A Sagrada Bíblia · Figueiredo · Biblia Sacra Vulgata
Isaías 40
1 Consolamini, consolamini, popule meus, dicit Deus vester.
1 Consolai-vos, consolai-vos, povo meu, diz o vosso Deus.
2 Loquimini ad cor Jerusalem, et advocate eam, quoniam completa est malitia ejus, dimissa est iniquitas illius : suscepit de manu Domini duplicia pro omnibus peccatis suis.
2 Falai ao coração de Jerusalém, e chamai-a: Porque está acabada a sua malícia, está perdoada a sua iniqüidade: Ela recebeu da mão do Senhor uma pena dobrada por todos os seus pecados.
3 Vox clamantis in deserto : Parate viam Domini, rectas facite in solitudine semitas Dei nostri.
3 Voz do que clama no deserto: Aparelhai o caminho do Senhor, endireitai na solidão as veredas do nosso Deus.
4 Omnis vallis exaltabitur, et omnis mons et collis humiliabitur, et erunt prava in directa, et aspera in vias planas :
4 Todo o vale será alteado, e todo o monte e outeiro será rebaixado, e o que é torto se tornará em estrada direita, e o escabroso em caminhos planos.
5 et revelabitur gloria Domini, et videbit omnis caro pariter quod os Domini locutum est.
5 E a glória do Senhor se manifestará, e tôda a carne verá ao mesmo tempo o que a bôca do Senhor falou.
6 Vox dicentis : Clama. Et dixi : Quid clamabo ? Omnis caro fœnum, et omnis gloria ejus quasi flos agri.
6 Soou uma voz de quem me dizia: Clama. E eu disse: Que hei de clamar? Tôda a carne é feno, e tôda a sua glória é como a flor do campo.
7 Exsiccatum est fœnum, et cecidit flos, quia spiritus Domini sufflavit in eo. Vere fœnum est populus :
7 Secou-se o feno, e caiu a flor, porque o hálito do Senhor assoprou nêle. Verdadeiramente o povo é feno:
8 exsiccatum est fœnum, et cecidit flos ; verbum autem Domini nostri manet in æternum.
8 Secou-se o feno, e caiu a flor: Mas a palavra de Nosso Senhor permanece para sempre.
9 Super montem excelsum ascende, tu qui evangelizas Sion ; exalta in fortitudine vocem tuam, qui evangelizas Jerusalem : exalta, noli timere. Dic civitatibus Juda : Ecce Deus vester :
9 Sobe a um alto monte, tu, que anuncias o Evangelho a Sião: Levanta com bem fôrça a tua voz, tu que anuncias o Evangelho a Jerusalém: Levanta-a, não temas. Dize às cidades de Judá: Eis-aí o vosso Deus:
10 ecce Dominus Deus in fortitudine veniet, et brachium ejus dominabitur : ecce merces ejus cum eo, et opus illius coram illo.
10 Eis-aí virá o Senhor Deus com fortaleza, e o seu braço dominará: Eis-aí virá com êle a sua paga, e diante dêle a sua obra.
11 Sicut pastor gregem suum pascet, in brachio suo congregabit agnos, et in sinu suo levabit ; fœtas ipse portabit.
11 Êle apascentará como pastor o seu rebanho: Ajuntará pela fôrça do seu braço os cordeiros, e os tomará no seu seio, êle mesmo levará sôbre si as ovelhas que estiverem prenhes.
12 Quis mensus est pugillo aquas, et cælos palmo ponderavit ? quis appendit tribus digitis molem terræ, et libravit in pondere montes, et colles in statera ?
12 Quem é que mediu as águas com o seu punho, e pesou os céus com o seu palmo? quem sustentou em três dedos tôda a massa da terra, e pôs em pêso os montes, e em balança os outeiros?
13 Quis adjuvit spiritum Domini ? aut quis consiliarius ejus fuit, et ostendit illi ?
13 Quem ajudou o Espírito do Senhor? ou quem foi o seu Conselheiro, que o dirigiu?
14 cum quo iniit consilium, et instruxit eum, et docuit eum semitam justitiæ, et erudivit eum scientiam, et viam prudentiæ ostendit illi ?
14 Com quem tomou êle conselho, que o instruiu, e lhe ensinou a vereda da justiça e o aperfeiçoou na ciência, e lhe mostrou o caminho da prudência?
15 Ecce gentes quasi stilla situlæ, et quasi momentum stateræ reputatæ sunt ; ecce insulæ quasi pulvis exiguus.
15 Eis-aí está que são reputadas as gentes como uma pinga de água que cai dum balde, e como um grão de pêso na balança: Eis-aí estão as ilhas como pó miúdo.
