La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

IV Reyes 17

Idioma

1 Anno duodecimo Achaz regis Juda, regnavit Osee filius Ela in Samaria super Israël novem annis.

1 El año duodécimo del reinado de Acaz, rey de Judá, comenzó á reinar pacíficamente sobre Israel en Samaria Osee, hijo de Ela, y reinó nueve años.

2 Fecitque malum coram Domino, sed non sicut reges Israël qui ante eum fuerant.

2 E hizo el mal delante del Señor; aunque no tanto como los reyes de Israel sus predecesores.

3 Contra hunc ascendit Salmanasar rex Assyriorum, et factus est ei Osee servus, reddebatque illi tributa.

3 Contra éste vino Salmanasar, rey de los Asirios, y Osee se hizo su feudatario, y le pagaba tributo.

4 Cumque deprehendisset rex Assyriorum Osee, quod rebellare nitens misisset nuntios ad Sua regem Ægypti ne præstaret tributa regi Assyriorum sicut singulis annis solitus erat, obsedit eum, et vinctum misit in carcerem.

4 Mas como descubriese el rey de los Asirios que Osee había enviado embajadores á Sua, rey de Egipto, con intención de rebelarse contra el rey de los Asirios, y no pagarle el acostumbrado anual tributo; habiéndole cogido prisionero, le encerró en una cárcel,

5 Pervagatusque est omnem terram : et ascendens Samariam, obsedit eam tribus annis.

5 Porque Salmanasar comenzó haciendo correrías por todo el país, y al fin acercándose á Samaria la tuvo sitiada tres años;

6 Anno autem nono Osee, cepit rex Assyriorum Samariam, et transtulit Israël in Assyrios : posuitque eos in Hala et in Habor juxta fluvium Gozan, in civitatibus Medorum.

6 Hasta que el año nono del reinado de Osee fué tomada Samaria por el rey de los Asirios, y trasladados á Asiria los Israelitas, los cuales colocó en Hala y en Habor, ciudades de la Media, junto al río Gozán.

7 Factum est enim, cum peccassent filii Israël Domino Deo suo, qui eduxerat eos de terra Ægypti, de manu Pharaonis regis Ægypti, coluerunt deos alienos.

7 La causa fué porque los hijos de Israel habían pecado, adorando dioses ajenos, contra el Señor Dios suyo que los había sacado de la tierra de Egipto, del poder de Faraón, rey de Egipto;

8 Et ambulaverunt juxta ritum gentium quas consumpserat Dominus in conspectu filiorum Israël et regum Israël, quia similiter fecerant.

8 y siguiendo los ritos ó prácticas de las naciones que el Señor había destruido delante de los hijos de Israel, y los ritos ó costumbres de los reyes de Israel, que habían hecho lo mismo.

9 Et offenderunt filii Israël verbis non rectis Dominum Deum suum : et ædificaverunt sibi excelsa in cunctis urbibus suis, a turre custodum usque ad civitatem munitam.

9 Habían, pues, los hijos de Israel ofendido al Señor Dios suyo con su mal proceder: y habíanse erigido altares en los lugares altos en todas sus ciudades, desde las torres de guardas hasta las plazas fuertes ó grandes ciudades.

10 Feceruntque sibi statuas et lucos in omni colle sublimi, et subter omne lignum nemorosum :

10 Y habían plantado bosques ó arboledas, y levantado estatuas en todo collado alto, y debajo de todo árbol frondoso;

11 et adolebant ibi incensum super aras in morem gentium quas transtulerat Dominus a facie eorum : feceruntque verba pessima irritantes Dominum.

11 quemando allí incienso sobre los altares á imitación de las naciones que había dispersado el Señor así que entraron en aquella tierra; y habían cometido acciones muy criminales provocando la ira del Señor.

12 Et coluerunt immunditias de quibus præcepit eis Dominus ne facerent verbum hoc.

12 Adoraron las inmundicias ó ídolos contra el precepto con que se lo había prohibido el Señor.

13 Et testificatus est Dominus in Israël et in Juda per manum omnium prophetarum et videntium, dicens : Revertimini a viis vestris pessimis, et custodite præcepta mea et cæremonias, juxta omnem legem quam præcepi patribus vestris, et sicut misi ad vos in manu servorum meorum prophetarum.

13 Sobre lo cual no cesó el Señor de amonestarlos, así en Israel como en Judá, por medio de todos los profetas y veyentes, diciendo: Convertios de vuestras pésimas costumbres, observad mis preceptos y ceremonias, conforme á todas las leyes que promulgué á vuestros padres, y como os lo he enviado á decir por medio de mis siervos los profetas.

14 Qui non audierunt, sed induraverunt cervicem suam juxta cervicem patrum suorum, qui noluerunt obedire Domino Deo suo.

14 Mas ellos no dieron oidos; antes endurecieron su cerviz ó se obstinaron, imitando la dureza de sus padres, los cuales no quisieron obedecer al Señor Dios suyo.

