Księga Izajasza, rozdział 40

1 Consolamini, consolamini, popule meus, dicit Deus vester.

1 Pocieszcie się, pocieszcie, ludu mój! mówi Bóg wasz.

2 Loquimini ad cor Jerusalem, et advocate eam, quoniam completa est malitia ejus, dimissa est iniquitas illius : suscepit de manu Domini duplicia pro omnibus peccatis suis.

2 Mówcie do serca Jeruzalem i przyzwijcie je, bo się skończyła złość jego, odpuszczona jest nieprawość jego; wzięło z ręki Pańskiej w dwójnasób za wszystkie grzechy swoje.

3 Vox clamantis in deserto : Parate viam Domini, rectas facite in solitudine semitas Dei nostri.

3 Głos wołającego na puszczy: „Gotujcie drogę Pańską, proste czyńcie na puszczy ścieżki Boga naszego.

4 Omnis vallis exaltabitur, et omnis mons et collis humiliabitur, et erunt prava in directa, et aspera in vias planas :

4 Każda dolina będzie podniesiona, a każda góra i pagórek będzie poniżony; i będą krzywe prostymi, a ostre drogami gładkimi.

5 et revelabitur gloria Domini, et videbit omnis caro pariter quod os Domini locutum est.

5 I objawi się chwała Pańska, i ujrzy wszelkie ciało razem, że usta Pańskie przemówiły.”

6 Vox dicentis : Clama. Et dixi : Quid clamabo ? Omnis caro fœnum, et omnis gloria ejus quasi flos agri.

6 Głos mówiącego: „Wołaj!” I rzekłem: „Co będę wołał?” „Wszelkie ciało trawa, a wszelka chwała jego jak kwiat polny.

7 Exsiccatum est fœnum, et cecidit flos, quia spiritus Domini sufflavit in eo. Vere fœnum est populus :

7 Uschła trawa i opadł kwiat, bo duch Pański wionął nań. Prawdziwie lud jest trawą.

8 exsiccatum est fœnum, et cecidit flos ; verbum autem Domini nostri manet in æternum.

8 Uschła trawa i opadł kwiat, lecz słowo Pana naszego trwa na wieki.”

9 Super montem excelsum ascende, tu qui evangelizas Sion ; exalta in fortitudine vocem tuam, qui evangelizas Jerusalem : exalta, noli timere. Dic civitatibus Juda : Ecce Deus vester :

9 Wstąp na górę wysoką, ty, który zwiastujesz wesołą nowinę Syjonowi; podnieś mocno głos twój, który opowiadasz wesołą nowinę Jeruzalem; podnoś, nie bój się! Mów miastom judzkim: „Oto Bóg wasz!”

10 ecce Dominus Deus in fortitudine veniet, et brachium ejus dominabitur : ecce merces ejus cum eo, et opus illius coram illo.

10 Oto Pan Bóg w mocy przyjdzie, a ramię jego panować będzie; oto zapłata jego z nim, a dzieło jego przed nim.

11 Sicut pastor gregem suum pascet, in brachio suo congregabit agnos, et in sinu suo levabit ; fœtas ipse portabit.

11 Jak pasterz trzodę swą paść będzie, ramieniem swym zgromadzi baranki i na łono swe podniesie, kotne sam nosić będzie.

12 Quis mensus est pugillo aquas, et cælos palmo ponderavit ? quis appendit tribus digitis molem terræ, et libravit in pondere montes, et colles in statera ?

12 Kto zmierzył garścią wody, a niebiosa piędzią zważył? Kto zawiesił trzema palcami wielkość ziemi i zważył na wadze góry, a pagórki na szalach?

13 Quis adjuvit spiritum Domini ? aut quis consiliarius ejus fuit, et ostendit illi ?

13 Kto pomagał duchowi Pańskiemu? Albo kto był doradcą jego i ukazał mu?

14 cum quo iniit consilium, et instruxit eum, et docuit eum semitam justitiæ, et erudivit eum scientiam, et viam prudentiæ ostendit illi ?

14 Z kim wszedł w radę, i oświecił go, i nauczył go ścieżki sprawiedliwości, i wyćwiczył go w umiejętności, a drogę roztropności ukazał mu?

