das oidos á las palabras de aquellos que te dicen: David anda maquinando tu ruina?

11 Ecce hodie viderunt oculi tui quod tradiderit te Dominus in manu mea in spelunca : et cogitavi ut occiderem te, sed pepercit tibi oculus meus : dixi enim : Non extendam manum meam in dominum meum, quia christus Domini est.

11 Hoy ves con tus mismos ojos que el Señor te ha puesto en mis manos en la cueva: me asaltó ó me propusieron el pensamiento de matarte; pero me he abstenido de hacerlo, porque dije entre mí: No levantaré yo mi mano contra mi señor; por cuanto es el Ungido del Señor.

12 Quin potius pater mi, vide, et cognosce oram chlamydis tuæ in manu mea : quoniam cum præscinderem summitatem chlamydis tuæ, nolui extendere manum meam in te : animadverte, et vide, quoniam non est in manu mea malum, neque iniquitas, neque peccavi in te : tu autem insidiaris animæ meæ ut auferas eam.

12 Observa, pues, oh padre mío, y reconoce si es la orla de tu clámide ó manto la que tengo en mi mano, y como al cortar la extremidad de tu vestido no he querido extender mi mano contra tí. Considera ahora tú mismo, y persuádete de que no soy culpable en nada, ni de injusticia, ni de pecado contra tí: tú, por el contrario, andas poniendo asechanzas á mi vida para quitármela.

13 Judicet Dominus inter me et te, et ulciscatur me Dominus ex te : manus autem mea non sit in te.

13 Juzgue el Señor entre mí y entre tí, y hágame él justicia respecto de tí; pero yo jamás pondré la mano en tu persona.

14 Sicut et in proverbio antiquo dicitur : Ab impiis egredietur impietas : manus ergo mea non sit in te.

14 De impíos es hacer acciones impías, según dice el antiguo proverbio; y así Dios me libre de extender mi mano contra tí.

15 Quem persequeris, rex Israël ? quem persequeris ? canem mortuum persequeris, et pulicem unum.

15 Pero ¿á quién persigues, oh rey de Israel? ¿quién es al que tú persigues? Persigues aun perro muerto, á una pulga.

16 Sit Dominus judex, et judicet inter me et te : et videat, et judicet causam meam, et eruat me de manu tua.

16 Sea juez el Señor, y sentencie entre mí y entre tí; examine y juzgue mi causa, y me libre de tus manos.

17 Cum autem complesset David loquens sermones hujuscemodi ad Saul, dixit Saul : Numquid vox hæc tua est, fili mi David ? Et levavit Saul vocem suam, et flevit :

17 Luego que David acabó de hablar tales palabras á Saul, dijo éste: ¿No es esta voz la tuya, hijo mío David? Y al mismo tiempo lanzó Saul un grito, y comenzó á llorar.

18 dixitque ad David : Justior tu es quam ego : tu enim tribuisti mihi bona, ego autem reddidi tibi mala.

18 Y dijo á David: Mas justo eres tú que yo: porque tú no me has hecho sino bienes, y yo te he pagado con males.

19 Et tu indicasti hodie quæ feceris mihi bona : quomodo tradiderit me Dominus in manum tuam, et non occideris me.

19 Tú has mostrado hoy el bien que me has hecho: puesto que me ha entregado el Señor en tus manos, y no me has quitado la vida,

20 Quis enim cum invenerit inimicum suum, dimittet eum in via bona ? sed Dominus reddat tibi vicissitudinem hanc pro eo quod hodie operatus es in me.

20 Porque ¿quién es el que hallando á su enemigo desprevenido, le deja ir sin hacerle daño? El Señor te dé la recompensa por lo que hoy has hecho conmigo.

21 Et nunc quia scio quod certissime regnaturus sis, et habiturus in manu tua regnum Israël :

21 Y ahora, sabiendo de cierto como sé que tú has de reinar y poseer el reino de Israel,

22 jura mihi in Domino, ne deleas semen meum post me, neque auferas nomen meum de domo patris mei.

22 júrame por el Señor que no extinguirás mi descendencia después de mi muerte, ni borrarás mi nombre de la casa de mi padre.

23 Et juravit David Sauli. Abiit ergo Saul in domum suam : et David et viri ejus ascenderunt ad tutiora loca.

23 Y juróselo David. Con lo cual se retiró Saul á su casa; pero David y los suyos se subieron á lugares más seguros.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.