15 Et abjecerunt legitima ejus, et pactum quod pepigit cum patribus eorum, et testificationes quibus contestatus est eos : secutique sunt vanitates, et vane egerunt : et secuti sunt gentes quæ erant per circuitum eorum, super quibus præceperat Dominus eis ut non facerent sicut et illæ faciebant.

15 Y desecharon sus leyes y el pacto que había concertado con sus padres; despreciando las amonestaciones con que los reconvino: y siguiendo las vanidades ó ídolos se infatuaron, é imitaron á las naciones circunvecinas, sobre las cuales les había prevenido el Señor que no hicieran lo que ellas hacían.

16 Et dereliquerunt omnia præcepta Domini Dei sui : feceruntque sibi conflatiles duos vitulos, et lucos, et adoraverunt universam militiam cæli : servieruntque Baal,

16 Y abandonaron todos los preceptos del Señor Dios suyo, y formáronse dos becerros de fundición, y bosques, y adoraron toda la milicia ó constelaciones del cielo; y dieron culto á Baal;

17 et consecraverunt filios suos et filias suas per ignem : et divinationibus inserviebant, et auguriis : et tradiderunt se ut facerent malum coram Domino, ut irritarent eum.

17 y consagraron á sus hijos é hijas por medio del fuego; y se ocuparon en adivinaciones y agüeros: en suma, se abandonaron á toda maldad delante del Señor, provocándole á ira.

18 Iratusque est Dominus vehementer Israëli, et abstulit eos a conspectu suo, et non remansit nisi tribus Juda tantummodo.

18 Por tanto el Señor se indignó altamente contra Israel, y le arrojó de delante de sí, y no quedó sino la sola tribu de Judá.

19 Sed nec ipse Juda custodivit mandata Domini Dei sui : verum ambulavit in erroribus Israël, quos operatus fuerat.

19 Mas ni aun la misma tribu de Judá observó los mandamientos del Señor Dios suyo; antes bien imitó los extravíos ó errores en que había incurrido Israel.

20 Projecitque Dominus omne semen Israël, et afflixit eos, et tradidit eos in manu diripientium, donec projiceret eos a facie sua :

20 Y así el Señor desechó á todo el linaje de Israel, y castigóle y entrególe en manos de sus opresores, hasta que le arrojó enteramente de su presencia:

21 ex eo jam tempore quo scissus est Israël a domo David, et constituerunt sibi regem Jeroboam filium Nabat : separavit enim Jeroboam Israël a Domino, et peccare eos fecit peccatum magnum.

21 Enojado ya desde aquel tiempo en que Israel, separándose de la casa de David, eligió por rey suyo á Jeroboam, hijo de Nabat; pues Jeroboam apartó del Señor á Israel, y le hizo cometer el pecado grande de idolatria.

22 Et ambulaverunt filii Israël in universis peccatis Jeroboam quæ fecerat : et non recesserunt ab eis,

22 Imitaron los hijos de Israel todas las maldades de Jeroboam, ni jamás se apartaron de ellas.

23 usquequo Dominus auferret Israël a facie sua, sicut locutus fuerat in manu omnium servorum suorum prophetarum : translatusque est Israël de terra sua in Assyrios, usque in diem hanc.

23 Hasta tanto que el Señor arrojó de su presencia á Israel, como lo tenía predicho por medio de todos los profetas, sus siervos. Y fué Israel transportado de su tierra á la Asiria, en donde se halla hasta hoy día.

24 Adduxit autem rex Assyriorum de Babylone, et de Cutha, et de Avah, et de Emath, et de Sepharvaim : et collocavit eos in civitatibus Samariæ pro filiis Israël : qui possederunt Samariam, et habitaverunt in urbibus ejus.

24 Y en lugar de los hijos de Israel hizo venir el rey de los Asirios gentes de Babilonia, y de Cuta, y de Ava, de Emat, y de Sefarvaim, y las puso en las ciudades de Samaria, y estas gentes poseyeron la Samaria, y habitaron en sus ciudades.

25 Cumque ibi habitare cœpissent, non timebant Dominum : et immisit in eos Dominus leones, qui interficiebant eos.

25 Mas cuando comenzaron á morar en ellas, no temían al Señor ni le adoraban; por lo que el Señor envió contra dichas gentes leones que las iban despedazando.

26 Nuntiatumque est regi Assyriorum, et dictum : Gentes quas transtulisti, et habitare fecisti in civitatibus Samariæ, ignorant legitima Dei terræ : et immisit in eos Dominus leones, et ecce interficiunt eos, eo quod ignorent ritum Dei terræ.

26 Dieron aviso de esto al rey de los Asirios y le dijeron: Las gentes que tú has transportado para poblar las ciudades de Samaria, ignoran el culto del Dios de aquel país, y el Señor ha enviado contra ellas leones, que las van despedazando, por cuanto no saben ellas el culto del Dios de aquella tierra.

27 Præcepit autem rex Assyriorum, dicens : Ducite illuc unum de sacerdotibus quos inde captivos adduxistis, et vadat, et habitet cum eis : et doceat eos legitima Dei terræ.