15 Ecce gentes quasi stilla situlæ, et quasi momentum stateræ reputatæ sunt ; ecce insulæ quasi pulvis exiguus.

15 Oto narody jak kropla z wiadra jak ziarnko na szalach poczytane są; oto wyspy jak proch malutki.

16 Et Libanus non sufficiet ad succendendum, et animalia ejus non sufficient ad holocaustum.

16 I Liban nie wystarczy do podpalania, a bydła jego nie stanie na całopalenie.

17 Omnes gentes quasi non sint, sic sunt coram eo, et quasi nihilum et inane reputatæ sunt ei.

17 Wszystkie narody jakby nie były, tak są przed nim; a jak nic i próżność poczytane są u niego.

18 Cui ergo similem fecisti Deum ? aut quam imaginem ponetis ei ?

18 Komuż tedy podobnym uczyniliście Boga? albo co mu za obraz postawicie?

19 Numquid sculptile conflavit faber ? aut aurifex auro figuravit illud, et laminis argenteis argentarius ?

19 Czy posągu nie odlał rzemieślnik? czy złotnik nie ukształcił go złotem, a srebrnik blachami srebrnymi?

20 Forte lignum et imputribile elegit ; artifex sapiens quærit quomodo statuat simulacrum, quod non moveatur.

20 Mocne drewno i nie próchniejące obrał; rzemieślnik mądry patrzy, jak postawić bałwana, tak by się nie poruszył.

21 Numquid non scitis ? numquid non audistis ? numquid non annuntiatum est vobis ab initio ? numquid non intellexistis fundamenta terræ ?

21 Czyż nie wiecie? czyście nie słyszeli? czy wam od początku nie powiedziano? Czy nie zrozumieliście podstaw ziemi?

22 Qui sedet super gyrum terræ, et habitatores ejus sunt quasi locustæ ; qui extendit velut nihilum cælos, et expandit eos sicut tabernaculum ad inhabitandum ;

22 On to siedzi na okręgu ziemi, a mieszkańcy jej są jak szarańcza; on jak nić rozciąga niebiosa i rozpina je jak namiot na mieszkanie.

23 qui dat secretorum scrutatores quasi non sint, judices terræ velut inane fecit.

23 On czyni badaczów tajemnych rzeczy, jakby nie byli, sędziów ziemi jak czczą rzecz uczynił.

24 Et quidem neque plantatus, neque satus, neque radicatus in terra truncus eorum ; repente flavit in eos, et aruerunt, et turbo quasi stipulam auferet eos.

24 A po prawdzie ani wszczepiony, ani wsiany, ani wykorzeniony w ziemię pień ich; z nagła wionął na nich i uschli, a wicher jak źdźbło ich uniesie.

25 Et cui assimilastis me, et adæquastis ? dicit Sanctus.

25 I do kogóż upodobniliście mię i przyrównali? mówi Święty.

26 Levate in excelsum oculos vestros, et videte quis creavit hæc : qui educit in numero militiam eorum, et omnes ex nomine vocat ; præ multitudine fortitudinis et roboris, virtutisque ejus, neque unum reliquum fuit.

26 Podnieście ku górze oczy wasze a obaczcie, kto to stworzył? On, który wywodzi w liczbie wojsko ich, a wszystkie po imieniu wzywa; dla mnóstwa siły i mocy i możności jego ani jedno nie zostało.

27 Quare dicis, Jacob, et loqueris, Israël : Abscondita est via mea a Domino, et a Deo meo judicium meum transivit ?

27 Czemuż mówisz, Jakubie, i powiadasz, Izraelu: „Zakryta jest droga moja przed Panem, a prawo moje minęło przed Bogiem moim?”

28 Numquid nescis, aut non audisti ? Deus sempiternus Dominus, qui creavit terminos terræ : non deficiet, neque laborabit, nec est investigatio sapientiæ ejus.

28 Czyż nie wiesz? Alboś nie słyszał? Bogiem wiecznym Pan, który stworzył krańce ziemi; nie ustanie ani się nie spracuje i niedościgniona mądrość jego.

29 Qui dat lasso virtutem, et his qui non sunt, fortitudinem et robur multiplicat.

29 On dodaje utrudzonemu siły, a tym, których nie ma, moc i siłę pomnaża.

30 Deficient pueri, et laborabunt, et juvenes in infirmitate cadent ;

30 Ustaną pacholęta i utrudzą się, a młodzieńcy ze słabości upadną;

31 qui autem sperant in Domino mutabunt fortitudinem, assument pennas sicut aquilæ : current et non laborabunt, ambulabunt et non deficient.

31 a którzy mają nadzieję w Panu, odmienią siłę, wezmą pióra jak orły; polecą, a nie utrudzą się, chodzić będą, a nie ustaną.