16 Et Libanus non sufficiet ad succendendum, et animalia ejus non sufficient ad holocaustum.
16 E não bastará o Líbano para queimar, e não bastarão os seus animais para um holocausto.
17 Omnes gentes quasi non sint, sic sunt coram eo, et quasi nihilum et inane reputatæ sunt ei.
17 Assim são na sua presença tôdas as gentes como se não fôssem, e por êle sempre foram reputadas por um nada e como uma coisa vã.
18 Cui ergo similem fecisti Deum ? aut quam imaginem ponetis ei ?
18 A quem pois tendes vós assemelhado a Deus? ou que imagem fareis dêle?
19 Numquid sculptile conflavit faber ? aut aurifex auro figuravit illud, et laminis argenteis argentarius ?
19 Porventura não foi o artífice o que fundiu a estátua? Ou o ourives do ouro não a formou de ouro, e o ourives da prata não a cobriu com chapas de prata?
20 Forte lignum et imputribile elegit ; artifex sapiens quærit quomodo statuat simulacrum, quod non moveatur.
20 O hábil artífice escolheu uma madeira forte e incorruptível: Procura ver o como há de assentar a estátua de modo que não dê de si.
21 Numquid non scitis ? numquid non audistis ? numquid non annuntiatum est vobis ab initio ? numquid non intellexistis fundamenta terræ ?
21 Acaso não o sabeis vós? acaso não o ouvistes? acaso não vos foi anunciado desde o princípio? acaso não tendes entendido os fundamentos da terra?
22 Qui sedet super gyrum terræ, et habitatores ejus sunt quasi locustæ ; qui extendit velut nihilum cælos, et expandit eos sicut tabernaculum ad inhabitandum ;
22 Êle é o que está assentado sôbre a redondeza da terra, e os habitadores desta vêm a ser como gafanhotos: Êle o que estendeu os céus como um nada, e os desenrolou como tenda para habitar.
23 qui dat secretorum scrutatores quasi non sint, judices terræ velut inane fecit.
23 Êle o que reduz os esquadrinhadores dos segredos a ficarem como se não foram, tornou como em coisa vã os juízes da terra:
24 Et quidem neque plantatus, neque satus, neque radicatus in terra truncus eorum ; repente flavit in eos, et aruerunt, et turbo quasi stipulam auferet eos.
24 E na verdade o seu tronco nem foi plantado, nem semeado, nem arraigado na terra: Êle repentinamente assoprou nêles, e se secaram, e levá-los-á como palha o torvelhinho.
25 Et cui assimilastis me, et adæquastis ? dicit Sanctus.
25 E a quem me assemelhastes vós, e igualastes? diz o Santo.
26 Levate in excelsum oculos vestros, et videte quis creavit hæc : qui educit in numero militiam eorum, et omnes ex nomine vocat ; præ multitudine fortitudinis et roboris, virtutisque ejus, neque unum reliquum fuit.
26 Levantai vossos olhos ao alto, e vêde quem criou êsses corpos celestes: Quem faz marchar em ordem o exército das estrêlas, e as chama a tôdas pelos seus nomes: Pela eficácia da sua fortaleza e fôrça e poder, nem uma só faltou.
27 Quare dicis, Jacob, et loqueris, Israël : Abscondita est via mea a Domino, et a Deo meo judicium meum transivit ?
27 Porque dizes, ó Jacó, e falas, ó Israel: O meu caminho está escondido ao Senhor, e o meu juízo passou por alto ao meu Deus?
28 Numquid nescis, aut non audisti ? Deus sempiternus Dominus, qui creavit terminos terræ : non deficiet, neque laborabit, nec est investigatio sapientiæ ejus.
28 Porventura não o sabes, ou não o ouviste? Deus é o sempiterno Senhor, que criou os têrmos da terra: Êle não desfalecerá, nem se fatigará, nem há investigação que alcance a sua sabedoria.
29 Qui dat lasso virtutem, et his qui non sunt, fortitudinem et robur multiplicat.
29 Êle é o que dá fôrça ao cansado: E o que multiplica a fortaleza e o vigor àqueles que não são fortes.
30 Deficient pueri, et laborabunt, et juvenes in infirmitate cadent ;
30 Desfalecerão os meninos, e fatigar-se-ão, e os mancebos cairão de fraqueza.
31 qui autem sperant in Domino mutabunt fortitudinem, assument pennas sicut aquilæ : current et non laborabunt, ambulabunt et non deficient.
31 Porém os que esperam no Senhor, terão sempre novas fôrças, tomarão asas como de águia, correrão e não se fatigarão, andarão e não desfalecerão.
Latim: Biblia Sacra Vulgata (1592). Português: A Sagrada Bíblia (Figueiredo) (1781-1784).
A Bíblia inteira offline, com a página marcada e os versículos destacados: a Bíblia católica no aplicativo.
Isaías 40 · com o app
Acesso antecipado