27 En consecuencia el rey de los Asirios dió orden diciendo: Llevad allá uno de los sacerdotes que se han traido de allí cautivos, y vaya á habitar con ellas, y enséñeles el culto del Dios de aquel país.

28 Igitur cum venisset unus de sacerdotibus his qui captivi ducti fuerant de Samaria, habitavit in Bethel, et docebat eos quomodo colerent Dominum.

28 Habiendo, pues, ido uno de los sacerdotes que habían sido traidos cautivos de Samaria, habitó en Betel, y les enseñaba la manera de honrar al Señor.

29 Et unaquæque gens fabricata est deum suum : posueruntque eos in fanis excelsis quæ fecerant Samaritæ, gens et gens in urbibus suis, in quibus habitabat.

29 Con todo eso, cada uno de dichos pueblos se fabricó su dios, que colocaron en los adoratorios de las alturas, que habían erigido los de Samaria: cada nación puso el dios suyo en las poblaciones donde habitaba.

30 Viri enim Babylonii fecerunt Sochothbenoth : viri autem Cuthæi fecerunt Nergel : et viri de Emath fecerunt Asima.

30 Porque los Babilonios pusieron á su dios Socotbenot, y los Cuteos á Nergel, y los de Emat á Asima.

31 Porro Hevæi fecerunt Nebahaz et Tharthac. Hi autem qui erant de Sepharvaim, comburebant filios suos igni, Adramelech et Anamelech diis Sepharvaim,

31 Los Heveos pusieron á Nebahaz, y á Tartac. Mas los que eran de Sefarvaim quemaban sus hijos en honor de Adramelec y de Anamelec, dioses de Sefarvaim;

32 et nihilominus colebant Dominum. Fecerunt autem sibi de novissimis sacerdotes excelsorum, et ponebant eos in fanis sublimibus.

32 y no obstante todos estos pueblos adoraban al Señor. Crearon del bajo pueblo sacerdotes para los lugares altos, y colocábanlos en los adoratorios de las alturas.

33 Et cum Dominum colerent, diis quoque suis serviebant juxta consuetudinem gentium, de quibus translati fuerant Samariam.

33 Y adorando al Señor, servían juntamente á sus dioses, según el rito de las naciones de donde habían sido transportados á Samaria.

34 Usque in præsentem diem morem sequuntur antiquum : non timent Dominum, neque custodiunt cæremonias ejus, judicia, et legem, et mandatum, quod præceperat Dominus filiis Jacob, quem cognominavit Israël :

34 Hasta el día presente perseveran en la costumbre antigua, no temen al Señor, ni observan sus ceremonias, ni los ritos, leyes, ni mandamientos intimados por el Señor á los hijos de Jacob, á quien puso el sobrenombre de Israel:

35 et percusserat cum eis pactum, et mandaverat eis, dicens : Nolite timere deos alienos, et non adoretis eos, neque colatis eos, et non immoletis eis :

35 Con quienes había firmado el pacto, y á quienes había dado este precepto, diciendo: No temais, ni reverencieís á dioses ajenos; no los adoreis, ni les deis culto ninguno, ni les ofrezcais sacrificios:

36 sed Dominum Deum vestrum, qui eduxit vos de terra Ægypti in fortitudine magna et in brachio extento, ipsum timete, et illum adorate, et ipsi immolate.

36 Sino al Señor Dios vuestro que os sacó de la tierra de Egipto con grande fortaleza y con el poder de su brazo, á ése habeis de temer, á ése adorar, y á ése ofrecer sacrificios.

37 Cæremonias quoque, et judicia, et legem, et mandatum, quod scripsit vobis, custodite ut faciatis cunctis diebus : et non timeatis deos alienos.

37 Observad asimismo y cumplid constantemente las ceremonias y los ritos, y leyes, y mandamientos que os dió por escrito, y no temais á los dioses extranjeros.

38 Et pactum quod percussit vobiscum, nolite oblivisci : nec colatis deos alienos,

38 Y no echeis en olvido el pacto que hizo con vosotros, ni tributeis culto á dioses ajenos;

39 sed Dominum Deum vestrum timete, et ipse eruet vos de manu omnium inimicorum vestrorum.

39 sino temed al Señor Dios vuestro, y él os librará de las manos de todos vuestros enemigos.

40 Illi vero non audierunt, sed juxta consuetudinem suam pristinam perpetrabant.

40 Mas ellos no hicieron caso de eso, sino que procedieron según su antigua costumbre.

41 Fuerunt igitur gentes istæ timentes quidem Dominum, sed nihilominus et idolis suis servientes : nam et filii eorum, et nepotes, sicut fecerunt patres sui, ita faciunt usque in præsentem diem.

41 Recibieron, pues, dichas gentes el culto del Señor; pero continuaron como antes en servir á sus ídolos; y lo que hicieron sus padres, eso mismo hacen hasta hoy día sus hijos y nietos.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.